गन्धदानमलङ्कारमेकैकं निर्वपेद् बुधः
ज्ञानी माणसाने प्रत्येकाला सुगंध, दान आणि अलंकार द्यावे.
अभ्यङ्गं दर्भविञ्जूलैस्त्रिभिः कुर्याद्यथाविधि
तीन दरभा गवताच्या काड्यांनी, योग्य पद्धतीने अभ्यंग करावा.
निपात्य जानु सर्वेषां वस्त्रार्थं सूत्रमेव वा
सर्वांच्या पुढे गुडघा टेकून, वस्त्र किंवा किमान दोर देावा.
सकृद्देवपितॄणां स्यात्पितॄणां त्रिभिरुच्यते
देवतांसाठी एकदा आणि पितरांसाठी तीनदा करावे असे सांगितले आहे.
चैलमन्त्रेण पिण्डेभ्यो दत्त्वादर्शाञ्जिने हि तम्
वस्त्राचा मंत्र म्हणत, पिंडांना आणि दरभा आसनालाही द्यावे.
जानु कृत्वा तथा सव्यं भूमौ पितृपरायणः
मग पितरांसाठी समर्पित होऊन, डाव्या गुडघ्याने जमिनीवर टेकावे.
आहूय च पितॄन्प्राञ्चः पितृतीर्थेन यत्नतः
पूर्वेकडे तोंड करून, पितरांना बोलावून, पितृतिर्थाने काळजीपूर्वक करावे.
अन्नाद्यैरेव मुख्यैश्चभक्ष्यैश्चैव पृथग्विधैः
मुख्य अन्नपदार्थांनी आणि वेगवेगळ्या स्वादिष्ट पदार्थांनी पूजा करावी.
त्रीन्पिण्डानानुपूर्व्येण सांगुष्ठान्पुष्टिवर्द्धनान्
अंगठ्याने, पोषण वाढवणारे असे तीन पिंड एकामागोमाग एक अर्पण करावेत.
सव्योत्तराभ्यां पाणिभ्यां धारार्थं मन्त्रमुच्चरन्
डावे आणि वरचे हात वापरून, मंत्र म्हणत, धार सोडण्यासाठी करावे.
दक्षिणस्यां तु पाणिभ्यां प्रथमं पिण्डमुत्सृजेत्
उजव्या हाताने प्रथम पिंड सोडावा.
सव्योत्तराभ्यां पाणिभ्यां धर्मेर्ऽधं समतन्द्रितः
डावे आणि वरचे हात वापरून, पूर्ण लक्षपूर्वक, धर्मासाठी अर्धा भाग अर्पण करावा.
क्षौमं सूत्रं नवं दद्याच्छाणं कार्पासकं तथा
नवीन कापूस, दोर, भेंड आणि कापसाचे वस्त्र द्यावे.
वर्जयेद्यक्षणं यज्ञे यद्यप्यहतवस्त्रजाम्
यज्ञात रंगवलेले वस्त्र टाळावे, जरी ते अखंड असले तरीही.
श्रेष्ठमाहुस्त्रिककुदमञ्जनं नित्यमेव च
त्रिककुड हे सर्वात उत्तम अंगरंग म्हणून सांगितले आहे आणि ते नेहमीच लावावे असे म्हटले आहे.
चन्दनागुरुणी चोभे तमालोशीरपद्मकम्
चंदन आणि अगुरू, तसेच तमाळपत्र, उशीरा आणि पद्मक ही सर्व सुगंधी द्रव्ये आहेत.
शुक्लाः सुमनसः श्रेष्ठास्तथा पद्मोत्पलानि च
पांढरी फुले श्रेष्ठ मानली जातात, तसेच कमळ आणि उत्पल ही फुलेही उत्तम आहेत.
तथा हि सुमना नाडीरूपिकास्मकुरण्डिका
त्याचप्रमाणे सुमना, नाडी रूपिका आणि अस्मकुरंडिका ही फुलेही आहेत.
यथा गन्धादपेतानि चोग्रगन्धानि यानि च
ज्या फुलांना सुगंध राहिलेला नाही किंवा ज्यांना खूप तीव्र वास आहे, ती फुले वापरू नयेत.
द्विजातयो यथोद्दिष्टा नियताः स्युरुदङ्मुखाः
द्विज लोकांनी, नियमाप्रमाणे, नेहमी उत्तर दिशेला तोंड करून बसावे.
तेषामभिमुखो दद्याद्दर्भत्पिण्डांश्च यत्नतः
त्यांच्यासमोर, काळजीपूर्वक, तृणांचे पिंड अर्पण करावेत.
हरिता वै स पिञ्जालाः पुष्टाः स्निग्धाः समाहिताः
ती तृणे हिरवी, बारीक मुळांची, पोषक, तजेलदार आणि नीट मांडलेली असावीत.
उपमूले तथा नीला विष्टरार्थं कुशोत्तमाः
मुळाजवळ निळसर आणि पसरण्यासाठी उत्तम अशी कुशा असावी.
पूर्वं कीर्त्तिमतां श्रेष्ठो बभूवाश्वः प्रजापतिः
पूर्वी कीर्तिवंतांमध्ये घोडा श्रेष्ठ ठरला, हे प्रजापती.
तस्माद्देयाः सदा काशाः श्राद्धकर्मसु पूजिताः
म्हणून श्राद्धकर्मात नेहमी काशा घालावे आणि त्यांचा सन्मान करावा.
प्रजाः पुष्टिद्युतिप्रज्ञाकीर्त्तिकान्तिसमन्विताः
जीवांना पोषण, तेज, बुद्धी, कीर्ती आणि सौंदर्य लाभलेले असते.
सकृदेवास्तरेद्यर्भान्पिण्डार्थे दक्षिणामुखः
पिंड अर्पणासाठी, दक्षिणेकडे तोंड करून, एकदाच मुलांना ओलांडावे.
एकत्र चाधाय मनः श्राद्धं कुर्यात्समाहितः
मन एकाग्र करून, श्राद्ध विधी लक्षपूर्वक करावा.
रक्षांसि यक्षाः सपिशाचसंघा हता मया यातुधानाश्च सर्वे
राक्षस, यक्ष, पिशाच्चांच्या टोळ्या आणि सर्व यातुधान मी नष्ट केले आहेत.
शिवां हि बुद्धिं ध्रुवमिच्छमानः क्षिपेद्द्विचातिर्दिशमुत्तरां गतः
शुभ आणि स्थिर बुद्धी हवी असेल तर, चार वेळा उत्तर दिशेला फेकावे.