आशीर्भिरभिनन्द्याथ भृगुस्तं प्रीत मानसः
भृगु आनंदी मनाने त्याचे आशीर्वाद देऊन स्वागत केले.
श्रुणु वत्स वचो मह्य यत्त्वां वक्ष्यामि सांप्रतम्
माझ्या मुला, मी तुला जे सांगतो ते लक्ष देऊन ऐक.
गच्छ पुत्र ममादेशाद्धिमवन्तं महागिरिम्
माझ्या आज्ञेने, पुत्रा, हिमालय या महान पर्वताकडे जा.
तत्रगत्वा महाभाग कृत्वाश्रमापदं शुभम्
तेथे जाऊन, भाग्यवान, एक पवित्र आश्रम उभार.
प्रीतिमुत्पाद्य तस्य त्वं भक्त्यानन्यगया चिरात्
तू अखंड भक्तीने त्याला दीर्घकाळ आनंदी कर.
तरसा तव भक्त्या च प्रीतो भवति शङ्करः
तुझ्या उत्साहाने आणि भक्तीने शंकर प्रसन्न होईल.
तुष्टे तस्मिञ्जगन्नाथे शङ्करे भक्तवत्सले
जगाचा स्वामी, भक्तांवर प्रेम करणारा शंकर जेव्हा प्रसन्न होतो,
त्वया हितार्थं देवानां करणीयं सुदुष्करम्
देवतांच्या भल्यासाठी तुला अतिशय कठीण असे कार्य करावे लागेल.
तस्मात्त्वं देवदेवेशं समाराधय शङ्करम्
म्हणून, देवतांचा देव असलेल्या शंकराची भक्तीभावाने उपासना कर.
भक्त्या परमया युक्तस्ततो ऽभीष्टमवाप्स्यसि
परम भक्तीने एकरूप झाल्यावर तुला हवे असलेले वर नक्की मिळेल.
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे एकविंशति तमौध्यायः
अशा प्रकारे वायूने सांगितलेल्या श्रीब्रह्मांड महापुराणाच्या मध्यभागातील तिसऱ्या उपोद्घातपादाचा एकविसावा अध्याय संपला.
रामस्तेनाभ्यनुज्ञातश्चकार गमने मनः
त्यांनी परवानगी दिल्यावर रामाने जाण्याचा निर्धार केला.
परिष्वक्तस्तथा ताभ्यामाशीर्भिराभिनन्दितः
त्यांनी त्याला मिठी मारली आणि शुभाशीर्वाद देऊन आनंद व्यक्त केला.
निश्चक्रमाश्रमात्तस्मात्तपसे कृतनिश्चयः
तपश्चर्येचा दृढ निश्चय करून तो त्या आश्रमातून बाहेर पडला.
हिमवन्तं गिरिवरं ययौ रामो महामनाः
महान मनाचा राम हिमवंत या उत्तम पर्वताकडे गेला.
वनानि मुनिमुख्यानामावासांश्चात्यगाच्छनैः
तो हळूहळू वनांतून आणि श्रेष्ठ ऋषींच्या निवासस्थानांतून गेला.
तीर्थेषु क्षेत्रमुख्येषु निवसन्वा ययौ शनैः
पवित्र तीर्थस्थळे आणि मुख्य क्षेत्रांमध्ये थांबत तो सावकाश पुढे गेला.
आससादच लश्रेष्ठं हिमवन्तमनुत्तमम्
शेवटी त्याने उत्तम आणि अनुपम हिमवंत गाठला.
ददर्श विपुलैः शृङ्गैरुल्लिखन्तमिवांबरम्
त्याने ते पाहिले, जणू काही त्याच्या विशाल शिखरांनी आकाशाला स्पर्श केला आहे.
रत्नौषधीभिरभितः स्फुरद्भिरभिशोभितम्
तो पर्वत सर्वत्र तेजस्वी रत्नांनी आणि औषधींनी सुशोभित होता.
सानिलेनानलेनोच्छैर्दह्यमानं नवं क्वचित्
कुठे वाऱ्याने आणि आगीने उंच जळणारे, तर कुठे नुकतेच भाजलेले असे ते दिसत होते.
द्रवद्धिमाशिलाजातुजलशान्तदवानलम्
हिमाचे वितळलेले पाणी आणि शिलाजतू यामुळे जंगलातील आग शांत होत होती.
स्फुरत्परस्परच्छायाशरैर्द्दीप्तवनं क्वचित्
कुठे एकमेकांच्या सावल्यांच्या तेजस्वी किरणांनी ते वन उजळून निघाले होते.
तुषारक्लिन्नसिद्धौघौरुद्भासितवनं क्वचित्
तर कुठे हिमामुळे ओलसर झालेल्या सिद्धांच्या समूहाने ते वन उजळले होते.
यक्षौघैर्भासितोपान्तं विशद्भिरिवपावकम्
त्या प्रदेशाच्या कडेला यक्षांच्या झुंडीमुळे प्रकाश पडला होता, जणू काही शुद्ध अग्नीप्रमाणे तिथे उजेड पसरला होता.
मृगयूथार्त्तसन्नादैरापूरितगुहं क्वचित्
कुठे कुठे गुहा मृगांच्या कळपांच्या आरोळ्यांनी भरून गेल्या होत्या.
प्रसभोन्मृष्टकान्तोरुशिलातरुतटं क्वचित्
कुठे कुठे सुंदर आणि बलवान मांड्यांनी दगडांचे उतार आणि झाडांच्या काठ जबरदस्तीने साफ केले गेले होते.
गवयैः खुरसंक्षुण्णशिलाप्रस्थतटङ्क्वचित्
कुठे कुठे वन्य बैलांच्या खुरांनी खडकाळ पठारं आणि काठ चुरगळले गेले होते.
युद्ध्यद्भिश्चूर्णितानेकगण्डशैलवनं क्वचित्
कुठे कुठे लढणाऱ्यांनी अनेक शिखर असलेल्या पर्वतांची अरण्ये फोडून टाकली होती.
सिंहानां चरणक्षुण्णनखभिन्नोपरं क्वचित्
कुठे कुठे सिंहांच्या चालताना त्यांच्या नखांनी जमिन फोडली आणि ओरबाडली गेली होती.