अनुगन्तुमिहेच्छामि तन्मे ऽनुज्ञातुमर्हथ
मी त्याच्या मागे इथे जावे अशी माझी इच्छा आहे; कृपया मला यासाठी परवानगी द्या.
भर्त्रा विरहिता तेन प्रवर्त्तिष्ये विनिन्दिता
पतीपासून वेगळी झाल्यावर, लोक निंदा करतील तरी मी असेच पुढे जाईन.
यथा तेन प्रवर्त्तिष्ये परत्रापि सहानिशम्
जसे मी या जगात त्याच्या सोबत वागेन, तसेच पुढच्या जन्मातही नेहमीच त्याच्यासोबत राहीन.
भर्तुर्मम भविष्यामि पितृलोकप्रियातिथिः
मी पतीच्या पितृलोकात त्याची प्रिय पाहुणी होईन.
प्रतिभूय न वक्तव्यं यदि मत्प्रियमिच्छथ
जर तुम्हाला माझे सुख हवे असेल, तर याविषयी विरोध करू नका.
अग्निं प्रविश्य भर्त्तारमनुगन्तुं मनोदधे
पतीच्या मागे जाण्याचा निश्चय करून मी अग्नित प्रवेश केला.
समाभाष्यातिगंभीरा वागुवाचाशरीरीणी
मग एक गूढ, देह नसलेली, पण स्पष्ट अशी वाणी ऐकू आली.
मा कार्षीः साहसं भद्रे प्रवक्ष्यामि प्रियं तव
हे सोज्ज्वळे, असा उतावळेपणा करू नकोस; मी तुला तुझे प्रिय असलेले सांगतो.
न मर्त्तव्यन्त्वया सर्वो जीवन्भद्राणि पश्यति
तुला मरायचे नाही; कारण जो जिवंत असतो तोच शुभ गोष्टी पाहतो.
निमित्तमन्तरीकृत्य किञ्चिदेव शुचिस्मिते
हे निर्मळ हास्य असलेल्या, एखाद्या कारणाचा बहाणा करून,
भवित्री चिररात्राय बहुकल्याण भाजनम्
तू दीर्घकाळ जगशील आणि अनेक कल्याणाचा लाभ तुला होईल.
तद्वाक्यगौरवाद्धर्षमवापुस्तनयाश्च ते
त्या वचनांचा आदर म्हणून तुझ्या मुलांना पुन्हा धैर्य आले.
शाययित्वा निवाते तु परितः समुपाविशन्
तिला वाऱ्यापासून सुरक्षित जागी झोपवून, सर्वजण तिच्या आजूबाजूला बसले.
निमत्तानि शुभान्यासन्ननेकानि महान्ति च
अनेक शुभ आणि मोठ्या प्रकारच्या शकुनांचा उदय झाला.
निषेदुः सहिता मात्रा काङ्क्षन्तो जीवितं पितुः
आईसोबत सर्वजण बसले आणि पित्याच्या जीवनाची आस धरू लागले.
विधेर्बलेन मतिमांस्तत्रागच्छद्यदृच्छया
नियतीच्या बळावर, तो बुद्धिमान माणूस तिथे अचानक आला.
सर्वशास्त्रार्थवित्प्राज्ञः सकलासुरवन्दितः
तो सर्व शास्त्रांचे अर्थ जाणणारा, बुद्धिमान आणि सर्व देव-दानवांनी सन्मानलेला होता.
यथाहतान्मृतान्देवैरुत्थापयति दानवान्
जसे देवांनी मारलेले आणि मृत झालेले दानव तो पुन्हा जिवंत करतो.
प्रणीतमनुजीवन्ति सर्वे ऽद्यापीह पार्थिवाः
आजही इथले सर्व राजे दिलेल्या साधनांवरच आपले जीवन जगतात.
ददर्श तदवस्थांस्तान्सर्वान्दुःखपरिप्लुतान्
त्याने त्यांची अवस्था पाहिली, ते सगळे दुःखाने ग्रासलेले होते.
उत्थायास्मै ददुश्चापि सत्कृत्य परमासनम्
ते सर्व उठून, आदराने त्याला उत्तम आसन दिले.
पप्रच्छ किमिदं वृत्तं तत्सर्वं ते न्यवेदयन्
त्याने विचारले, "हे काय घडले?" आणि त्यांनी त्याला सर्व काही सांगितले.
संजीविन्या विनया तं सिषेच प्रोच्चरन्निदम्
संजीविनीने नम्रतेने त्याच्यावर पाणी शिंपडले आणि म्हणाली—
तेनासौ जीवताच्छीघ्रं प्रसुप्त इवचोत्थितः
तिच्या कृतीने तो लगेच जणू झोपेतून उठल्यासारखा भानावर आला.
समुत्तस्थावथार्चीकः साक्षाद्ग्ररुरिवापरः
मग अर्चिक उठला, जणू प्रत्यक्ष गुरुच त्यांच्या समोर उभा आहे.
ननाम भक्त्या नृपते कृताञ्जलिरुवाच ह
त्याने भक्तीभावाने राजाला वंदन केले, हात जोडून म्हणाला—
धन्यो ऽहं कृतकृत्यो ऽहं सफलं जीवितं च मे
मी धन्य आहे, माझे जीवन सफल झाले, मी कृतार्थ झालो.
भगवन्किं करोम्यद्य शुश्रूषां तव मानद
भगवंत, आज मी तुमची कोणती सेवा करू, हे मानदायक?
इत्युक्त्वा सहसाऽनीतं रामेणार्ध्यं मुदान्वितः
असे म्हणून, रामाने आनंदाने त्याला अर्घ्य घेण्यासाठी पुढे नेले.
तज्जलं शिरसाधत्त सकुटुंबो महामनाः
तो आणि त्याचे कुटुंब, मोठ्या मनाने, ते पाणी डोक्यावर ठेवले.