अशक्रुवन्तस्तान्हन्तुं गीर्वाणा मामुपागताः
त्यांना मारता न आल्यामुळे देवता माझ्याकडे आल्या.
जहि दैत्यगणान्सर्वान्समर्थस्त्वं हि मे मतः
तू सर्व दैत्यांचा नाश कर, कारण मला वाटतं की तू हे नक्कीच करू शकशील.
शृण्वतां सर्वदेवानां सप्रश्रयमिदं वचः
सर्व देवतांच्या उपस्थितीत त्याने आदराने हे शब्द सांगितले.
तथापि विज्ञापयतो वचनं मे ऽवधारय
तरीही, मी विनंती करतो आहे म्हणून माझे शब्द लक्षात ठेव.
न शक्या हन्तुमेकस्य शक्याः स्यस्ते कथं मम
एकट्याने त्यांना मारणे शक्य नाही; मग मी हे कसे करू शकेन?
कथं हनिष्ये सकलान्सुरशत्रूननायुधः
शस्त्रांशिवाय मी सर्व देवशत्रूंना कसा मारू?
शैवमस्त्रमयं तेजो ददौ तस्मै महात्मने
त्याला त्या महात्म्याला शैव अस्त्राचे तेज दिले.
रामपाह प्रसन्नात्मा गीर्वाणानां तु शृण्वतम्
रामाने शांत मनाने ते स्वीकारले, देवता ऐकत होत्या.
शक्तिर्भवतु ते सौम्य समस्तारिदुरासदा
हे सौम्य, तुला सर्व कठीण अडथळे पार करण्याची शक्ती लाभो.
स्वयमेव च वेत्सि त्वं यथावद्युद्धकौशलम्
युद्धातील योग्य कौशल्य तुला आधीच माहीत आहे.
जग्राह परशुं शैव विबुधारिवधोद्यतः
देवतांच्या शत्रूंचा नाश करण्यासाठी त्याने शैव परशु उचलला.
रुद्रभक्त्या समायुक्तो द्युत्येव सवितुर्महः
रुद्रभक्तीने परिपूर्ण झालेला तो सूर्याच्या तेजासारखा चमकत होता.
जगाम हन्तुमसुरान्युद्धाय कृतनिश्चयः
युद्धासाठी निर्धार करून, असुरांचा वध करण्यास तो निघाला.
त्रैलोक्यविजयोद्युक्तै राजन्नतिभयङ्करम्
राजा, तीनही लोकांचा विजय मिळवण्यासाठी सज्ज झालेला तो अत्यंत भयंकर दिसत होता.
कुद्धः परशुना तेन निजघान महासुरान्
रागाने त्याने त्या परशुने मोठ्या असुरांना ठार केले.
चचार समरे रामः क्रुद्धः काल इवापरः
युद्धात रागावलेला राम काळासारखा फिरत होता.
क्षणेन नाशयामास रामः प्रहरतां वरः
क्षणातच, योद्ध्यांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या रामाने त्यांचा नाश केला.
ददृशुः सर्वतो रामं हतशेषा भयान्विताः
जे वाचले, ते भयभीत होऊन सर्वत्र रामाला पाहू लागले.
राममामन्त्र्य विबुधाः प्रययुस्त्रिदिवं पुनः
रामाचा निरोप घेऊन देव पुन्हा स्वर्गात गेले.
स्वमाश्रमं समापेदे तपस्यासक्तमानसः
तो आपल्या आश्रमात परत गेला, मन एकाग्र करून तपश्चर्येत मग्न झाला.
भक्त्या संपूजयामास स तस्मिन्नाश्रमेवशी
त्या आश्रमात राहून त्याने भक्तीभावाने पूजा केली.
स्तोत्रैश्च विधिवद्भक्त्या परां प्रीतिमुपानयत्
त्याने भक्तीने आणि योग्य रीतीने स्तोत्रांनी परम आनंद प्राप्त करून दिला.
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादेर्ऽजुनोपाख्याने चतुर्विंशतितमो ऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीब्रह्मांड महापुराणाच्या वायू सांगितलेल्या मधल्या भागातील तिसऱ्या उपोद्घातपादातील अर्जुनोपाख्यानाचा चोवीसवा अध्याय संपला.
प्रत्यक्षमगमत्तस्य सर्वैः सह मरुद्गणैः
तो सर्व मरुतांसह प्रत्यक्ष त्याच्या समोर प्रकट झाला.
वृषेन्द्रवाहनं शंभुं भूतकोटिसमन्वितम्
त्याने वृषभावर बसलेले, असंख्य भूतांनी वेढलेले शंभू पाहिले.
प्रणाममकरोद्भक्त्या शर्वाय भुवि भार्गवः
भृगुवंशीय रामाने भक्तीने पृथ्वीवर शर्वाला नमस्कार केला.
कृताञ्जलिपुटो रामस्तुष्टाव च जगत्पतिम्
रामाने हात जोडून जगत्पतीचे स्तवन केले.
नमस्ते जगतो नाथ नमस्ते त्रिपुरान्तक
जगताचे नाथा, तुला नमस्कार; त्रिपुराचा संहार करणारा, तुला नमस्कार.
नमस्ते सर्वभूतेश नमस्ते वृषभध्वज
सर्व भूतांचे स्वामी, तुला नमस्कार; वृषभध्वज, तुला नमस्कार.
नमस्ते सकलावास नमस्ते नीललोहित
सर्वत्र वास करणारा, तुला नमस्कार; निळ्या आणि तांबड्या वर्णाच्या प्रभू, तुला नमस्कार.