मुरलीवादनपरः साक्षान्मोहनरूपधृक्
तो बासरी वाजवण्यात मग्न होता, मोहक रूप धारण केले होते.
प्रणम्य दण्डवद्भमौ तुष्टाव प्रयतो विभुम्
त्याने भूमीवर दंडवत घालून, भक्तीभावाने प्रभूचे स्तवन केले.
ब्रह्मेशविष्ण्विद्रमुखस्तुताय नतो ऽस्मि नित्यं परमेश्वराय
मी नेहमी त्या परमेश्वराला वंदन करतो, ज्याचे ब्रह्मा, शंकर, विष्णू आणि इंद्र स्तुती करतात.
तं त्वामनिर्देश्यमचं पुराममनन्तमीडे भव मे दयापरः
हे अनिर्वचनीय, प्राचीन, अनंत प्रभो, मी तुझी स्तुती करतो; माझ्यावर कृपा कर.
नाना विधा देवमनुष्यतिर्यग्यादः सु भूमेर्भरवारणाय
देव, मानव, पशू आणि इतर अनेक रूपांनी, तू पृथ्वीचा भार वाहतोस.
स्वयं समक्षंव्यभिचारदुष्टचित्तास्वपि प्रेमनिबद्धमानसम्
दुष्ट मन असणाऱ्यांमध्येही, प्रेमाने बांधलेले असताना, तू प्रत्यक्ष उपस्थित असतोस.
गताः स्वरूपं निखलं विहाय ते देहस्त्र्यपत्यार्थममत्वमीश्वर
प्रभो, तुझं सर्वस्व रूप सोडून, पत्नी आणि मुलासाठी तू देह धारण केलास.
अचिन्त्यमव्यक्तमघौघनाशनं प्राप्तो ऽरणं प्रेमनिधानमादरात्
अकल्पनीय, अव्यक्त, पापांचा नाश करणारा, प्रेमाचा खजिना असलेल्या अरण्यात भक्तीने पोहोचला.
स्वप्ने ऽपि ते रूपमलौकिकंविभो पश्यन्ति नैवार्थनिबद्धवासनाः
हे प्रभो, ज्यांच्या मनाला विषयांची इच्छा नाही, असे लोक तुझं अद्भुत रूप स्वप्नातसुद्धा पाहू शकत नाहीत.
नमन्ति भक्त्याथ समर्चयन्ति वै परस्परं संसदि वर्णयन्ति
ते भक्तीने वाकतात, मग पूजन करतात आणि सभेत एकमेकांचं गुणगान करतात.
तरन्ति चान्यानपि तारयन्ति हि भवौषधं नाम सुधा तवेश
ते स्वतः संसारसागर पार करतात आणि इतरांना देखील पार घालतात; प्रभो, तुझं अमृत हेच संसाराचं औषध आहे.
आराधयं नाथ भवानभिज्ञः किं ते ह विज्ञाप्यमिहास्ति लोके
नाथा, तुझी उपासना केल्यावर माणूस ज्ञानी होतो; मग या जगात अजून काय जाणून घ्यायचं उरतं?
उवाचागाधया वाचा मोहयन्निव मायया
त्याने खोल अर्थ असणाऱ्या शब्दांत बोललं, जणू काही आपल्या मायेमुळे सर्वांना गोंधळवतो आहे.
कवचस्य स्तवस्यापि प्रभावादवधारय
कवच आणि स्तोत्र यांच्या सामर्थ्याचा विचार कर.
साधयित्वा पितुर्वैरं कुरु निःक्षत्रियां महीम्
वडिलांचा सूड पूर्ण करून, पृथ्वीवर क्षत्रियांचा नाश कर.
कृतकार्यो द्विजश्रेष्ट तं समापय मानद
द्विजश्रेष्ठा, आपलं कार्य पूर्ण केल्यावर ते संपव, मान देणारा आहेस तू.
चरिष्यति यथा कालं कर्त्ता हर्त्ता स्वयं प्रभुः
तो काळानुसार वागेल, कारण तोच सृष्टीकर्ता आणि संहारकर्ता, स्वतः प्रभू आहे.
रामो नाम भविष्यामि चतुर्व्यूहः सनातनः
मीच राम नावाने, सनातन चतुर्व्यूह रूपात प्रकट होईन.
तदा कौशिकयज्ञं तु साधयित्वा सलक्ष्मणः
तेव्हा लक्ष्मणासह कौशिक यज्ञ पूर्ण करीन.
तत्रेशचापं निर्भज्य परिणीय विदेहजाम्
तेथे प्रभूचं धनुष्य तोडून, विदेहकन्येशी विवाह करीन.
पश्यतोंऽतर्दधे तत्र रामस्य मुमहात्मनः
तेव्हा राम, तो महात्मा, पाहत असतानाच तो तिथे अदृश्य झाला.
उपोद्धातपादे भर्गवचरिते सप्तत्रिंशत्तमो ऽध्यायः
उपोद्घात विभागातील भार्गवचरित्राचा सदतीसावा अध्याय.
समुद्रिक्तमथात्मानं मेने कृष्णानुभावतः
कृष्णाच्या प्रभावामुळे त्याने स्वतःला फार मोठा समजलं.
समायातो भार्गवो ऽसीपुरीं महिष्मतीं प्रति
मग भार्गव असिपुरीकडे, महिष्मतीकडे गेला.
पुनाति दर्शनादेव प्राणिनः पापिनो ह्यपि
त्याच्या केवळ दर्शनानेही पापी जीव शुद्ध होतात.
त्रिपुरस्य विनाशाय कृतो यत्नो महीपते
त्रिपुराचा नाश करण्यासाठी राजाने मोठा प्रयत्न केला.
सदृष्ट्वा नर्मदां भूप भर्गवः कुलनन्दनः
राजा, भृगुवंशाचा आनंद असलेल्या भृगुपुत्राने नर्मदा नदी पाहिली.
नमो ऽस्तु नर्मदे तुभ्यं हरदेहसमुद्भवे
नर्मदे, हराच्या देहातून जन्मलेल्या तुझ्या चरणी माझा नमस्कार असो.
इत्येवं स नमस्कृत्य नर्मदां पापनाशिनीम्
अशा प्रकारे पापांचा नाश करणाऱ्या नर्मदेला वंदन करून,
दूत राजात्वया वाच्यो यदहं वच्मि ते ऽनघ
दूत, मी तुला जे सांगतो ते तू राजाला सांग, हे निष्पापा.