त्रैलोक्यविजयं पुत्र भोक्ष्यसे सह तेन वै
माझ्या मुला, त्याच्यासोबत तू त्रैलोक्याचा विजय अनुभवशील.
एवमुक्त्वा दितिः शक्रं मध्यं प्राप्ते दिवाकरे
असं शक्राला सांगून, सूर्य मध्यान्ही पोहोचल्यावर दितीने,
केशान्कृत्वा तु पादस्थान्सा सुष्वाप च देवता
तिने केस पायाजवळ ठेवले आणि ती देवी झोपली.
ततस्तामशुचिं ज्ञात्वा सोंतरं तदमन्यत
मग ती अपवित्र आहे हे ओळखून, त्याने त्या क्षणाला योग्य संधी मानली.
गर्भं निहन्तु वै देव्या स हि दोषो ऽत्र दृश्यते
त्याला वाटलं — देवीच्या गर्भाचा नाश करावा, कारण त्याला तिथे तो दोष दिसला.
प्रविश्य चापि तं दृष्ट्वा गभमिन्द्रो महौजसम्
मग आत जाऊन, महाशक्तिशाली इंद्राने तो गर्भ पाहिला.
म गर्भो भिद्यमानस्तु वज्रणशतपर्वणा
हे गर्भ फोडू नकोस, शंभर सांध्यांचा वज्र याने छेदू नकोस.
मारोद मारोद इति गर्भं शक्रो ऽभ्यभाषत
रडू नकोस, रडू नकोस, असे इंद्राने त्या गर्भाला सांगितले.
कुलिशेन बिभेदेन्द्रस्ततो दितिरबुध्यता
मग इंद्राने वज्राने गर्भ फोडला आणि दिती जागी झाली.
निष्पपात ततो वज्री मातुर्वचनगौरवात्
मग वज्रधारी इंद्र आपल्या आईच्या शब्दाचा मान ठेवून तिथून निघून गेला.
अशुचिर्देवि सुप्तासि पादयोर्गतमूर्द्धजा
देवी, तू अशुद्ध आहेस आणि झोपली आहेस, तुझे केस पायाजवळ पडले आहेत.
भिन्नवानहमेतं ते बहुधा क्षन्तुमर्हसि
हे तुझे मी फोडले, ते अनेक प्रकारे झाले असले तरी तू मला माफ कर.
सहस्राक्षं दुराधर्षं वाक्यं सानुनयाब्रवीत्
तीने हजार डोळ्यांच्या, पराक्रमी इंद्राशी शांतपणे आणि नम्रतेने बोलले.
नापराधो ऽस्ति देवेश तव पुत्र महाबल
देवतांच्या अधिपती, तुझ्या बलाढ्य पुत्राचा काहीही अपराध नाही.
प्रियं तु कृतमिच्छामि श्रेयो गर्भस्य मे कुतः
मला प्रिय तेच हवे आहे, पण आता माझ्या गर्भाला काय लाभ होईल?
वातस्कन्धानिमान्सप्त चरन्तु मम पुत्रकाः
हे माझे सात वायुपुत्र पृथ्वीवर सर्वत्र फिरोत.
पृथिव्यां प्रथमस्कन्धो द्वितीयश्चापि भास्करे
पहिला पृथ्वीवर फिरतो, दुसरा सूर्याच्या मध्ये.
ग्रहेषु पञ्चमस्चैव षष्ठः सप्तर्षिमण्डले
पाचवा ग्रहांमध्ये, सहावा सप्तर्षीमंडळात फिरतो.
तानेते विचरन्त्वद्य कालेकाले ममात्मजाः
हे माझे पुत्र आज वेगवेगळ्या काळात सर्वत्र फिरतात.
पृथिव्यां प्रथमस्कन्ध आ मेघेब्यो य आवहः
पहिला पृथ्वीवर फिरतो, मेघांतून तो आणणारा आहे.
द्वितीयश्चापि मेघेभ्य आसूर्यात्प्रवहस्ततः
दुसराही मेघांतून, सूर्यापासून वाहणारा आहे.
सूर्यादूर्ध्वमधः सोमादुद्वहो ऽथ स वै स्मृतः
सूर्यापासून वर, चंद्रापासून खाली जो उचलतो तो म्हणून ओळखला जातो.
सोमादूर्द्ध्वमधर्क्षेभ्यश्चतुर्थ संवहस्तु सः
चंद्रापासून वर, ताऱ्यांपासून खाली, चौथा वाहणारा तो आहे.
ऋक्षेभ्यश्च तथैवोर्द्ध्वमा ग्रहाद्विवहस्तु यः
ताऱ्यांपासून वर आणि ग्रहांपासून पुढे नेणारा तो आहे.
ग्रहेभ्य ऊर्द्ध्वमार्षिभ्यः षष्ठो ह्यनुवहश्च यः
ग्रहांपेक्षा वरच्या स्थानी, ऋषींच्या पलीकडे, सहावा जो लोक आहे त्याला 'अनुवह' असे नाव आहे, तो ऋषींचा आहे.
ऋषिभ्य ऊर्द्ध्वमाध्रौवं सप्तमो यः प्रकीर्त्तितः
ऋषींपेक्षा वरच्या स्थानी, सातवा जो लोक आहे त्याला 'आध्रुव' असे म्हणतात.
एतान्सर्वाश्चरन्त्वन्ते कालेकाले ममात्मजाः
हे सर्व माझे पुत्र, काळानुसार शेवटी-शेवटी या लोकांत संचार करतात.
ततस्तेषां तु नामानि मत्पुत्राणां शतक्रतो
शतक्रतु, आता मी तुला माझ्या पुत्रांची नावे सांगतो.
शक्रज्योतिस्तथा सत्यः सत्यज्योतिस्तथापरः
शक्रज्योतिस, सत्य आणि सत्यज्योतिस हे पुढील नावे आहेत.
प्रथमो ऽयं गणः प्रोक्तो द्वितीयं तु निबोधत
हा पहिला गट सांगितला गेला; आता दुसऱ्या गटाकडे लक्ष दे.