तस्माद्दद्याच्छुचिः पिण्डान्योगेभ्यस्तत्परायणः
म्हणून जो योगात निष्ठावान आहे, त्याने शुद्ध पिंड योगीजनांना अर्पण करावा.
ब्रह्मणानां सहस्रस्य योगस्थं ग्रासयेद्यदि
जर कोणी योगात स्थित असलेल्या हजार ब्राह्मणांना जेवू घातले,
असतां प्रग्रहो यत्र सतां चैव विमानता
जिथे अयोग्यांना सन्मान मिळतो आणि योग्यांना अपमान सहन करावा लागतो,
इत्वा मम सधर्माणं बालिशं यस्तु भोजयेत्
जो माझ्या धर्मसहवास्यांना सोडून अज्ञानी लोकांना जेवू घालतो,
पिण्डमग्नौ सदा दद्यद्भोगार्थी प्रथमं नरः
जो मनुष्य भोगाची इच्छा करतो, त्याने नेहमी प्रथम पिंड अग्नीत अर्पण करावा.
उत्तमां कान्तिमन्विच्छन्गोषु नित्यं प्रयच्छति
जो उत्तम आणि तेजस्वी पिंडाची इच्छा करतो, तो नेहमी तो पिंड कावळ्यांना देतो.
प्रार्थयन्दीर्घामायुश्च वायसेभ्यः प्रयच्छति
जो दीर्घायुष्याची प्रार्थना करतो, तो कावळ्यांना पिंड अर्पण करतो.
एवमेतत्समुद्दिष्टं पिण्डनिर्वपणे फलम्
अशा प्रकारे, पिंड अर्पणाचे फळ सांगितले आहे.
पितॄणां स्थानमाकाशं दक्षिणा चैव दिग्भेवेत्
पितरांचे स्थान आकाश आहे आणि दक्षिण दिशा त्यांची दिशा आहे.
अनुज्ञातस्तु तैर्विप्रैः कामसुद्ध्रियतामित्
त्या ब्राह्मणांनी परवानगी दिल्यावर, शुद्ध इच्छेने कृती करावी.
अग्रमुद्धृत्य सर्वेषां जुहुयाद्धव्यवाहने
सर्वांत उत्तम भाग घेऊन, तो हव्यवाहन अग्नीत अर्पण करावा.
हुत्वाग्नौ च ततः पिण्डान्निर्वपेद्दक्षिणा मुखः
अग्नीत होम केल्यानंतर, पिंड दक्षिणेकडे तोंड करून ठेवावेत.
उदकान्नयनं कृत्वा पश्चाद्विप्रांश्च भोजयेत्
पाणी आणि अन्न आणून, नंतर ब्राह्मणांना जेवू घालावे.
स्निग्धैरुष्णैः सुगन्धैश्च तर्पयेत्तान्रसैरपि
त्यांना स्निग्ध, गरम आणि सुगंधी रसांनी तृप्त करावे.
तत्परः श्रद्दधानश्च कामानाप्नोति मानवः
जो मनुष्य भक्तीने आणि श्रद्धेने वागतो, त्याच्या सर्व इच्छा पूर्ण होतात.
तपो यज्ञांश्च दानं च प्रयच्छन्ति पितामहाः
पूर्वज तप, यज्ञ आणि दान यांचे फळ देतात.
आनुपूर्व्येण विहितं तन्मे निगदतः शृणु
जे योग्य क्रमाने सांगितले आहे, ते मी सांगतोय, काळजीपूर्वक ऐक.
ततो ऽन्निविकिरं कुर्याद्विधिदृष्टेन कर्मणा
मग ठरलेल्या पद्धतीने अन्न समर्पण करावे.
अन्नशेषमनुज्ञाप्य सत्कृत्य द्विजसत्तमान्
उत्तम ब्राह्मणांची योग्य रीतीने परवानगी घेऊन उरलेले अन्न घ्यावे.
प्राञ्जलिः प्रयतश्चैव अनुगम्य विसर्जयेत्
हात जोडून, मन एकाग्र करून, त्यांना सोबत जाऊन आदराने निरोप द्यावा.
उपोद्धातपादे श्राद्धकल्पे द्वादशो ऽध्यायः
उपोद्घात विभागातील श्राद्धकल्पाचा बारावा अध्याय.
योगात्मानो महात्मानो विपाप्मानो महौजसः
जे योगी, महात्मे, पापरहित आणि तेजस्वी आहेत,
येषु वाप्यनुगृह्णन्ति मोक्षप्राप्तिः क्रमेण तु
त्यांच्यावर हळूहळू मुक्तीची कृपा होते.
तीर्थानि चैव पुण्यानि देशांश्छैलांस्तथाश्रमान्
पवित्र तीर्थक्षेत्रे, पुण्यभूमी, पर्वत आणि आश्रम,
पर्वतप्रवरः पुण्यः सिद्धयारणसेवितः
तो पुण्यशाली आणि सिद्ध ऋषींनी वास केलेला श्रेष्ठ पर्वत,
तपः सुदुश्चरं तेपे भगवानङ्गिराः पुरा
पूर्वी भगवंत अङ्गिरा यांनी अतिशय कठीण तप केले.
न भयं नैव चालक्ष्मीर्यावद्भूमिर्द्धरिष्यति
ज्यावेळी पृथ्वी टिकून आहे, तोपर्यंत ना भीती राहील ना दारिद्र्य.
शृङ्गे माल्यवतो नित्यं वह्निः संवर्त्तको यथा
माल्यवत पर्वताच्या शिखरावर नेहमी संहारक अग्नी असतो.
शान्ताःकुशा इति ख्याताः परिदक्षिणनर्मदाम्
ते शांताकुशा म्हणून ओळखले जातात, जे दक्षिण नर्मदेभोवती आहेत.
अग्निहोत्रे महातेजाः प्रस्तारार्थं कुशोत्तमान्
अग्निहोत्रात, तेजस्वी लोक प्रास्तरासाठी उत्तम कुश वापरतात.