दिनानि कतिचित्तत्र न्यवसत्तत्प्रियेप्सया
आपल्या प्रिय व्यक्तीच्या सहवासासाठी त्याने तिथे काही दिवस राहिले.
आश्रमं प्रतिचक्राम शिष्यसंघैः समावृतम्
तो आपल्या शिष्यांच्या समूहासह आश्रमात परतला.
सुकन्याचापि तद्भार्यामवन्दत महामनाः
त्या उच्च मनाच्या पुरुषाने आपल्या पत्नी सुकन्येला आदराने वंदन केले.
और्वाश्रमं समापेदे द्रष्टुकामस्तपोनिधिम्
त्याने तपस्वी ऋषी और्व यांच्या आश्रमात त्यांना भेटण्यासाठी प्रवेश केला.
उवास तत्र तत्प्रीत्या दिनानि कतिचिन्नृप
राजा, त्याच्या प्रेमापोटी त्याने तिथे काही दिवस वास्तव्य केले.
प्रतस्थे भार्गवः श्रीमानकृतव्रणसंयुतः
मग तेजस्वी भार्गव आणि अक्रुतव्रण एकत्र निघाले.
तौ च तं नृप संहर्षाच्चाशिषा प्रत्यनन्दताम्
राजा, त्या दोघांनी आनंदाने त्याला शुभेच्छा दिल्या.
कथयामास राजेन्द्र यथावृत्तमनुक्रमात्
राजेंद्र, त्याने घडलेली सर्व गोष्ट नीटपणे सांगितली.
जगामावसथं पित्रोर्मुदा परमया युतः
तो आपल्या आईवडिलांच्या घरी अत्यंत आनंदाने गेला.
अवन्दत तयोः पादौ यथावद्भृगुनन्दन
त्याने योग्य रीतीने त्यांचे पाय वंदन केले, हे भृगुनंदना.
आश्लिष्य नेत्रसलिलैर्नन्दन्तौ पर्यषिञ्चताम्
ते दोघेही त्याला मिठी मारून, डोळ्यांतून आनंदाश्रू ढाळीत त्याच्यावर प्रेमाने पाणी शिंपडू लागले.
विक्षन्तौ तस्य चाङ्गानि परिस्पृश्यापतुर्मुदम्
त्याच्या अंगावरून हात फिरवत आणि त्याच्याकडे पाहत, त्यांना मनापासून आनंद झाला.
किं कृतं पुत्र को वायं कुत्र वा त्वमुपस्थितः
'बाळा, तू काय केलं? हा कोण आहे? आणि तू कुठून आलास?'
त्वयेतदखिलं वत्स कथ्यतां तथ्यमावयोः
'मुला, हे सगळं खरं खरं आम्हाला सांग.'
उपोद्धातपादेर्ऽजुनोपाख्याने भार्गवचरिते पञ्चविंशतितमो ऽध्यायः
अर्जुनाच्या कथेत, भार्गवाच्या चरित्रात, उपोद्घातपादाच्या विभागातील पंचविसावा अध्याय येथे संपला.
तयोरकथयत्सर्वमात्मना यदनुष्ठितम्
त्याने स्वतः जे काही केलं ते सगळं त्यांना सांगितलं.
शंभोर्निदेशात्तीर्थानामटनं च यथाक्रमम्
शंभूच्या आज्ञेने त्याने केलेल्या तीर्थयात्रेचे तपशीलवार वर्णन त्याने केलं.
हरप्रसादादत्रापि ह्यकृतव्रणदर्शनम्
हराच्या कृपेने, त्याच ठिकाणी त्याला न भरलेल्या जखमेचे दर्शन कसे झाले, तेही त्याने सांगितले.
कथयामास तद्रामः पित्रोः संप्रीयमाणयोः
रामाने हे सर्व आपल्या आनंदित आईवडिलांना सांगितले.
हृष्टौ हर्षान्तरं भूयो राजन्नाप्नुवतावुभौ
राजा, त्या दोघांना पुन्हा पुन्हा नव्याने आनंद मिळत गेला.
प्रकुर्वंस्तद्विधेयात्मा भ्रातॄणां चाविशेषतः
तो आपल्या कर्तव्यनिष्ठेने, भेदभाव न करता, हेच सर्व आपल्या भावांनाही करीत होता.
इत्येष मृगयां गान्तुं चतुरङ्गबलान्वितः
मग तो चौफेर सैन्यासह शिकार करण्यासाठी निघाला.
ताराजालद्युतिहरैः समन्तादरुणांशुभिः
ताऱ्यांच्या जाळ्यापेक्षा उजळ, सर्व बाजूंनी लालसर किरणांनी वेढलेला तो होता.
प्राभातिके गन्धवहे कुमुदाकरसंस्पृशि
सुगंधी सकाळी, कमळांच्या तलावांना स्पर्श करत,
व्याहरन्स्वाकुला वाचो मनःश्रोत्रसुखावहाः
उत्साहाने गोंधळलेल्या पण मन आणि कानाला सुखावणाऱ्या गोड शब्दांत तो बोलत होता.
तत्तोये मुनिवृन्देषु गृणात्सुब्रह्म शाश्वतम्
त्या पाण्यात, ऋषींच्या समूहात, त्याने शाश्वत परमब्रह्माचे स्तवन केले.
आशमं प्रति गच्छत्सु मुनिमुख्येषु कर्मिषु
कर्मकांडात मग्न असलेले श्रेष्ठ ऋषी आपल्या आश्रमाकडे निघाले,
होमार्थं मुनिकल्पाभिर्दुह्यमानासु धेनुषु
आणि यज्ञासाठी, ऋषींसारख्या दिसणाऱ्या गायींचे दूध काढले जात होते,
अग्निहोत्राकुले जाते सर्वभूतसुखावहे
अग्निहोत्राला समर्पित अशी एक वंशपरंपरा निर्माण झाली, जी सर्व प्राण्यांना आनंद देणारी होती,
वाशत्सु नीडान्निष्पत्य पतत्रिषु समन्ततः
पक्षी आपल्या घरट्यांतून बाहेर पडून सर्वत्र किलबिल करत होते,