हिरण्यकशिपुर्दैत्यश्चचार परमं तपः
दैत्य हिरण्यकशिपूने अत्युच्च तप केला.
वरयामास ब्रह्माणं तुष्टं दैत्यो वरेण तु
दैत्याने प्रसन्न होऊन ब्रह्माला वर मागण्यासाठी निवडलं.
योगद्देवान् विनिर्जित्य सर्वदेवत्वमास्थितः
योगाच्या सामर्थ्याने त्याने सर्व देवतांना जिंकले आणि देवांचा अधिपती झाला.
दानवास्त्वसुराश्चैव देवाश्च सह चारणैः
दानव, असुर आणि देव, तसेच चारण हे सर्व एकत्र होते.
एवमुक्तस्तदा ब्रह्मानुजज्ञे सांतरं वरम्
अशा प्रकारे सांगितल्यावर ब्रह्मदेवाने त्याला हवी ती वरदान दिली.
एही दानीं प्रतिज्ञानं भविष्यत्येवमेव तु
आता ये, प्रतिज्ञा करूया; तसेच होईल.
सो ऽपि दैत्यस्तदा सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम्
तेव्हा त्या दैत्याने साऱ्या जगावर, स्थावर आणि जंगमावर, राज्य केले.
स एव तपति व्योम्नि चन्द्रसूर्यत्वमास्थितः
तोच आकाशात चंद्रसूर्याचे रूप घेऊन तेजस्वीपणे चमकतो.
स गोपालो ऽविपालश्च कर्षकश्च स एव ह
तोच गवळण, गायींचा रक्षक आणि नांगर चालवणारा आहे.
नेता गोप्ता गोपयिता दीक्षितो याजकः स तु
तोच नेता, रक्षक, सांभाळणारा, दीक्षित आणि यज्ञ करणारा आहे.
एवंप्रभावो दैत्यो ऽसावतो भूयो निबोधत
त्या दैत्याची अशी महती आहे; आता पुढे ऐक.
हिरण्यकशिपोर्दैत्यैः श्लोको गीतः पुरा त्विह
हिरण्यकशिपूवर दैत्यांनी पूर्वी येथे एक श्लोक गायला होता.
तस्यै तस्यै तदा देवा नमश्चक्रुर्महर्षिभिः
त्या वेळी देवांनी आणि महर्षींनी त्याला नमस्कार केला.
नरात्तु यस्माज्जन्मास्य नरमूर्त्तिश्च यत्प्रभुः
कारण त्याचा जन्म माणसापासून झाला आणि त्याचे रूपही मानवी होते, म्हणून तो प्रभू आहे.
सागरस्य च वेलायामुच्छ्रित स्तपसो विभुः
समुद्राच्या काठी, तपश्चर्येत महान आणि सामर्थ्यशाली तो उभा होता.
नाम्ना सुदर्शनं चैव विश्रुतश्च महाबलः
त्याचे नाव सुंदर आणि बलाढ्य म्हणून प्रसिद्ध होते.
नखैर्बिभद संक्रुद्धो नार्द्राः शुष्का नखा इति
तो अत्यंत रागावला आणि त्याने नखांनी फाडले—ओले असो वा कोरडे, त्यांना नखेच म्हणतात.
शंबरः शकुनिश्चैव कालनाभस्तथैव च
शंबर, शकुनी आणि कालनाभ हेही त्याचप्रमाणे होते.
हिरण्यक्षसुता ह्येते देवैरपि दुरासदाः
हे हिरण्याक्षाचे पुत्र आहेत, ज्यांना देवांनाही जिंकणे कठीण होते.
स शतानि सहस्राणि निहतास्तारकामये
तारकासोबतच्या युद्धात त्यातील शेकडो-हजारो मारले गेले.
प्रह्लादः पूर्वजस्तेषामनुह्ना दस्तथापरः
प्रह्लाद हा त्यांचा मोठा भाऊ होता, आणि अनुह्न हा सगळ्यात लहान होता.
सुंदो निसुन्दश्च तथा ह्रादपुतौ बभूवतुः
सुंद आणि निसुंद हे दोघेही ह्राद याचे पुत्र होते.
मारीचः सुन्दपुत्रस्तु ताडकायामजायत
मारीच हा सुंदाचा मुलगा होता, आणि ताडका त्याची आई होती.
मूको विनिहतश्चापि कैराते सव्यसाचिना
मूक याचा किरतांमध्ये अर्जुनाने वध केला.
उत्पन्ना महता चैव तपसा भाविताः स्वयम्
हे सर्व मोठ्या तपस्येने जन्माला आले आणि स्वतःच प्रसिद्ध झाले.
तथा दक्षो सुरश्चण्डश्चत्वारो देत्यनायकाः
त्याचप्रमाणे दक्ष, सुर, आणि चंड हे चारही दैत्यांचे प्रमुख होते.
ब्रह्मजित्क्रतुजिच्चैव देवान्तकनरान्तकौ
ब्रह्मजित, क्रतुझित, देवांतक आणि नरांतक हेही होते.
राजाजश्चैव गोमश्च शंभोः पुत्रौ प्रकीर्त्तितौ
राजाज आणि गोम हे दोघे शंभूचे सुपुत्र म्हणून ओळखले जातात.
बलेः पुत्रशतं जज्ञे राजानः सर्व एव ते
बळीला शंभर पुत्र झाले आणि ते सर्व राजे झाले.
सहस्रबाहुः श्रेष्ठो ऽभूद्बाणो राजा प्रतापवान्
त्यांच्यात सहस्रबाहू श्रेष्ठ होता; बाण हा पराक्रमी राजा होता.