सृष्टि रेषा भगवतः संभवेत्कृपया बटो
बाळा, ही सृष्टी भगवंताच्या कृपेने निर्माण होते.
तन्नाशकारिणी चैव प्रतिज्ञा भवता कृता
आणि ती नष्ट करण्याची प्रतिज्ञा तू केली आहेस.
एकस्य राज्ञो दोषेण पितुः परिभवेन च
एका राजाच्या चुकीमुळे आणि वडिलांचा अवमान झाल्यामुळे,
आविर्भूता तिरोभूता हरेरेव पुनः पुनः
हरीचे प्रकट होणे आणि अदृश्य होणे पुन्हा पुन्हा घडते.
यद्वायासेन ते कार्यसिद्धिर्भवितुमर्हति
किंवा, तुझ्या प्रयत्नाने तुझे कार्य नक्कीच पूर्ण होऊ शकते.
पृथिव्यां बहवो भूपाः संति शङ्करकिङ्कराः
पृथ्वीवर अनेक राजे आहेत, जे शंकराचे सेवक आहेत.
बिभ्रतः कवचान्यङ्गे शक्तीश्चापि दुरासदाः
ते आपल्या अंगावर कवच घालतात आणि हातात भयंकर भाले धरतात.
उपाये तु समारब्धे सर्वे सिध्यन्त्युपक्रमाः
योग्य उपाय केले तर सर्व कामे यशस्वी होतात.
दुर्ल्लङ्घ्यं वैष्णवं तेजः शिवशक्तिर्विजेष्यति
वैष्णव तेज जिंकणे कठीण आहे; शिवशक्ती विजय मिळवेल.
यथाकथं च विज्ञाप्य शङ्करं लभदुर्लभम्
काहीही करून, त्या दुर्लभ शंकराला कळव.
दिव्यपाशुपतं चापि दास्यत्येव न संशयः
तो नक्कीच दिव्य पाशुपत अस्त्र देईल; यात शंका नाही.
उपोद्धातपादे भार्गवचरिते एकत्रिंशत्तमो ऽध्यायः
उपोद्घात भागात भार्गव चरित्राचा एकतीसवा अध्याय.
प्रसन्नचेताः सुभृशं शिवलोकं जगाम ह
मन अत्यंत प्रसन्न होऊन, तो शिवलोकात गेला.
अथनिर्वचनीयं च योगिगम्यं परात्परम्
मग, जे वर्णन करता येत नाही, योग्यांना जाणवते, आणि सर्वश्रेष्ठ आहे,
यदधो ध्रुवलोकश्च सर्वलोकपरस्तु सः
खाली ध्रुवलोक आहे, पण सर्व लोकांपेक्षा वर ते स्थान आहे.
उपमानेन रहितं नानाकौतुकसंयुतम्
त्याची कुठल्याही गोष्टीशी तुलना करता येत नाही, पण तिथे अनेक अद्भुत गोष्टी आहेत.
कोटिकल्पतपः पुण्याः शान्ता निर्मत्सरा जनाः
तेथे लोक कोटी कोटी कल्प तपाने पुण्यवान, शांत आणि मत्सररहित आहेत.
योगेन योगिना सृष्टं स्वेच्छया शङ्करेण हि
शंकराने स्वतःच्या इच्छेने, योगाने, योग्यांसाठी ते स्थान निर्माण केले.
सरोवरशतैर्दिव्यैः पद्मरागविराजितैः
शेकडो दिव्य सरोवरे, ज्यात कमलमण्यांनी शोभा आलेली आहे.
सुवर्णरत्नरचितप्राकारेण समावृतम्
सुवर्ण आणि मौल्यवान रत्नांनी बांधलेल्या भिंतींनी वेढलेले आहे.
चतुर्द्वारसमायुक्तं शोभितं मणिवेदिभिः
चार दरवाजांनी सजलेले, रत्नांच्या वेदिकांनी शोभलेले होते.
नानाचित्रविचित्रैश्च शोभितैः सुमनोहरैः
विविध सुंदर आणि मनोहारी चित्रांनी ते सजवलेले होते.
ददर्शरामो धर्मात्मा विचित्रमिव संगतः
धर्मात्मा रामाने ते अद्भुत आणि एकत्र बांधलेले पाहिले.
महाकरालदन्तास्यौ विकृतारक्तलोचनौ
त्यांना मोठे, भयंकर दात आणि तोंड, विकृत, रक्तासारखी लाल डोळे होते.
विभूतिभूषिताङ्गौ च व्याघ्रचर्मांबरौ च तौ
त्यांचे अंग विभूतीने माखलेले आणि दोघेही वाघाच्या कातडीचे वस्त्र घातलेले होते.
तौ दृष्ट्वा मनसा भीतः किञ्चिदाह विनीतवत्
त्यांना पाहून रामाच्या मनात भीती दाटली आणि तो थोडेसे नम्रपणे बोलला.
ईश्वराज्ञां समादाय मामथाज्ञप्तुमर्हथ
ईश्वराची आज्ञा मिळाल्यावर, तुम्ही ती मला सांगावी अशी माझी इच्छा आहे.
प्रवेष्टुमाज्ञां ददतुरीश्वरानुचरौ च तौ
त्या दोन्ही ईश्वराच्या सेवकांनी आत जाण्याची परवानगी दिली.
तत्रातिरम्यां सिद्धौघैः समाकीर्णां सभां द्विजः
तेथे सिद्धांच्या समूहांनी भरलेली अतिशय रम्य अशी सभा होती.
तत्रापश्यच्छिवं शान्तं त्रिनेत्रं चन्द्रशेखरम्
तेथे त्याने शांत, त्रिनेत्री, चंद्राला मुकुटावर धारण केलेला शिव पाहिला.