नास्मार्ष्म चात्मनात्मानं वियुक्ताश्च परस्परम्
आम्ही स्वतःला आठवत नव्हतो आणि एकमेकांपासून वेगळे पडलो होतो.
निर्झरापात शिरसि पातुकामा जलं प्रिये
प्रिय, धबधब्याच्या पाण्याने डोक्यावर पाणी पडावे अशी इच्छा होती.
तत्र प्राप्तो यदृच्छातो जगृहे तां भयर्दिताम्
तेथे, योगायोगाने तो आला आणि भीतीने व्याकुळ झालेल्या तिला धरले.
अत्युच्चवत्त्वात्पतितो मृतश्चैणीमनुस्मरन्
खूप उंचावरून पडल्याने तो मेला, तिची आठवण मनात ठेवून.
जातो भद्रे न जाने वै क्व गाता भ्रातरो ऽग्रजाः
भद्रे, मी जन्मलो पण मोठे भाऊ कुठे गेले हे मला माहीत नाही.
भूतं भविष्यं च तथा शृणु भद्रे वदाम्यहम्
भद्रे, मी तुला भूतकाळ आणि भविष्यकाळ सांगतो, ऐक.
रामस्यास्य भयात्सो ऽपि भक्षितो हरिणा धुना
या रामाच्या भीतीने तोही पूर्वी हरिणाने खाल्ला गेला.
अवाभ्यां तु जलं पीतं मध्यमे पुष्करे त्विह
आम्ही दोघांनी इथे मधल्या कमळाच्या तलावात पाणी प्यायलं.
तेनानेकभवोत्पन्नं पातकं नाशमागतम्
त्यामुळे अनेक जन्म झाले; पापाचा नाश झाला.
गमिष्यावः शुभांल्लोकान्येषु गत्वा न शोचति
आपण शुभ लोकांमध्ये जाऊ; तिथे गेल्यावर दुःख राहत नाही.
विरराम प्रसन्नात्मा पश्यन्राममना तुरः
शांत मनाने, त्याने रामाकडे एकटक पाहत आपली कृती थांबवली.
विस्मितो ऽभूच्च राजेन्द्र गन्तुं कृतमतिस्तथा
तो फारच आश्चर्यचकित झाला आणि राजाधिराज, निघायचे ठरवले.
स्नात्वा नित्यक्रियां कृत्वा प्रतस्थे हर्षितो भृशम्
स्नान करून, नेहमीच्या क्रिया करून तो अत्यंत आनंदाने मार्गस्थ झाला.
सिंहस्य संप्रहारेम विस्मितेन महात्मना
त्या महान आत्म्याने, आश्चर्याने, सिंहाशी सामना केला.
स्नात्वा माध्याह्निकीं सन्ध्यां चका रातिमुदान्वितः
स्नान करून, त्याने आनंदाने मध्यान्ह संध्या केली.
तावत्तत्पृष्ठसंलग्नं मृगयुग्ममुपागतम्
तेवढ्यात, त्याच्या मागे लागलेले हरणांचे एक जोडपे तिथे आले.
पश्यतो भार्गवस्यागादगस्त्याश्रमसंमुखम्
भार्गव पाहत असताना, ती हरणे अगस्त्याच्या आश्रमाच्या दिशेने गेली.
विपद्गतं पुष्करं तु पश्यमानो महामनाः
त्या महान मनाच्या व्यक्तीने, संकटात असलेले पुष्कर सरोवर पाहिले.
गत्वोपस्पृश्य शुच्यंभो जगामागस्त्यसंश्रयम्
तेथे जाऊन, त्याने शुद्ध पाणी स्पर्श केले आणि अगस्त्याच्या आश्रयाकडे गेला.
त्रीन्संपूरयितुं कुण्डानग्निहोत्रस्य वै विधेः
त्याने अग्निहोत्रासाठी तीन कुंडे पाण्याने भरायला सुरुवात केली.
ददर्श महदाश्चर्यं भार्गवः कुंभजाश्रमम्
भार्गवाने कुंभजाच्या आश्रमात एक मोठे आश्चर्य पाहिले.
कुटरैरर्जुनैर्निंबैः पारिभद्रधवेगुदैः
तो आश्रम अर्जुन, निंब, पारिभद्र, धव आणि गुडा या झाडांनी वेढलेला होता.
तत्र प्रविश्य वै रामो ह्यकृतव्रणसंयुतः
तेथे राम नि:शंकपणे, कुठलाही जखम नसताना, आत गेला.
स्तिमितोदसरः प्रख्यं ध्यायन्तं ब्रह्म शाश्वतम्
त्याने एकजण शाश्वत ब्रह्माचा ध्यान करत, स्थिर आणि स्वच्छ सरोवरासारखा दिसणारा पाहिला.
ननाम च महाराज स्वाभिधानं समुच्चरन्
महाराज, त्याने आपले नाव सांगत नम्रपणे वंदन केले.
ताद्विद्धि प्रणिपातेन नमस्ते लोकभावन
"माझ्या नमस्काराने मला ओळखा. विश्वाची निर्मिती करणारा, तुला नमस्कार!"
दृष्ट्वा स्वागतमुच्चार्य तस्मायासनमादिशत्
त्याने पाहताच स्वागत केले आणि त्याला बसायला आसन दिले.
ददौ पप्रच्छ कुशलं तपसश्च कुलस्य च
त्याने ते आसन दिले आणि त्याची, त्याच्या तपश्चर्येची व कुलाची कुशल विचारली.
भवत्संदर्शनादीश कुशलं मम सर्वतः
हे ईश्वर, तुझं दर्शन झाल्यानं मला सर्व प्रकारे कल्याण मिळालं.
मृगश्चैको मया दृष्टो मध्यमे पुष्करे विभो
हे प्रभो, मी मध्यम पुष्करात एक हरीण पाहिलं.