आश्लिष्य नेत्रसलिलैर्नन्दन्तौ पर्यषिञ्चताम्
ते दोघेही त्याला मिठी मारून, डोळ्यांतून आनंदाश्रू ढाळीत त्याच्यावर प्रेमाने पाणी शिंपडू लागले.
विक्षन्तौ तस्य चाङ्गानि परिस्पृश्यापतुर्मुदम्
त्याच्या अंगावरून हात फिरवत आणि त्याच्याकडे पाहत, त्यांना मनापासून आनंद झाला.
किं कृतं पुत्र को वायं कुत्र वा त्वमुपस्थितः
'बाळा, तू काय केलं? हा कोण आहे? आणि तू कुठून आलास?'
त्वयेतदखिलं वत्स कथ्यतां तथ्यमावयोः
'मुला, हे सगळं खरं खरं आम्हाला सांग.'
उपोद्धातपादेर्ऽजुनोपाख्याने भार्गवचरिते पञ्चविंशतितमो ऽध्यायः
अर्जुनाच्या कथेत, भार्गवाच्या चरित्रात, उपोद्घातपादाच्या विभागातील पंचविसावा अध्याय येथे संपला.
तयोरकथयत्सर्वमात्मना यदनुष्ठितम्
त्याने स्वतः जे काही केलं ते सगळं त्यांना सांगितलं.
शंभोर्निदेशात्तीर्थानामटनं च यथाक्रमम्
शंभूच्या आज्ञेने त्याने केलेल्या तीर्थयात्रेचे तपशीलवार वर्णन त्याने केलं.
हरप्रसादादत्रापि ह्यकृतव्रणदर्शनम्
हराच्या कृपेने, त्याच ठिकाणी त्याला न भरलेल्या जखमेचे दर्शन कसे झाले, तेही त्याने सांगितले.
कथयामास तद्रामः पित्रोः संप्रीयमाणयोः
रामाने हे सर्व आपल्या आनंदित आईवडिलांना सांगितले.
हृष्टौ हर्षान्तरं भूयो राजन्नाप्नुवतावुभौ
राजा, त्या दोघांना पुन्हा पुन्हा नव्याने आनंद मिळत गेला.
प्रकुर्वंस्तद्विधेयात्मा भ्रातॄणां चाविशेषतः
तो आपल्या कर्तव्यनिष्ठेने, भेदभाव न करता, हेच सर्व आपल्या भावांनाही करीत होता.
इत्येष मृगयां गान्तुं चतुरङ्गबलान्वितः
मग तो चौफेर सैन्यासह शिकार करण्यासाठी निघाला.
ताराजालद्युतिहरैः समन्तादरुणांशुभिः
ताऱ्यांच्या जाळ्यापेक्षा उजळ, सर्व बाजूंनी लालसर किरणांनी वेढलेला तो होता.
प्राभातिके गन्धवहे कुमुदाकरसंस्पृशि
सुगंधी सकाळी, कमळांच्या तलावांना स्पर्श करत,
व्याहरन्स्वाकुला वाचो मनःश्रोत्रसुखावहाः
उत्साहाने गोंधळलेल्या पण मन आणि कानाला सुखावणाऱ्या गोड शब्दांत तो बोलत होता.
तत्तोये मुनिवृन्देषु गृणात्सुब्रह्म शाश्वतम्
त्या पाण्यात, ऋषींच्या समूहात, त्याने शाश्वत परमब्रह्माचे स्तवन केले.
आशमं प्रति गच्छत्सु मुनिमुख्येषु कर्मिषु
कर्मकांडात मग्न असलेले श्रेष्ठ ऋषी आपल्या आश्रमाकडे निघाले,
होमार्थं मुनिकल्पाभिर्दुह्यमानासु धेनुषु
आणि यज्ञासाठी, ऋषींसारख्या दिसणाऱ्या गायींचे दूध काढले जात होते,
अग्निहोत्राकुले जाते सर्वभूतसुखावहे
अग्निहोत्राला समर्पित अशी एक वंशपरंपरा निर्माण झाली, जी सर्व प्राण्यांना आनंद देणारी होती,
वाशत्सु नीडान्निष्पत्य पतत्रिषु समन्ततः
पक्षी आपल्या घरट्यांतून बाहेर पडून सर्वत्र किलबिल करत होते,
गात्राल्हादविवर्द्धन्यां वेलायां मन्दवायुना
मंद वाऱ्यामुळे अंगाला आल्हाददायक वाटणारा काळ आला,
स्वाध्या यदक्षैर्बहुभिरजिनांबरधारिभिः
अनेक जण, काळवीटाच्या कातडीची वस्त्रे घालून, अक्षय्य फड्यांनी वेदपठण करत होते,
प्रैषेषूच्चार्यमाणेषु हूयमानेषु वह्निषु
नियत मंत्र उच्चारले जात होते आणि अग्नीमध्ये आहुती दिली जात होती,
ज्वलदग्निशिखाकारे तमस्तपनतेजसि
जिथे जळणाऱ्या अग्नीच्या ज्वाळांसारखे तेज अंधार दूर करत होते,
सवितर्युदयं याति नैशे तमसि नश्यति
सूर्य उगवतो आणि रात्रीचा अंधार नाहीसा होतो.
कृतमैत्रादिको राजा मृगयां हैहयेश्वरः
मैत्रीसाठी प्रसिद्ध असलेला, हैहयांचा राजा शिकारीसाठी निघाला,
बलैः सर्वैः समुदितैः सवाजिरथकुञ्जरैः
सर्व सैन्य, घोडे, रथ आणि हत्तींसह त्याच्यासोबत होते,
महता बलभारेण नमयन्वसुधातलम्
त्याच्या प्रचंड सैन्याच्या वजनाने पृथ्वीचे पृष्ठभाग वाकले,
स्वबलौघपदक्षेपप्रक्षुण्णावनिरेणुभिः
त्याच्या सैन्याच्या पावलांनी जमिनीवरील धूळ सर्वत्र उडाली,
संप्रवश्य वनं घोरं विन्ध्योद्रेर्बलसंचयैः
विंध्य पर्वताच्या भयानक जंगलात आपल्या सैन्यासह तो शिरला,