एवं हत्वा मृगान् घोरान्हिंस्रप्रायानशेषतः
अशा प्रकारे, भीषण आणि मुख्यतः हिंस्र प्राण्यांना जवळजवळ पूर्णपणे मारून टाकले,
मध्ये दिनकरे प्राप्ते ससैन्यः स तदा नृपः
मध्यान्हाचा काळ आला तेव्हा, तो राजा आपल्या सैन्यासह,
अवतीय ततस्तस्यास्तोये सबलवाहनः
नंतर तो आपल्या सैन्य आणि वाहनांसह त्या पाण्यात उतरला,
स्नात्वा पीत्वा च सलिलं स तस्याः सुखशीतलम्
त्याने त्या गार आणि सुखद पाण्यात स्नान केले आणि पाणी प्याले,
विक्रीड्य तोये सुचिरमुत्तीर्य सबलो नृपः
राजा आणि त्याचे सैन्य पाण्यात बरेच वेळ खेळले आणि मग बाहेर आले,
आलंबपाने तिग्मांशौ ससैन्यः सानुगो नृपः
तापलेल्या सूर्याच्या वेळी, राजा आपल्या सैन्य आणि अनुयायांसह उभा राहून पाणी प्यायला,
स गच्छन्नेव ददृशे नर्मदा तीरमाश्रितम्
तो जात असताना, त्याने नर्मदा नदीचा काठ पाहिला,
ततो निवृत्य सैन्यानि दूरे ऽवस्थाप्य पार्थिवः
मग त्या राजाने आपली सैन्ये दूर ठेवून थांबवली,
गत्वा तदाश्रमं रम्यं पुरोहितसमन्वितः
मग तो आपल्या पुरोहितासह त्या रम्य आश्रमात गेला,
अभिनं द्याशषा तं वै जमदग्निर्नृपोत्तमम्
तेथे जमदग्नी ऋषींनी त्या श्रेष्ठ राजाला पाहिले,
संभावयित्वा तां पूजां विहितां मुनिना तदा
मुनिने जी योग्य पूजा केली, ती सन्मानाने त्याने स्वीकारली,
तमासीनं नृपवरं कुशासनगतो मुनिः
कुशाच्या आसनावर बसलेल्या त्या मुनिने, समोर बसलेल्या श्रेष्ठ राजाला संबोधले,
सह संकथयंस्तेन राज्ञा मुनिवरोत्तमः
त्या राजासोबत गप्पा मारत असताना, तो श्रेष्ठ ऋषी त्याच्यासोबतच राहिला.
ततः स राजा सुप्रीतो जमदग्नि मभाषत
मग तो राजा अत्यंत आनंदाने जमदग्नीला म्हणाला,
समग्रवाहनबलो ह्यहं तस्मान्महामुने
माझ्याकडे सर्व प्रकारची वाहने आणि सैन्य आहे, हे महर्षे.
अथवा त्वं तपःशक्त्या कर्तुमातिथ्यमद्य मे
किंवा, तुझ्या तपश्चर्येच्या सामर्थ्याने, आज तूच माझे पाहुणचार करू शकतोस.
अन्यथा चेत्खलैः सैन्यैरत्यर्थं मुनिसत्तम
नाहीतर, हे श्रेष्ठ ऋषी, माझ्या फारच दुष्ट सैनिकांसह—
इत्येवमुक्तः स मुनिस्तं प्राहस्थीयतां क्षणम्
असं ऐकून, तो ऋषी हसला आणि म्हणाला, 'थोडा वेळ थांब.'
इत्युक्त्वाहूय तां दोग्ध्रीमुवाचायं ममातिथिः
असं म्हणून त्याने ती दुधारी गाय बोलावली आणि म्हणाला, 'ही माझी पाहुणी आहे.'
दुदोह नृपतेराशु यद्योग्यं मुनिगौरवात्
त्या ऋषीच्या आदरासाठी तिने राजाला लगेच योग्य ते सर्व काही दिलं.
विभूतिभेदैरविचिन्त्यरुपमनन्यसाध्यं सुरभिप्रभावात्
सुरभीच्या सामर्थ्याने, इतर कुणालाही न मिळणारी, कल्पनेपलीकडची अद्भुत संपत्ती तिथे प्रकट झाली.
पूर्णेन्दुशुभ्राभ्रविषक्तशृङ्गैः प्रासादसंघैः परिवीतमन्तः
आतून, पूर्ण चंद्रासारख्या शुभ्र आणि मेघांसारख्या शिंगांनी, राजवाड्यांच्या समूहांनी वेढलेलं होतं.
पृथग्विमिश्रैर्भवनैरनेकैः सद्भासितं नेत्रमनोभिरामैः
अनेक वेगवेगळ्या व मिसळलेल्या घरांनी, डोळ्यांना व मनाला आनंद देणाऱ्या शोभेने सजलेलं होतं.
तुलाकपाटर्गलकुड्यदेहलीनिशान्तशालाजिरशोभितैर्भृशम्
तिथे काट्याकाठी, दरवाजे, भिंती, ओसऱ्या, रात्रीच्या हॉल, आणि धान्याच्या गोदामांनी जागा उजळून निघाली होती.
स्तंभेषु कुड्येषु च दिव्यरत्नविचित्रचित्रैः परिशोभमानैः
स्तंभ आणि भिंती विविध दिव्य रत्नांनी सुंदरपणे सजवलेल्या होत्या.
स भक्ष्यभोज्यादिभि रन्नपानैरुपेतभाण्डोपगतैकदेशैः
एका ठिकाणी, तिथे अन्न, पाणी व इतर खाण्याच्या वस्तू असलेल्या भांड्यांनी जागा भरली होती.
तस्याश्रमं सन्नगरोपमानं बभौ वधूभिश्चमनोहराभिः
तो आश्रम सुंदर स्त्रियांमुळे आणि शहरासारख्या तेजाने झळकत होता.
उपोद्धातपादेर्ऽजुनोपाख्याने षड्विंशतितमो ऽध्यायः
उपोधात पादातील अर्जुनाच्या कथेत हा सव्वीसावा अध्याय.
विनिर्ममे तेषु गृहेषु पश्चात्तद्योग्यनारीनरवृन्दजातम्
त्या घरांमध्ये त्याने त्या प्रसंगानुसार योग्य पुरुष आणि स्त्रियांचे समूह निर्माण केले.
सहावभावाभिरुदारचेष्टाश्रीकान्तिसौन्दर्यगुणान्विताभिः
त्या सर्व स्त्रिया उत्तम वर्तन, तेज, सौंदर्य आणि गुणांनी युक्त होत्या.