कश्यपस्यात्मजौ तौ तु सर्वेभ्यः पूर्वजौ स्मृतौ
कश्यपाचे ते दोन पुत्र सर्वांत मोठे म्हणून ओळखले जातात.
हिरण्यकशिपुर्नाम प्रथितं पृथगासनम्
हिरण्यकशिपू नावाचा, प्रसिद्ध असलेला, वेगळ्या आसनावर बसला होता.
हिरण्य कशिपुस्तस्मात् कर्मणा तेन स समृतः
त्या कर्मामुळे त्याला हिरण्यकशिपू हे नाव मिळालं.
प्रभावं चैव दैत्यस्य विस्ताराद्ब्रूहि नः प्रभो
हे प्रभो, त्या दैत्याची शक्ती सविस्तर सांगावी.
ऋषिभिदेंवताभिश्च गन्धर्वैरुपशोभितः
तो ऋषी, देवता आणि गंधर्व यांनी शोभून गेला होता.
आसनान्युपकॢप्तानि सौवर्णानि तु पञ्च वै
पाच सोन्याची आसने तयार केली होती.
मुख्यर्त्विजस्तु चत्वारस्तेषां तान्युपकल्पयन्
मुख्य चार ऋत्विजांनी त्यांच्यासाठी ती आसने मांडली.
निषसाद सगर्भो ऽत्र तत्रासीनः शशंस च
तो आपल्या पत्नीसमवेत तिथे बसला आणि बसल्यावर बोलू लागला.
तं दृष्ट्वा ऋषयस्तस्य नाम कुर्वन्ति वर्द्धितम्
त्याला पाहून ऋषींनी त्याला 'वर्धित' हे नाव दिलं.
हिरण्यक्षो ऽनुजस्तस्य सिंहिका तस्य चानुजा
हिरण्याक्ष हा त्याचा लहान भाऊ आणि सिंहिका त्याची लहान बहीण होती.
हिरण्यकशिपुर्दैत्यश्चचार परमं तपः
दैत्य हिरण्यकशिपूने अत्युच्च तप केला.
वरयामास ब्रह्माणं तुष्टं दैत्यो वरेण तु
दैत्याने प्रसन्न होऊन ब्रह्माला वर मागण्यासाठी निवडलं.
योगद्देवान् विनिर्जित्य सर्वदेवत्वमास्थितः
योगाच्या सामर्थ्याने त्याने सर्व देवतांना जिंकले आणि देवांचा अधिपती झाला.
दानवास्त्वसुराश्चैव देवाश्च सह चारणैः
दानव, असुर आणि देव, तसेच चारण हे सर्व एकत्र होते.
एवमुक्तस्तदा ब्रह्मानुजज्ञे सांतरं वरम्
अशा प्रकारे सांगितल्यावर ब्रह्मदेवाने त्याला हवी ती वरदान दिली.
एही दानीं प्रतिज्ञानं भविष्यत्येवमेव तु
आता ये, प्रतिज्ञा करूया; तसेच होईल.
सो ऽपि दैत्यस्तदा सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम्
तेव्हा त्या दैत्याने साऱ्या जगावर, स्थावर आणि जंगमावर, राज्य केले.
स एव तपति व्योम्नि चन्द्रसूर्यत्वमास्थितः
तोच आकाशात चंद्रसूर्याचे रूप घेऊन तेजस्वीपणे चमकतो.
स गोपालो ऽविपालश्च कर्षकश्च स एव ह
तोच गवळण, गायींचा रक्षक आणि नांगर चालवणारा आहे.
नेता गोप्ता गोपयिता दीक्षितो याजकः स तु
तोच नेता, रक्षक, सांभाळणारा, दीक्षित आणि यज्ञ करणारा आहे.
एवंप्रभावो दैत्यो ऽसावतो भूयो निबोधत
त्या दैत्याची अशी महती आहे; आता पुढे ऐक.
हिरण्यकशिपोर्दैत्यैः श्लोको गीतः पुरा त्विह
हिरण्यकशिपूवर दैत्यांनी पूर्वी येथे एक श्लोक गायला होता.
तस्यै तस्यै तदा देवा नमश्चक्रुर्महर्षिभिः
त्या वेळी देवांनी आणि महर्षींनी त्याला नमस्कार केला.
नरात्तु यस्माज्जन्मास्य नरमूर्त्तिश्च यत्प्रभुः
कारण त्याचा जन्म माणसापासून झाला आणि त्याचे रूपही मानवी होते, म्हणून तो प्रभू आहे.
सागरस्य च वेलायामुच्छ्रित स्तपसो विभुः
समुद्राच्या काठी, तपश्चर्येत महान आणि सामर्थ्यशाली तो उभा होता.
नाम्ना सुदर्शनं चैव विश्रुतश्च महाबलः
त्याचे नाव सुंदर आणि बलाढ्य म्हणून प्रसिद्ध होते.
नखैर्बिभद संक्रुद्धो नार्द्राः शुष्का नखा इति
तो अत्यंत रागावला आणि त्याने नखांनी फाडले—ओले असो वा कोरडे, त्यांना नखेच म्हणतात.
शंबरः शकुनिश्चैव कालनाभस्तथैव च
शंबर, शकुनी आणि कालनाभ हेही त्याचप्रमाणे होते.
हिरण्यक्षसुता ह्येते देवैरपि दुरासदाः
हे हिरण्याक्षाचे पुत्र आहेत, ज्यांना देवांनाही जिंकणे कठीण होते.
स शतानि सहस्राणि निहतास्तारकामये
तारकासोबतच्या युद्धात त्यातील शेकडो-हजारो मारले गेले.