उपविष्टं ततो राममाशीर्भिरभिनन्दितम्
नंतर राम बसला असता, त्याचे आशीर्वादांनी स्वागत करण्यात आले.
कुशलं खलु ते वत्स पित्रोश्च किमनामयम्
माझ्या मुला, तू सुखरूप आहेस ना? तुझे आईवडीलही सुखात आहेत ना?
किमर्थमागतो ऽत्र त्वमधुनामम सन्निधिम्
तू आत्ता माझ्या समोर कशासाठी आला आहेस?
ततोरामो यथान्यायं तस्मै सर्वमशेषतः
मग रामाने योग्य रीतीने त्याला सर्व काही पूर्णपणे सांगितले.
पितुर्मातुश्च वृत्तान्त भ्रातॄणां च महात्मनाम्
त्याने आपल्या वडिलांचे, आईचे आणि आपल्या थोर भावंडांचे हालहवाल सांगितले.
एतदन्यच्च सकलं भृगोः सप्रश्रयं मुदा
हे आणि इतर सर्व गोष्टी रामाने आदरपूर्वक आणि आनंदाने भृगूंना सांगितल्या.
श्रुत्वैतदखिलं राजन्रामेण समुदीरितम्
हे सर्व रामाने सांगितलेले ऐकून, राजन,
एवं तस्य प्रियं कुर्वन्नुत्कृष्टैरात्मकर्मभिः
त्याने उत्तम सेवा करून त्याला आनंद देण्याचा प्रयत्न केला.
ततः कदाचिदेकान्ते रामं मुनिवरोत्तमः
एकदा, एकांतात असताना, श्रेष्ठ ऋषी रामाजवळ आले.
सो ऽभिगम्य तमासीनमभिवाद्य कृताञ्जलिः
तो त्याच्याकडे गेला, तो बसलेला असताना, आणि हात जोडून नमस्कार केला.
आशीर्भिरभिनन्द्याथ भृगुस्तं प्रीत मानसः
भृगु आनंदी मनाने त्याचे आशीर्वाद देऊन स्वागत केले.
श्रुणु वत्स वचो मह्य यत्त्वां वक्ष्यामि सांप्रतम्
माझ्या मुला, मी तुला जे सांगतो ते लक्ष देऊन ऐक.
गच्छ पुत्र ममादेशाद्धिमवन्तं महागिरिम्
माझ्या आज्ञेने, पुत्रा, हिमालय या महान पर्वताकडे जा.
तत्रगत्वा महाभाग कृत्वाश्रमापदं शुभम्
तेथे जाऊन, भाग्यवान, एक पवित्र आश्रम उभार.
प्रीतिमुत्पाद्य तस्य त्वं भक्त्यानन्यगया चिरात्
तू अखंड भक्तीने त्याला दीर्घकाळ आनंदी कर.
तरसा तव भक्त्या च प्रीतो भवति शङ्करः
तुझ्या उत्साहाने आणि भक्तीने शंकर प्रसन्न होईल.
तुष्टे तस्मिञ्जगन्नाथे शङ्करे भक्तवत्सले
जगाचा स्वामी, भक्तांवर प्रेम करणारा शंकर जेव्हा प्रसन्न होतो,
त्वया हितार्थं देवानां करणीयं सुदुष्करम्
देवतांच्या भल्यासाठी तुला अतिशय कठीण असे कार्य करावे लागेल.
तस्मात्त्वं देवदेवेशं समाराधय शङ्करम्
म्हणून, देवतांचा देव असलेल्या शंकराची भक्तीभावाने उपासना कर.
भक्त्या परमया युक्तस्ततो ऽभीष्टमवाप्स्यसि
परम भक्तीने एकरूप झाल्यावर तुला हवे असलेले वर नक्की मिळेल.
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे एकविंशति तमौध्यायः
अशा प्रकारे वायूने सांगितलेल्या श्रीब्रह्मांड महापुराणाच्या मध्यभागातील तिसऱ्या उपोद्घातपादाचा एकविसावा अध्याय संपला.
रामस्तेनाभ्यनुज्ञातश्चकार गमने मनः
त्यांनी परवानगी दिल्यावर रामाने जाण्याचा निर्धार केला.
परिष्वक्तस्तथा ताभ्यामाशीर्भिराभिनन्दितः
त्यांनी त्याला मिठी मारली आणि शुभाशीर्वाद देऊन आनंद व्यक्त केला.
निश्चक्रमाश्रमात्तस्मात्तपसे कृतनिश्चयः
तपश्चर्येचा दृढ निश्चय करून तो त्या आश्रमातून बाहेर पडला.
हिमवन्तं गिरिवरं ययौ रामो महामनाः
महान मनाचा राम हिमवंत या उत्तम पर्वताकडे गेला.
वनानि मुनिमुख्यानामावासांश्चात्यगाच्छनैः
तो हळूहळू वनांतून आणि श्रेष्ठ ऋषींच्या निवासस्थानांतून गेला.
तीर्थेषु क्षेत्रमुख्येषु निवसन्वा ययौ शनैः
पवित्र तीर्थस्थळे आणि मुख्य क्षेत्रांमध्ये थांबत तो सावकाश पुढे गेला.
आससादच लश्रेष्ठं हिमवन्तमनुत्तमम्
शेवटी त्याने उत्तम आणि अनुपम हिमवंत गाठला.
ददर्श विपुलैः शृङ्गैरुल्लिखन्तमिवांबरम्
त्याने ते पाहिले, जणू काही त्याच्या विशाल शिखरांनी आकाशाला स्पर्श केला आहे.
रत्नौषधीभिरभितः स्फुरद्भिरभिशोभितम्
तो पर्वत सर्वत्र तेजस्वी रत्नांनी आणि औषधींनी सुशोभित होता.