सर्वांस्तान्भूपवर्गांश्च तदीयश्च महाचमूः
ते सर्व राजवर्ग आणि त्यांची मोठी सैन्ये,
आजगाम महावीर्यः सुचन्द्रः सूर्यवंशजः
सूर्यवंशीय महावीर सुचंद्र तेथे आला.
तत्रानेकमहावीरा गर्जन्तस्तोयदा इव
तेथे अनेक महावीर गडगडणाऱ्या मेघांसारखे गर्जत होते.
तेः प्रयुक्तानि शस्त्राणि महास्त्राणि च भूपते
राजा, त्यांनी शस्त्रे आणि मोठी अस्त्रे वापरली.
गृहीत्वा परशुं दिव्यं कालातकयमोपमम्
त्याने काळाच्या दंडासारखी भयंकर दिव्य परशु उचलली.
कर्षकस्तु यथा क्षेत्रे पक्वं धान्यं तथा तृणम्
शेतकरी जसा शेतात पिकलेले धान्य आणि गवत कापतो, तसेच
लक्षराजन्यसैन्यं तददृष्ट्वा रामेण दारितम्
लक्ष राजन्यसैन्य रामाने छाटलेले दिसले.
तावुभौ तत्र संक्षुब्धौ नानाशस्त्रास्त्रकोविदौ
तेथे दोघेही, विविध शस्त्रास्त्रांत कुशल, अस्वस्थ झाले.
रामो ऽस्मै यानि शस्त्राणि चिक्षेपास्त्राणि चापि हि
रामाने त्याच्यावर सर्व शस्त्रं आणि अस्त्रं फेकली.
ततः क्रुद्धो रणे रामः सुचन्द्रं पृथिवीश्वरम्
नंतर युद्धात संतापलेला राम, पृथ्वीचा राजा सुचंद्रासमोर उभा राहिला.
नारायणास्त्रं विशिखे संदधे चानिवारितम्
रामाने आपला धनुष्याला थांबवता न येणारे नारायणास्त्र लावले.
हृष्टोत्तीर्य रथात्सद्यः सुचन्द्रः प्रणनाम ह
सुचंद्र आनंदाने ताबडतोब रथातून खाली उतरला आणि वाकून नमस्कार केला.
तमेवं प्रणतं त्यक्त्वा यथौ नारायमन्तिकम्
अशा रीतीने वाकलेल्याला सोडून राम नारायणाच्या दिशेने गेला.
दृष्ट्वा व्यर्थं महास्त्रं तद्भूपं स्वस्थं विलोक्य च
ते महान अस्त्र व्यर्थ गेले आणि राजा सुखरूप आहे हे पाहून,
गदां च परशुं कोपाच्छिक्षेप नृपमूर्द्धनि
रागाने त्याने गदा आणि कुऱ्हाड राजाच्या डोक्यावर फेकली.
चिक्षेप शिवशूलं च रामो नृपतये यदा
रामाने शिवाचे शूलही राजावर फेकले.
ददर्श च पुरस्तस्य भद्रकालीं जगत्प्रसूम्
त्याला समोर भद्रकाळी, जगाची जननी, दिसली.
सिंहस्थां च त्रिनेत्रां च त्रिशूलवरधारिणीम्
ती सिंहावर बसलेली, तीन डोळ्यांची आणि तेजस्वी त्रिशूल धारण करणारी होती.
नमोस्तु ते शङ्करवल्लभायै जगत्सवित्र्यै समलङ्कृतायै
शंकराची प्रिय, जगाची सुसज्ज माता, तुला नमस्कार असो.
दक्षप्रसूत्यै हिमवद्भवायै महेश्वरार्द्धङ्गसमास्थितायै
दक्षकन्या, हिमालयातून जन्मलेली, महेश्वराच्या अर्ध्या देहात वास करणारी, तुला नमस्कार.
ताराभिधायै शिवतत्परायै गणेश्वराराधितपादुकायै
तारानामधारी, शिवभक्त, गणेश्वराने पूजलेली पादुका असलेल्या देवीस वंदन.
जगद्धितायास्तपुरत्रयायै बालादिकायै त्रिपुराभिधायै
जगाच्या कल्याणासाठी असणारी, तीन पुरांची अधीश्वरी, बालरूपात प्रकटणारी, त्रिपुरा नावाने प्रसिद्ध असलेली देवीस वंदन.
बकाननायै बहुसाख्यदायै विध्वस्तनानासुरदान्वायै
बकमुखी, अनेक नावे देणारी, विविध असुरांचा संहार करणारी देवीस वंदन.
पीतांबरायै पवनाशुगायै शुभप्रदायै शिवसंस्तुतायै
पिवळ्या वस्त्रातली, वाऱ्यासारखी वेगवान, शुभ देणारी, शिवाने स्तुती केलेली देवीस वंदन.
लघुक्रमायै ललिताभिधायै लेखाधिपायै लवणाकरायै
हलक्या पावलांची, ललिता नावाने ओळखली जाणारी, लेखांची अधीश्वरी, खारट समुद्राची स्वामिनी असलेल्या देवीस वंदन.
रमाभिधायै रतिसुप्रियायै रोगापहायै रचिताखिलायै
रमा नावाने प्रसिद्ध, रतीला अतिशय प्रिय, रोग दूर करणारी, सर्व सृष्टीची निर्माती असलेल्या देवीस वंदन.
नमो नमस्ते परतः पुरस्तात् पार्श्वाधरोर्ध्वं च नमो नमस्ते
माझ्या मागून, समोरून, दोन्ही बाजूंनी, खाली आणि वरून — सर्व दिशांनी तुला नमस्कार, नमस्कार.
प्रसीद देवेशि मम प्रतिज्ञां पुरा कृतां पालय भद्रकालि
देवतांच्या अधिष्ठात्री देवी, कृपावंत हो. भद्रकाळि, पूर्वी दिलेली तुझी प्रतिज्ञा पाळ.
एवं स्तुता तदा देवी भद्रकाली तरस्विनी
त्या वेळी अशा प्रकारे स्तुती केल्यावर, सामर्थ्यशाली भद्रकाळी देवी—
वत्स राम महाभाग प्रीतास्मि तव सांप्रतम्
वत्सा राम, भाग्यवान बालका, मी आता तुझ्यावर प्रसन्न आहे.