चिन्तयामास देवेशं ध्यानदृष्ट्या जगद्गुरुम्
त्याने ध्यानाच्या दृष्टीने देवांचा देव, जगाचा गुरु यांचा विचार केला.
स्वभक्तानुग्रहकरं मृगव्याधस्वरूपिणम्
जो आपल्या भक्तांवर कृपा करतो आणि मृगव्याधाचे रूप घेतो, त्याचा त्याने ध्यान केला.
ददर्श देवं तेनैव वपुषा पुरतः स्थितम्
त्याच स्वरूपात देव त्याच्या समोर उभा आहे, असे त्याने पाहिले.
आविर्भूतं महाराज दृष्ट्वा रामः ससंभ्रमम्
राजा, त्या देवाचे प्रकट रूप पाहून रामाच्या मनात आदर आणि आश्चर्य निर्माण झाले.
पपात पादयोर्भूमौ भक्त्या तस्य महामतिः
त्या ज्ञानी पुरुषाने भक्तीभावाने त्याच्या पायांवर जमिनीवर लोटांगण घातले.
शरणं भव शर्वेति शङ्करेत्यसकृन्नृप
तो पुन्हा पुन्हा म्हणू लागला, 'शंकरा, बाणधारी प्रभो, मला आश्रय दे.'
राममुत्थापयामास प्रणा मावनतं भुवि
रामाने जमिनीवर वाकून नमस्कार केला होता, तेव्हा त्याला देवाने उचलून उभे केले.
तुष्टाव देवदेवेशं पुरः स्थित्वा कृताजलिः
देवतांचा देव समोर उभा असताना, हात जोडून त्याने त्याची स्तुती केली.
नमः शर्वाय शान्ताय शाश्वताय नमोनमः
शर्वाला, शांत, शाश्वत अशा तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
नमस्ते भूतनाथाय भूतवासाय ते नमः
भूतांचा नाथ, सर्व जीवांचे निवासस्थान, तुला नमस्कार.
शिवाय बहुरूपाय त्रिनेत्राय नमोनमः
अनेक रूपांचा, त्रिनेत्री शिवाला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
भूयो ऽनन्याश्रयाणां तु त्वमेव हि परायणम्
ज्यांना दुसरा कोणताही आधार नाही, त्यांच्यासाठी तूच खरा आश्रय आहेस.
अजानता त्वां भगवन्मम तत्क्षन्तुमर्हसि
भगवंत, मी तुला ओळखले नाही, त्याबद्दल तू मला क्षमा करावी.
त्वामृते तव सर्वेश सम्यक् शक्रोति वेदितुम्
सर्वांच्या प्रभो, तुझ्याशिवाय तुला खरी ओळख कोण करू शकतो?
नान्यास्ति मे गतिस्तुभ्यं नमो भूयो नमो नमः
माझ्या साठी तुझ्याशिवाय दुसरं कोणतंच आश्रय नाही; मी पुन्हा पुन्हा तुला नमस्कार करतो.
तिष्ठन्तमाह भगवान्प्रसन्नात्मा जगन्मयः
त्या वेळी, विश्वात सर्वत्र व्यापून शांतचित्त असलेल्या भगवंतांनी उभं राहून बोलायला सुरुवात केली.
भक्त्या चैवानपायिन्या ह्यपि भार्गवसत्तम
हे भृगुवंशातील श्रेष्ठा, तुझी भक्ती कधीही कमी होत नाही.
भक्तो हि मे त्वमत्यर्थं नात्र कार्या विचारणा
तू माझा अत्यंत प्रिय भक्त आहेस, यात काहीच शंका नाही.
तस्माद्ब्रवीमि यत्त्वाहं तत्कुरुष्वाविशङ्कितम्
म्हणून मी तुला जे सांगतो, ते तू कोणतीही भीती न बाळगता कर.
रौद्राणां तेन भूयो ऽपि तपो घोरं समाचर
म्हणून पुन्हा एकदा, रौद्र देवतांसाठी कठोर तपस्या कर.
स्रात्वा पवित्रदेहस्त्तवं सर्वाण्यस्त्राण्यवाप्स्यसि
स्नान करून, शुद्ध शरीराने, तुला सर्व अस्त्रे मिळतील.
रामस्य पश्यतो राजन्क्षणेन भवभागकृत्
राजा राम पाहत असताना, क्षणातच तो जन्माचा भागीदार झाला.
परीत्यवसुधां सर्वां तीर्थस्नाने ऽकरोन्मनः
त्याने संपूर्ण पृथ्वी फिरली, तीर्थस्नान करण्याच्या इच्छेने मन एकाग्र केलं.
चकार सर्वतीर्थेषु स्नानं विधिवदात्मवान्
त्याने सर्व तीर्थस्थळी योग्य रीतीने, मनःशांतीने स्नान केलं.
पितॄन्देवांश्च विधिवदतर्पयदतन्द्रितः
त्याने पूर्वजांना आणि देवतांना योग्य पद्धतीने, थकवा न येता तृप्त केलं.
तीर्थेषु विधिवत्कुर्वन्परिचक्राम मेदिनीम्
तीर्थस्थळी योग्य विधीने कर्म करत तो पृथ्वीवर सर्वत्र फिरला.
प्रदक्षिणीकृत्य शनैः शुद्धदेहो ऽभवन्नृप
हळूहळू प्रदक्षिणा घालून, राजा, त्याचं शरीर शुद्ध झालं.
जगाम् भूयस्तं देशं यत्र पूर्वमुवास सः
तो पुन्हा त्या जागी गेला जिथे तो पूर्वी राहिला होता.
भक्त्या संपूजयामास तपोभिर्न्नियमैरपि
त्याने भक्तीने, तपस्या आणि नियमांनी पूजा केली.
बभूव सुचिरं राजन्संग्रामो रोमहर्षणः
राजा, खूप काळ एक रोमांचकारी युद्ध चालू होतं.