सोपानत्कश्च यद्भुङ्क्ते यच्च दत्तमसत्कृतम्
जो चपला घालून खातो, किंवा जे दान आदराशिवाय दिलं जातं,
श्वा चैव ब्रह्महा चैव नावेक्षेत कथञ्चन
कुत्रा आणि ब्रह्महत्यारा—यांच्याकडे कधीही पाहू नये.
राक्षसानां तिलाः प्रोक्ताः शुनां परिवृतास्तथा
तीळ राक्षसांचे मानले जातात, आणि जे कुत्र्यांनी वेढलेले असतात तेही तसंच.
रजस्वलायाः स्पर्शेन क्रुद्धोयश्च प्रयच्छति
रजस्वला स्त्रीच्या स्पर्शाने, किंवा रागात दिलेलं दान,
विविक्तेषु च प्रीयन्ते दत्तेनेह पितामहाः
एकांतात दिलेल्या दानाने पितर प्रसन्न होतात.
तस्मात्परिवृतेनेह विधिवद्दर्भपाणिना
म्हणून, वेढलेल्या तिळांसह, विधिप्रमाणे, दर्भ हातात घेऊन,
अनुमान्य द्विजान्पूर्वमर्गौं कुर्याद्यथाविधि
आधी द्विजांचा संमती घेऊन, यथाविधी अर्ग्य द्यावा.
शुक्लपक्षे च पूर्वाङ्णे श्राद्धं कुर्याद्यथाविधि
शुक्ल पक्षाच्या पहिल्या भागात, यथाविधी श्राद्ध करावं.
एवमेते महात्मानो महायोगा महौजसः
अशा या महात्मे, महान योगी आणि तेजस्वी लोक,
पितृभक्त्यैव तु नरो योगं प्राप्नोति दुर्ल्लभम्
फक्त पितरभक्तीमुळेच मनुष्य दुर्मिळ योग प्राप्त करतो.
यज्ञहेतोस्तदुद्धृत्य मोहयित्वा जगत्तथा
यज्ञासाठी ते उचलून, त्याने जगाला मोहात टाकले.
अमृतं गुह्यमुद्धृत्य योगे योगविदां वराः
योगात निपुण असलेल्यांत श्रेष्ठ असणाऱ्यांनी गुप्त अमृत काढले.
देवानां परमं गुह्यमृषीणां च परायणम्
ते देवांचे श्रेष्ठ गुपित आणि ऋषींचे अंतिम ध्येय आहे.
पितृभक्तः समासेन पितृपूर्वपरश्च यः
जो पितरांचा भक्त आहे, पूर्वज आणि पुढील पिढ्यांचा मान राखतो—
अयत्नात्प्राप्नुयादेव सर्वमेतन्न संशयः
तो हे सर्व सहज मिळवतो, यात काहीच शंका नाही.
येषु चाप्यक्षयं श्राद्धं तीर्थेषु च गुहासु च
जिथे श्राद्ध कधीच संपत नाही, तीर्थक्षेत्रात आणि गुहांमध्ये—
श्रुत्वेमं श्राद्धकल्पं च न कुर्याद्यस्तु मानवः
जो मनुष्य हे श्राद्धविधी ऐकूनही ते करत नाही—
परिवादो न कर्त्तव्यो योगिनां तु विशेषतः
विशेषतः योगींची निंदा करू नये.
योगान्परिवदेद्यस्तु ध्यानिनो मोक्षकाङ्क्षिणः
जो ध्यान करणाऱ्या, मुक्तीची इच्छा असणाऱ्या योगींची निंदा करतो—
योगीश्वरपरीवादान्न स्वर्गं याति मानवः
योगीश्वरांची निंदा करणारा मनुष्य स्वर्ग मिळवत नाही.
कुंभीपाकेषु पच्यन्ते जिह्वाच्छेदे पुनः पुनः
त्यांना कुंभिपाक नरकात पुन्हा पुन्हा जीभ कापून शिजवले जाते.
प्रोत्यानन्तं फलं भुङ्क्त इह वापि न संशयः
तो येथे किंवा इतरत्र अंतहीन दुःख भोगतो, यात शंका नाही.
ऋचो यजुः साम तदङ्गपारगे ऽविकारमेतं ह्यनवाप्य सीदति
जो ऋग्वेद, यजुर्वेद, सामवेद आणि त्यांचे अंग शिकूनही हा अचल मार्ग मिळवत नाही, तो अपयशी ठरतो.
यः स्याच्चतुर्विशतितत्त्वपारगः स पारगो नाध्ययनस्य पारगः
चोवीस तत्त्वे जाणणारा खरा पारंगत असतो, केवळ अभ्यास करणारा नव्हे.
प्रत्याहरेद्योगपथं न यो द्विजो न सर्वपार क्रमपारगोचरः
जो द्विज योगमार्गाकडे वळत नाही, तो सर्व टप्पे ओलांडणारा किंवा अंतिम ध्येय गाठणारा नाही.
तं वै वेदविदः प्राहुस्तमाहुर्वेदपारगम्
वेद जाणणारे त्यालाच खरा वेदपारंगत म्हणतात.
एवं वेदविदः प्राहुरन्यं वै वेदपारगम्
वेदज्ञ असेच दुसऱ्यालाही वेदपारंगत म्हणतात.
प्राप्नोत्यायुः प्रजाश्चैव पितृभक्तो न सशयः
पितरांचा भक्त दीर्घायुष्य आणि संतती मिळवतो, यात शंका नाही.
सर्वाण्येतानि वाप्नोति तीर्थदानफलानि च
तो सर्व हे फळे मिळवतो आणि तीर्थस्थळी दान केल्याचे पुण्यही मिळवतो.
आश्राव्य च द्विजान्सो ऽथ सर्वकामानवाप्नुयात्
हे द्विजांना ऐकविल्यावर, तो सर्व इच्छित वस्तू मिळवतो.