गत्वारण्यं फलान्यंबुसमित्कुशमृदो ऽन्वहम्
आम्ही रोज जंगलात जाऊन फळे, पाणी, लाकूड, कुशा आणि माती आणायचो.
एकदा तु वयं सर्वे संप्राप्ता पर्वते वने
एकदा आम्ही सगळे पर्वतावरील जंगलात पोहोचलो.
सर्वे स्नात्वा महानद्यामुषसि प्रीतमानसाः
सर्वांनी पहाटे मोठ्या नदीत स्नान करून मनापासून आनंद मिळवला.
शालस्तमालैः प्रियकैः पनसैः कोविदारकैः
ती जागा साल, तमाळ, प्रिय, फणस आणि कोविदार या झाडांनी भरलेली होती.
जंबूभिः सहकारैश्च कट्फलैर्बृहतीद्रुमैः
जांभूळ, सहकार, कटफळ आणि मोठमोठ्या झाडांनी ती जागा गच्च भरली होती.
स्निग्धच्छायैः समाहृष्टनानापक्षिनिनादितैः
दाट सावली, आनंदी वातावरण आणि वेगवेगळ्या पक्ष्यांच्या किलबिलाटाने ती जागा गूंजत होती.
गचैन्द्रैः शारभाद्यैश्च सेवितं कन्दरागतैः
हत्ती, शरभ आणि इतर गुहेत राहणारे प्राणी तिथे नेहमी येत असत.
सुगन्धिभिर्वृतं चान्यैर्वातोद्धूतपरगिभिः
सुगंधी फुलांनी आणि वाऱ्याने उडणाऱ्या परागांनी ती जागा व्यापली होती.
शृङ्गैः समुल्लिखन्तं च व्योम कौतुकसं युतम्
शिखरांनी आकाशाला खरडणारी, आश्चर्याने भरलेली ती जागा होती.
गर्ज्जतमिव संसक्तं व्यालाद्यैर्मृगपक्षिभिः
गरजेसारखा आवाज, आणि वन्य प्राणी व पक्ष्यांच्या संगतीने ती जागा गूंजत होती.
नास्मार्ष्म चात्मनात्मानं वियुक्ताश्च परस्परम्
आम्ही स्वतःला आठवत नव्हतो आणि एकमेकांपासून वेगळे पडलो होतो.
निर्झरापात शिरसि पातुकामा जलं प्रिये
प्रिय, धबधब्याच्या पाण्याने डोक्यावर पाणी पडावे अशी इच्छा होती.
तत्र प्राप्तो यदृच्छातो जगृहे तां भयर्दिताम्
तेथे, योगायोगाने तो आला आणि भीतीने व्याकुळ झालेल्या तिला धरले.
अत्युच्चवत्त्वात्पतितो मृतश्चैणीमनुस्मरन्
खूप उंचावरून पडल्याने तो मेला, तिची आठवण मनात ठेवून.
जातो भद्रे न जाने वै क्व गाता भ्रातरो ऽग्रजाः
भद्रे, मी जन्मलो पण मोठे भाऊ कुठे गेले हे मला माहीत नाही.
भूतं भविष्यं च तथा शृणु भद्रे वदाम्यहम्
भद्रे, मी तुला भूतकाळ आणि भविष्यकाळ सांगतो, ऐक.
रामस्यास्य भयात्सो ऽपि भक्षितो हरिणा धुना
या रामाच्या भीतीने तोही पूर्वी हरिणाने खाल्ला गेला.
अवाभ्यां तु जलं पीतं मध्यमे पुष्करे त्विह
आम्ही दोघांनी इथे मधल्या कमळाच्या तलावात पाणी प्यायलं.
तेनानेकभवोत्पन्नं पातकं नाशमागतम्
त्यामुळे अनेक जन्म झाले; पापाचा नाश झाला.
गमिष्यावः शुभांल्लोकान्येषु गत्वा न शोचति
आपण शुभ लोकांमध्ये जाऊ; तिथे गेल्यावर दुःख राहत नाही.
विरराम प्रसन्नात्मा पश्यन्राममना तुरः
शांत मनाने, त्याने रामाकडे एकटक पाहत आपली कृती थांबवली.
विस्मितो ऽभूच्च राजेन्द्र गन्तुं कृतमतिस्तथा
तो फारच आश्चर्यचकित झाला आणि राजाधिराज, निघायचे ठरवले.
स्नात्वा नित्यक्रियां कृत्वा प्रतस्थे हर्षितो भृशम्
स्नान करून, नेहमीच्या क्रिया करून तो अत्यंत आनंदाने मार्गस्थ झाला.
सिंहस्य संप्रहारेम विस्मितेन महात्मना
त्या महान आत्म्याने, आश्चर्याने, सिंहाशी सामना केला.
स्नात्वा माध्याह्निकीं सन्ध्यां चका रातिमुदान्वितः
स्नान करून, त्याने आनंदाने मध्यान्ह संध्या केली.
तावत्तत्पृष्ठसंलग्नं मृगयुग्ममुपागतम्
तेवढ्यात, त्याच्या मागे लागलेले हरणांचे एक जोडपे तिथे आले.
पश्यतो भार्गवस्यागादगस्त्याश्रमसंमुखम्
भार्गव पाहत असताना, ती हरणे अगस्त्याच्या आश्रमाच्या दिशेने गेली.
विपद्गतं पुष्करं तु पश्यमानो महामनाः
त्या महान मनाच्या व्यक्तीने, संकटात असलेले पुष्कर सरोवर पाहिले.
गत्वोपस्पृश्य शुच्यंभो जगामागस्त्यसंश्रयम्
तेथे जाऊन, त्याने शुद्ध पाणी स्पर्श केले आणि अगस्त्याच्या आश्रयाकडे गेला.
त्रीन्संपूरयितुं कुण्डानग्निहोत्रस्य वै विधेः
त्याने अग्निहोत्रासाठी तीन कुंडे पाण्याने भरायला सुरुवात केली.