वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञः सर्वशास्त्रविशारदः
तो वेद, वेदांग आणि सर्व शास्त्रांचा जाणकार होता.
प्रीतिं च निजचेष्टाभिरन्वहं पर्यवर्त्तयत्
त्याने आपल्या कृतींनी नेहमीच आनंद दिला.
पित्रोः शुश्रूषयानैषीद्रामो मतिमतां वरः
शहाण्यांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या रामाने आईवडिलांची सेवा करण्याची इच्छा धरली.
गन्तुं व्यवसितो राजन्दैवेन च नियोजितः
राजा, त्याने जाण्याचा निश्चय केला आणि नशिबाने त्याला तसे सुचवले.
उवाच प्राञ्जलिर्भूतवा सप्रश्रयमिदं वचः
त्याने हात जोडून, नम्रपणे आणि आदराने असे बोलले.
विज्ञापयितुमिच्छामि मम तच्छ्रोतुमर्हथः
माझे म्हणणे सांगायचे आहे; तुम्ही ते ऐकण्यास योग्य आहात.
तस्मात्तत्पार्श्वमधुना गमिष्ये वामनुज्ञया
म्हणून, तुमच्या परवानगीने, आता मी त्याच्याकडे जाईन.
पितामह्या बहुमुखैरिच्छन्त्या मम दर्शनम्
माझी आजी, जी अनेक रूपांनी आहे, मला पाहण्याची इच्छा धरते.
सदीयं तेन तत्पार्श्वं गन्तुं मामनुजानत
माझ्या नातेवाईकांसह मला त्याच्याकडे जायला परवानगी द्या.
हर्षेण महता युक्तौ साश्रुनेत्रौ बभूवतुः
दोघेही मोठ्या आनंदाने भरले, त्यांच्या डोळ्यांत आनंदाश्रू आले.
अभिनन्द्याशिषा तात ह्युभौ ताविदमाहतुः
दोघांनी, प्रिय मुला, त्याला शुभाशीर्वाद दिला आणि असे बोलले.
पितामहपितामह्योः प्रीतये दर्शनाय च
आजोबा आणि पणजोबा यांच्या आनंदासाठी आणि भेटीसाठी,
कञ्चित्कालं तयोर्वत्स प्रीतये वस तद्गृहे
काही काळ, बाळा, त्यांच्या घरी राहा आणि त्यांना आनंद दे.
अत्रागच्छ महाभाग क्षेमेणास्मद्दिदृक्षया
म्हणून, भाग्यवान, आमची भेट घेण्याच्या इच्छेने सुरक्षितपणे परत ये.
तस्मात्पितामह गृहे न चिरात्स्थातुमर्हसि
म्हणून, आजोबांच्या घरी जास्त काळ थांबू नकोस.
गतो ऽपि शीघ्रमागच्छ क्रमेण तदनुज्ञया
तू गेला तरी, त्यांची परवानगी घेऊन लवकर परत ये.
पितरावप्यनुज्ञाप्य पितामहगृहं ततः
मुलाने आईवडिलांची परवानगी घेऊन मग आजोबांच्या घरी गेला.
प्रविवेशाश्रमं रामो मुनिशिष्योपशोभितम्
रामाने त्या आश्रमात प्रवेश केला, जिथे ऋषींचे शिष्य होते.
प्रशान्तवैर सत्त्वाढ्यं सर्वसत्त्वमनोहरम्
तो आश्रम शांत, सद्गुणी आणि सर्वांना आनंद देणारा होता.
ददर्श रामो राजेन्द्र स पितामहमग्रतः
राजाधिराज, रामाने समोर आजोबांना पाहिले.
उपासितं सत्यवत्या यथा दक्षिणायऽध्वरम्
सत्यवतीने त्यांची सेवा केली, जशी यज्ञात दक्षिण अग्नीची केली जाते.
सुचिरं तं विमर्शेतां समाज्ञापूर्वदर्शनौ
आज्ञेने भेटून, त्यांनी बराच वेळ एकमेकांशी संवाद साधला.
बालो ऽयं बलवान्भातिगांभीर्यात्प्रश्रयेण च
हा मुलगा बलवान वाटतो, त्याच्या गंभीरतेमुळे आणि नम्रतेमुळे त्याच्यात तेज दिसते.
आससाद शनै रामः समीपे विनयान्वितः
राम हळूहळू, आदरभावाने त्यांच्या जवळ गेला.
संस्पृशंश्चरणौ मूर्ध्ना हस्ताभ्यां चाभ्यवादयत्
त्याने डोक्याने आणि हातांनी त्यांचे पाय स्पर्श करून नमस्कार केला.
आशीर्भिरभिनन्देतां पृथक् पृथगुभावपि
त्यांनी वेगवेगळ्या प्रकारे त्याला आशीर्वाद दिले.
वीक्षन्तौ तन्मुखांभोजं परं हर्षमवापतुः
त्याच्या कमळासारख्या चेहऱ्याकडे पाहून दोघांनाही मोठा आनंद झाला.
अनामयमपृच्छेतां तावुभौ दंपती तदा
त्या वेळी त्या दोघांनी त्याची कुशलता विचारली.
अनायासेन ते वृत्तिर्वर्तते चाथ कर्हिचित्
ते म्हणाले, 'सध्या तुझे जीवन सुखरूप चालले आहे ना?'
तथा स्वानुगतं पित्रोर्भ्रातॄणां चैव चेष्टितम्
त्याचप्रमाणे त्यांनी त्याच्या आईवडिलांची आणि भावांची कुशलता व वागणूक विचारली.