सैन्यानि तानि नृपतेर्विविधान्नपानसद्भक्ष्यभोज्यमधुमांसपयोघृताद्यैः
राजाच्या त्या सैन्याला विविध प्रकारचे अन्न, पेय, उत्तम पक्वान्ने, मध, मांस, दही, तूप आणि इतर पदार्थ दिले गेले.
एवं तदा नरपतेरनुयायिनस्ते नानाविधोचितसुखानुभवप्रतीताः
त्या काळी, राजाचे अनुयायी विविध प्रकारच्या योग्य सुखांचा अनुभव घेत समाधानाने राहिले.
अध्यास्य रत्ननिकरैरति शैभि भद्रं निद्रामसेवत नरेद्र चिरं प्रतीतः
रत्नांच्या राशीने सजवलेल्या उत्तम पलंगावर विसावून, राजाने निर्धास्तपणे आणि आनंदाने दीर्घकाळ गाढ झोप घेतली.
उपोद्धातपादेर्ऽजुनोपाख्याने सप्तविंशतितमो ऽध्यायः
उपोद्घात आणि पाद या विभागातील अर्जुनाच्या कथेत सत्ताविसावे अध्याय.
प्रवोधयितुमव्यग्रा जगुरुच्चैर्निशात्यये
त्याला उठवण्यासाठी, रात्रीच्या शेवटी त्यांनी कोणतीही भीती न बाळगता मोठ्याने गाणे गायले.
समस्तश्रुतिसुश्राव्यप्रशस्तमधुरस्वरम्
त्यांचे सूर सर्वांना ऐकायला अतिशय मधुर, गोड आणि कौतुकास्पद वाटले.
जगुर्गेयं मनोहारि तारमन्द्रलयान्वितम्
त्यांनी उंच आणि मंद सूर, तसेच ताल याने युक्त असे मनमोहक गीत गायले.
स्वपन्तं विविधा वाचो बुबोधयिषवः शनेः
जो झोपलेला होता त्याला जागे करण्यासाठी, त्यांनी हळूहळू विविध शब्द बोलले.
विवर्द्धमानया नूनं तव वक्त्रांबुजश्रिया
खरंच, तुझ्या कमळासारख्या चेहऱ्याच्या वाढत्या तेजामुळे—
तमांसि भिन्दन्नादित्यः संप्राप्तो ह्युदयं विभो
हे प्रभो, सूर्य आता उगवला असून, तो अंधार दूर करतो.
निद्रया लं महाबुद्धे प्रतिवुध्यस्व सांप्रतम्
हे महाबुद्धी, आता झोप सोड आणि या क्षणी जागा हो.
क्षीराब्दौ शेषशयनाद्यथापङ्कजलोचनः
जसा कमळासारख्या डोळ्यांचा तो क्षीरसागरातील शेषनागावरून उठतो—
चकारावहितः सम्यग्जयादिकमशेषतः
त्याने पूर्ण लक्षपूर्वक विजय आणि शुभतेची सर्व कृत्ये केली.
कृत्वा दूर्वाञ्जनादर्शमङ्गल्यालम्बनानि च
त्याने दुर्वा, काळा काजळ, आरसा आणि इतर शुभ वस्तू अर्पण केल्या.
निष्क्रम्य च पुरात्तस्मादुपतस्थे च भास्करम्
तो त्या नगरातून बाहेर पडला आणि सूर्याजवळ गेला.
रचिताञ्जलयो राजन्नेमुश्च नृपसत्तमम्
राजा, त्यांनी दोन्ही हात जोडून त्या श्रेष्ठ राजाला वंदन केले.
ननाम पादयोस्तस्य किरीटेनार्कवर्चसा
त्याने त्याच्या पायांवर वाकून नमस्कार केला, त्याचे मुकुट सूर्याच्या तेजाने चमकत होते.
प्रश्रयावनतं साम्ना तमुवाचास्यतामिति
तो नम्रतेने वाकला आणि गोड शब्दात म्हणाला, 'कृपया बसा.'
उवाच रजनी व्युष्टा सुखेन तव किं नृप
तो म्हणाला, 'रात्र संपली आहे; राजा, तुला सर्व काही ठीक आहे ना?'
शक्यं मृगसधर्माणां येन केनापि वर्त्तितुम्
ज्यांचे जीवन जनावरांसारखे आहे, त्यांना कोणत्याही प्रकारे जगता येते.
अनभ्यस्तं हि राजेन्द्र ननु सर्वं हि दुष्करम्
राजाधिराज, जे काही सरावलेले नाही, ते सर्वांसाठीच कठीण असते.
आप्तस्तु भवतो नूनं सा गौरवसमुन्नतिः
नक्कीच, तुला तो मोठा सन्मान आणि प्रतिष्ठा मिळाली आहे.
प्रहसन्निव तं भूयो वचनं प्रत्यभाषत
हसत हसत त्याने पुन्हा त्याला हे शब्द सांगितले.
अस्माभिमहिमा येन विस्मितं सकलं जगत्
ज्याच्या महिमेमुळे संपूर्ण जग अचंबित झाले आहे.
इतो न गन्तुमिच्छन्ति सैनिका मे महामुने
महामुने, माझे सैनिक येथेच राहू इच्छितात, ते जाऊ इच्छित नाहीत.
ध्रियन्ते सर्वदा नूनमचिन्त्यं ब्रह्मवर्चसम्
खरंच, ब्रह्मतेज हे नेहमीच अगम्य आणि टिकून असते.
ध्रुवं कर्त्तुं हि लोकानामवस्थात्रितयं क्रमात्
नक्कीच, जगातील तीन अवस्था योग्य क्रमाने स्थापाव्या लागतात.
गमिष्यामि पुरीं ब्रह्मन्ननुजानातु मां भवान्
ब्रह्मन्, मी नगरात जाणार आहे; कृपया मला परवानगी द्या.
संभावयित्वा नितरां तथेति प्रत्यभाषत
त्याचा योग्य सन्मान करून, त्याने उत्तर दिले, 'तसेच होवो.'
सैन्यैः परिवृतः सर्वैः संप्रतस्थे पुरीं प्रति
सर्व सैनिकांनी वेढलेला तो नगराकडे निघाला.