बृहद्बलं च गदया विदर्भं मुष्टिना तथा
त्याने बृहद्बलाला गदेद्वारे आणि विदर्भाला मुठीने मारले.
मागधञ्चरणाघातैरस्त्रजालेन सैनिकान्
त्याने मागधाला पायाने ठोसे देऊन आणि सैनिकांना अस्त्रांच्या जाळ्याने जिंकले.
दुद्राव कार्त्तवीर्यं च जामदग्न्यो महाबलः
महाबली जमदग्नीपुत्राने कार्तवीर्याला पळवून लावले.
कार्य्याकार्यविधानज्ञाः पृष्टे कृत्वा च हैहयम्
योग्य-अयोग्य ओळखणाऱ्या हैहयांना मागे ठेवले.
कान्यकुब्जाश्च शतशः सौराष्ट्रावन्तयस्तथा
कान्यकुब्ज, सौराष्ट्र आणि अवंती येथील शेकडो योद्धे
शरजालावृतस्तेषां रामः संग्राममूर्द्धनि
युद्धाच्या मध्यभागी, बाणांच्या वर्षावात राम वेढला गेला.
सस्मार रामचरितं यदुक्तं हरिणेन वै
त्याने हरिणाने सांगितलेली रामाची कृत्ये आठवली.
एतस्मिन्नेव काले तु रामः शस्त्रास्त्रकोविदः
त्याच वेळी, शस्त्रास्त्रांमध्ये निपुण असलेला राम
उदतिष्ठद्रणाकाङ्क्षी नीहारादिव भास्करः
धुक्यातून सूर्य जसा बाहेर येतो तसे, रणासाठी उत्सुक होऊन राम उभा राहिला.
द्वादशाक्षौहिणीस्तत्र चिच्छेद लघुविक्रमः
त्याने आपल्या चपळ पराक्रमाने तेथे बारा अक्षौहिणी सैन्याचा संहार केला.
सर्वांस्तान्भूपवर्गांश्च तदीयश्च महाचमूः
ते सर्व राजवर्ग आणि त्यांची मोठी सैन्ये,
आजगाम महावीर्यः सुचन्द्रः सूर्यवंशजः
सूर्यवंशीय महावीर सुचंद्र तेथे आला.
तत्रानेकमहावीरा गर्जन्तस्तोयदा इव
तेथे अनेक महावीर गडगडणाऱ्या मेघांसारखे गर्जत होते.
तेः प्रयुक्तानि शस्त्राणि महास्त्राणि च भूपते
राजा, त्यांनी शस्त्रे आणि मोठी अस्त्रे वापरली.
गृहीत्वा परशुं दिव्यं कालातकयमोपमम्
त्याने काळाच्या दंडासारखी भयंकर दिव्य परशु उचलली.
कर्षकस्तु यथा क्षेत्रे पक्वं धान्यं तथा तृणम्
शेतकरी जसा शेतात पिकलेले धान्य आणि गवत कापतो, तसेच
लक्षराजन्यसैन्यं तददृष्ट्वा रामेण दारितम्
लक्ष राजन्यसैन्य रामाने छाटलेले दिसले.
तावुभौ तत्र संक्षुब्धौ नानाशस्त्रास्त्रकोविदौ
तेथे दोघेही, विविध शस्त्रास्त्रांत कुशल, अस्वस्थ झाले.
रामो ऽस्मै यानि शस्त्राणि चिक्षेपास्त्राणि चापि हि
रामाने त्याच्यावर सर्व शस्त्रं आणि अस्त्रं फेकली.
ततः क्रुद्धो रणे रामः सुचन्द्रं पृथिवीश्वरम्
नंतर युद्धात संतापलेला राम, पृथ्वीचा राजा सुचंद्रासमोर उभा राहिला.
नारायणास्त्रं विशिखे संदधे चानिवारितम्
रामाने आपला धनुष्याला थांबवता न येणारे नारायणास्त्र लावले.
हृष्टोत्तीर्य रथात्सद्यः सुचन्द्रः प्रणनाम ह
सुचंद्र आनंदाने ताबडतोब रथातून खाली उतरला आणि वाकून नमस्कार केला.
तमेवं प्रणतं त्यक्त्वा यथौ नारायमन्तिकम्
अशा रीतीने वाकलेल्याला सोडून राम नारायणाच्या दिशेने गेला.
दृष्ट्वा व्यर्थं महास्त्रं तद्भूपं स्वस्थं विलोक्य च
ते महान अस्त्र व्यर्थ गेले आणि राजा सुखरूप आहे हे पाहून,
गदां च परशुं कोपाच्छिक्षेप नृपमूर्द्धनि
रागाने त्याने गदा आणि कुऱ्हाड राजाच्या डोक्यावर फेकली.
चिक्षेप शिवशूलं च रामो नृपतये यदा
रामाने शिवाचे शूलही राजावर फेकले.
ददर्श च पुरस्तस्य भद्रकालीं जगत्प्रसूम्
त्याला समोर भद्रकाळी, जगाची जननी, दिसली.
सिंहस्थां च त्रिनेत्रां च त्रिशूलवरधारिणीम्
ती सिंहावर बसलेली, तीन डोळ्यांची आणि तेजस्वी त्रिशूल धारण करणारी होती.
नमोस्तु ते शङ्करवल्लभायै जगत्सवित्र्यै समलङ्कृतायै
शंकराची प्रिय, जगाची सुसज्ज माता, तुला नमस्कार असो.
दक्षप्रसूत्यै हिमवद्भवायै महेश्वरार्द्धङ्गसमास्थितायै
दक्षकन्या, हिमालयातून जन्मलेली, महेश्वराच्या अर्ध्या देहात वास करणारी, तुला नमस्कार.