इति ते कथितं भूप सर्वाघौघविनाशनम्
राजा, सर्व पापांचा नाश करणारे हे तुला सांगितले आहे.
मया श्रुतं शिवमुखात्प्रवक्तव्यं न कस्यचित्
मी हे शिवाच्या मुखातून ऐकले आहे; हे कोणालाही सांगू नये.
कण्ठे वा दक्षिणे बाहौ सो ऽपि विष्णुर्न संशयः
गळ्यात असो वा उजव्या हातावर, तो नक्कीच विष्णू आहे, यात शंका नाही.
यदि स्यात्सिद्धकवचो जीवन्मुक्तो न संशयः
ज्याच्याकडे सिद्ध कवच आहे, तो निश्चितच जिवंतपणी मुक्त होतो.
राजसूर्यसहस्राणि वाजपेयशतानि च
राजसूय यज्ञांची हजारो आणि वाजपेय यज्ञांची शेकडो संख्या—
त्रैलोक्यविजयस्यास्य कलां नार्हन्ति षोडशीम्
—या कवचाने मिळणाऱ्या त्रैलोक्य विजयाच्या सोळाव्या भागालाही त्या पोहोचू शकत नाहीत.
स्नानं च सर्वतीर्थेषु नास्यार्हन्ति कलामपि
सर्व तीर्थांमध्ये स्नान केले तरी या कवचाच्या एका अंशालाही ते समकक्ष ठरत नाही.
यदि स्यात्सिद्धकवचः सर्वं प्राप्नोति निश्चितम्
ज्याच्याकडे सिद्ध कवच आहे, तो नक्कीच सर्व काही प्राप्त करतो.
यो भवेत्सिद्धकवचो विजयी स भवेद् ध्रुवम्
ज्याच्याकडे सिद्ध कवच आहे, तो नक्कीच विजयी होतो.
एतत्तु कवचं वत्स न देयं संकटे ऽपि च
हे कवच, बाळा, संकटातसुद्धा इतरांना देऊ नये.
इदं धृत्वा तु कवचं चक्रवर्त्ती भवान्भव
हे कवच अंगावर घातल्यावर, तू अखिल जगाचा सम्राट होशील.
यदिदं कवचं मह्यं प्रकाशितमनामयम्
हे दोषरहित कवच मला उघडपणे दाखवले गेले आहे.
भवतस्तु कृपापात्रं जातो ऽहमधुना विभो
माझ्यावर तुझी कृपा झाली आहे, हे प्रभो.
यथा समापितो वीरस्तन्मे विस्तरतो वद
जसा तो वीर पराभूत झाला, तसे मला सविस्तर सांग.
उभौ तौ समरे वीरौ जघटाते कथं गुरो
गुरुजी, त्या दोन्ही वीरांची लढाईत भेट कशी झाली?
कार्त्तवीर्यस्य भूपस्य रामस्य च महात्मनः
कार्तवीर्य नावाच्या राजाची आणि महात्मा रामाची.
चकार माधनं तस्य भक्त्या परमया युतः
त्याने त्याच्यासाठी अत्यंत भक्तीने तप केले.
उवासपुष्करे राम शतवर्षमतन्द्रितः
राम पुष्कर येथे शंभर वर्षे अखंडपणे राहिला.
आनीय काननाद्भूप प्रायच्छदकृतव्रणः
राजाने त्याला जंगलातून आणून, शुद्ध भेटवस्तू दिल्या.
आराधयामास विभुं कृष्णं कल्मषनाशनम्
त्याने पापांचा नाश करणाऱ्या कृष्णाचे भक्तीने पूजन केले.
गतं वर्षशतं तत्र ध्यानयुक्तस्य नित्यदा
तेथे तो नेहमी ध्यानात मग्न असताना शंभर वर्षे गेली.
मध्यमं पुष्करं तत्र ददर्शाश्वर्यमुत्तमम्
मधल्या पुष्करात त्याने उत्तम ऐश्वर्य पाहिले.
व्याधस्य मृगयां प्राप्तो धर्मतप्तो ऽतिपीडितः
एक शिकारी, धर्माने जळत, फार त्रस्त होऊन शिकार करण्यास तेथे आला.
रामस्य पश्यतस्तत्र सरसस्तटमागतः
राम तिथे पाहत असताना तो सरोवराच्या काठी आला.
उभो तौ पिबतस्तत्र जलं शङ्कितमानसौ
तेथे दोघांनी सावधपणे पाणी प्यायले.
स दृष्ट्वा तत्र संविष्टं रामं भार्गवनन्दनम्
भृगुवंशाचा आनंद राम तिथे बसलेला पाहून,
स चिन्तयामास तदा शङ्कितो भृगुनन्दनात्
तेव्हा त्याला भृगुपुत्राबद्दल शंका आली आणि तो विचार करू लागला.
कथमेतस्य हन्म्येतौ पश्यतो मृगयामृगौ
राम पाहत असताना मी या दोन्ही शिकारी हरणांना कसे मारू?
तस्थौ तत्रैव रामस्य भयात्संत्रस्तमानसः
रामाच्या भीतीने त्याचे मन घाबरलेले होते आणि तो तिथेच उभा राहिला.
तर्कयामास मेधावी किमत्र भयकारणम्
तो बुद्धिमान मनुष्य मनात विचार करू लागला, 'इथे भीतीचं कारण काय असावं?'