दिव्यपाशुपतं चापि दास्यत्येव न संशयः
तो नक्कीच दिव्य पाशुपत अस्त्र देईल; यात शंका नाही.
उपोद्धातपादे भार्गवचरिते एकत्रिंशत्तमो ऽध्यायः
उपोद्घात भागात भार्गव चरित्राचा एकतीसवा अध्याय.
प्रसन्नचेताः सुभृशं शिवलोकं जगाम ह
मन अत्यंत प्रसन्न होऊन, तो शिवलोकात गेला.
अथनिर्वचनीयं च योगिगम्यं परात्परम्
मग, जे वर्णन करता येत नाही, योग्यांना जाणवते, आणि सर्वश्रेष्ठ आहे,
यदधो ध्रुवलोकश्च सर्वलोकपरस्तु सः
खाली ध्रुवलोक आहे, पण सर्व लोकांपेक्षा वर ते स्थान आहे.
उपमानेन रहितं नानाकौतुकसंयुतम्
त्याची कुठल्याही गोष्टीशी तुलना करता येत नाही, पण तिथे अनेक अद्भुत गोष्टी आहेत.
कोटिकल्पतपः पुण्याः शान्ता निर्मत्सरा जनाः
तेथे लोक कोटी कोटी कल्प तपाने पुण्यवान, शांत आणि मत्सररहित आहेत.
योगेन योगिना सृष्टं स्वेच्छया शङ्करेण हि
शंकराने स्वतःच्या इच्छेने, योगाने, योग्यांसाठी ते स्थान निर्माण केले.
सरोवरशतैर्दिव्यैः पद्मरागविराजितैः
शेकडो दिव्य सरोवरे, ज्यात कमलमण्यांनी शोभा आलेली आहे.
सुवर्णरत्नरचितप्राकारेण समावृतम्
सुवर्ण आणि मौल्यवान रत्नांनी बांधलेल्या भिंतींनी वेढलेले आहे.
चतुर्द्वारसमायुक्तं शोभितं मणिवेदिभिः
चार दरवाजांनी सजलेले, रत्नांच्या वेदिकांनी शोभलेले होते.
नानाचित्रविचित्रैश्च शोभितैः सुमनोहरैः
विविध सुंदर आणि मनोहारी चित्रांनी ते सजवलेले होते.
ददर्शरामो धर्मात्मा विचित्रमिव संगतः
धर्मात्मा रामाने ते अद्भुत आणि एकत्र बांधलेले पाहिले.
महाकरालदन्तास्यौ विकृतारक्तलोचनौ
त्यांना मोठे, भयंकर दात आणि तोंड, विकृत, रक्तासारखी लाल डोळे होते.
विभूतिभूषिताङ्गौ च व्याघ्रचर्मांबरौ च तौ
त्यांचे अंग विभूतीने माखलेले आणि दोघेही वाघाच्या कातडीचे वस्त्र घातलेले होते.
तौ दृष्ट्वा मनसा भीतः किञ्चिदाह विनीतवत्
त्यांना पाहून रामाच्या मनात भीती दाटली आणि तो थोडेसे नम्रपणे बोलला.
ईश्वराज्ञां समादाय मामथाज्ञप्तुमर्हथ
ईश्वराची आज्ञा मिळाल्यावर, तुम्ही ती मला सांगावी अशी माझी इच्छा आहे.
प्रवेष्टुमाज्ञां ददतुरीश्वरानुचरौ च तौ
त्या दोन्ही ईश्वराच्या सेवकांनी आत जाण्याची परवानगी दिली.
तत्रातिरम्यां सिद्धौघैः समाकीर्णां सभां द्विजः
तेथे सिद्धांच्या समूहांनी भरलेली अतिशय रम्य अशी सभा होती.
तत्रापश्यच्छिवं शान्तं त्रिनेत्रं चन्द्रशेखरम्
तेथे त्याने शांत, त्रिनेत्री, चंद्राला मुकुटावर धारण केलेला शिव पाहिला.
विभूतिभूषिताङ्गं च नागयज्ञोपवीतिनम्
त्यांचे अंग विभूतीने सुशोभित होते आणि नागाचे यज्ञोपवीत घातले होते.
पञ्चाननं दशभुजं भक्तानुग्रहविग्रहम्
पाच तोंडे, दहा हात, भक्तांवर कृपा करणारा असा तो मूर्तिमंत होता.
स्तूयमानं च योकीन्द्रैः प्रमथप्रकरैर्मुदा
योगींच्या प्रमुखांनी आणि प्रमथांच्या समूहांनी आनंदाने त्याचे स्तवन केले.
मूर्ध्ना नमाम तं दृष्ट्वा रामः परमया मुदा
रामाने त्याला पाहून अत्यंत आनंदाने डोक्याने वंदन केले.
नन्दीश्वरं महाकालं वीरभद्रं च तत्पुरः
नंदीश्वर, महाकाळ आणि वीरभद्र त्याच्या समोर उभे होते.
स्तोतुं प्रचक्रमे विद्वान्गिरा गद्गदया विभुम्
त्या ज्ञानी रामाने कातर आवाजात प्रभूचे स्तवन सुरू केले.
भुजङ्गभूषणं चोग्रं नृकपालस्रगुज्ज्वलम्
तो उग्र, सर्पांनी सुशोभित आणि मानवी कवटींच्या माळेने तेजस्वी दिसत होता.
ब्रह्मादिरूपधृग्ज्येष्ठस्तं त्वां वेद कृपार्णवम्
वेद तुला करुणेचा महासागर, सर्वात वयोवृद्ध, ब्रह्मा वगैरे रूपे धारण करणारा म्हणून ओळखतात.
ज्ञानबुद्ध्योरसाध्यं च निराकारं नमाम्यहम्
ज्ञान आणि बुद्धीने न समजणाऱ्या, निराकार त्या परमात्म्याला मी वंदन करतो.
न यं विदुर्यथातत्त्वं तं नमामि परात्परम्
ज्याला खऱ्या अर्थाने कोणीही ओळखू शकत नाही, त्या परात्पर परमेश्वराला मी वंदन करतो.