तस्मै सत्कृत्य दातव्यं यज्ञम्य फलमिच्छता
यज्ञाचे फळ इच्छिणाऱ्याने अशा पाहुण्याला योग्य सन्मान देऊन दान द्यावे.
तस्मै सत्कृत्य दातव्यं सदापचितिरेव सः
त्याला नेहमी योग्य सन्मान देऊन दान द्यावे; कारण तो नेहमीच मान देण्यास पात्र आहे.
एकान्तशीलं धीमन्तं सदा श्राद्धेषु भोजयेत्
नेहमी श्राद्धाच्या वेळी उत्तम वागणुकीचा आणि बुद्धिमान माणूसच जेवायला बसवावा.
अपि जातिशतं गत्वा न स मुच्येत किल्बिषात्
शंभर जन्मं गेल्यावरही तो पापातून मुक्त होत नाही.
नियुक्तो ह्यनि युक्तो वा पङ्क्त्या हरति किल्बिषम्
पंक्तीत जो बसतो, तो नेमलेला असो वा नसो, पाप दूर करतो.
यतिस्तु सर्वविप्राणां सर्वेषामग्रतो भवेत्
सर्व ब्राह्मणांमध्ये यतीला नेहमी पुढे स्थान द्यावं.
योगादनन्तरं सो ऽथ नियोक्तव्यो विजानता
योगाचा विधी झाल्यावर जाणकाराने त्याला नेमावं.
एकवेदस्ततः पश्चादुपाध्यायस्ततः परम्
यानंतर एक वेद जाणणारा, मग त्यानंतर उपाध्यायाचा क्रम येतो.
य एते पूर्वनिर्द्दिष्टाः सर्वे ते ह्यनुपूर्वशः
पूर्वी सांगितलेले सर्वजण योग्य क्रमाने बसवावेत.
यायावरश्च पञ्चैते विज्ञेयाः पङ्क्तिपावनाः
यायावर आणि हे पाचजण पंक्ती शुद्ध करणारे मानावेत.
चतुर्दशानां विद्यानामेकस्यामपि पारगाः
चौदा विद्या शाखांपैकी एक जरी पूर्णपणे आत्मसात केलेला—
असंदेहस्तु सौपर्णाः पञ्चाग्नेयाश्च सामगाः
संदेह नको, सौपर्ण, पंचाग्नी करणारे आणि सामग गाणारे—
त्रिनाचिकेतस्त्रै विद्यो यश्च धर्मान्द्विजः पठेत्
त्रिनाचिकेत, त्रैविद्य, आणि जो द्विज धर्मांचे पठण करतो—
सर्वे ते पावना विप्राः पङ्क्तीनां समुदात्दृताः
हे सर्व ब्राह्मण पंक्तीसाठी निवडलेले शुद्ध करणारे आहेत.
पितरस्तस्य तन्मासं तस्मिन्रितसि शेरते
अशा माणसाचे पितर त्या ऋतूत, त्या महिन्यात विश्रांती घेतात.
यतिं वा वालखिल्यं वा भोजयेच्छ्राद्दकर्मणि
श्राद्धाच्या वेळी यती किंवा वालखिल्य यांना जेवायला घालावं.
गृहस्थं भोजयेद्यस्तु विश्वेदेवास्तु पूजिताः
कोणी गृहस्थाला जेवायला घातलं, तर विश्वेदेवांची पूजा होते.
यतीनां तु कृता पूजा साक्षाद्ब्रह्मा तुं पूजितः
यतींची पूजा केली, तर प्रत्यक्ष ब्रह्मदेवाची पूजा होते.
चत्वारस्त्वाश्रमाः पूच्याः श्राद्धे देवे तथैव च
श्राद्धाच्या वेळी चारही आश्रमांचे आणि देवांचेही सन्मान करावेत.
यस्तिष्ठेद्वायुभक्षश्च चातुराश्रमबाह्यतः
जो वायूभक्ष्य राहतो आणि चारही आश्रमांच्या बाहेर असतो—
अयतिर्मोक्षवादी च श्रुतौ तौ पङ्क्तिदूषकौ
जो शिस्त पाळत नाही किंवा मुक्तीबद्दल बोलतो, असे दोघेही शास्त्रानुसार जेवणाच्या पंक्तीचे अपवित्र करणारे मानले जातात.
निन्दन्ति च द्विजातिभ्यः सर्वे ते पङ्क्तिदूषकाः
जे सर्वजण द्विजांचा अपमान करतात, ते सर्वजण पंक्तीचे अपवित्र करणारे असतात.
ध्यानं निन्दन्ति ये केचित्सर्वे ते पङ्क्तिदूषकाः
जे कोणी ध्यानाची निंदा करतात, ते सर्वजण पंक्तीचे अपवित्र करणारे आहेत.
निर्घृणान्भिन्नवृत्तांश्च सर्वभक्षांश्च वर्जयेत्
जो निर्दयी आहे, वाईट वागणूक असलेला आहे आणि सर्व प्रकारचे अन्न खातो, अशा लोकांना टाळावे.
गाय नान्वेदवृत्तांश्च हव्यकव्ये न भोजयेत्
जे वेदविधीचे पालन करत नाहीत किंवा गाणे गातात, त्यांना होमात किंवा पिंडदानात अन्न देऊ नये.
यो ऽश्नाति सह शूद्रेणा सर्वे ते पङ्क्तिदूषणाः
जो शूद्रासोबत जेवतो, तो आणि असे सर्वजण पंक्तीचे अपवित्र करणारे आहेत.
शुश्रूषणं चाप्यगुरोररेर्वाप्यकार्यमेतद्धि सदा द्विजानाम्
अयोग्य किंवा शत्रुत्व करणाऱ्या गुरूची सेवा करणे हे द्विजांसाठी नेहमीच अनुचित आहे.
मिथ्याप्रवादी निन्दाकृत्तथा सूचकदांभिकौ
जो खोटे बोलतो, निंदा करतो, चुगली करतो किंवा दांभिक असतो.
वेदे नियोगदातारो लोभमोहफलर्थिनः
जे लोभ, मोह किंवा फायद्यासाठी वेदाध्यापनाची जबाबदारी देतात.
न वियोगास्तु वेदानां यो नियुङ्क्ते स पापकृत्
वेदांपासून वेगळे होऊ नये; जो वेदांचे विभाजन करतो, तो पाप करणारा आहे.