यस्मान्मानभिसंधाय सन्यासादिः कृतः सुराः
म्हणून, गर्वाने ठरवून, देवांनी संन्यास वगैरे स्वीकारला,
भविता च सुखोदर्के दिव्यभावेन जायताम्
आणि त्यातून सुखाचा परिणाम होईल, दिव्य स्वरूपाने ते जन्माला येईल.
मन्वन्तरेषु संसिद्धाः सप्तस्वाविर्भविष्यथ
मन्वंतरांत, तुम्ही सात गटांत सिद्ध होऊन प्रकट व्हाल.
एवं च ब्रह्मणा तत्र श्लोको गीतः पुरातनः
आणि तिथेच, ब्रह्मदेवांनी एक प्राचीन श्लोक गायला:
एतानि नित्यैः महसा रजोभिर्भूत्वा विभुर्वसते ऽन्यत्प्रशस्तम्
हे नित्य, महान आणि रजोगुणी रूप घेऊन, प्रभू उरलेलं सर्व सोडून राहतात.
वैवस्वतेंऽतरेतीते मत्समीपमिहैष्यथ
वैवस्वत मन्वंतर संपल्यावर, तुम्ही इथे माझ्या जवळ याल.
प्रपन्नाधारणामाद्यां युक्त्वा योगबलान्विताम्
योगशक्तीने युक्त, आद्य आधार मिळवून,
जया इति समाख्याताः कृता एवं विसन्निभाः
अशा स्वरूपाने असलेले, त्यांना जय असं नाव पडलं.
पुनस्ते तुषिता देवा जाताः स्वारोचिषेंऽतरे
नंतर, स्वारोचिष मन्वंतरात, तुषित नावाचे देव पुन्हा जन्मले.
ततः सत्याः स्मृता देवा औत्तमे चान्तरे मनोः
त्याच्यानंतर, उत्तम मन्वंतरात, देवांना सत्य असं नाव पडलं.
हरयोनाम ते देवा यज्ञभाजस्तदाभवन्
मग त्या वेळी, हरि नावाचे देव यज्ञाचा भाग झाले.
विकुण्ठायां पुनस्ते वै वरिष्ठा जज्ञिरे सुराः
विकुठ मन्वंतरात पुन्हा, श्रेष्ठ देव जन्मले.
ततस्ते वै पुनर्देवा वैकुण्ठाः प्राप्य चाक्षुषम्
मग पुन्हा, त्या देवांनी वैकुंठ मिळवून, चाक्षुष मन्वंतरात प्रवेश केला.
उपस्थिते पुनः सर्गे मनोर्वैवस्वतस्य ह
मग पुन्हा, वैवस्वत मनूंच्या सृष्टीचा काळ आला,
जज्ञिरे द्वादशादित्या वर्त्तमानेन्तरं सुराः
द्वादश आदित्य आणि या वर्तमान मन्वंतरातील देवता जन्माला आले.
शप्ताः स्वयंभुवा साध्या जज्ञिरे द्वादशामराः
स्वयंभू यांनी शाप दिल्यावर साध्य लोक बाराही अमर म्हणून जन्मले.
जयानां श्रद्धया युक्तः प्रत्यध्यायं तु गच्छति
जो जयनांवर श्रद्धा ठेवतो, तो प्रत्येक अध्यायाकडे पुढे जातो.
परिक्रान्ता मया वो ऽद्या किं भूयः श्रोतुमिच्छथ
मी आजवर तुम्हाला सर्व काही सांगितले; आता अजून काय ऐकायचे आहे?
सर्पभूतापिशा चानां वसूनां पक्षिवीरुधाम्
सर्प, भूत, पिशाच, वसु, पक्षी आणि वनस्पती यांच्याबद्दल—
एवमुक्तस्तदा सूतः प्रत्युवाचर्षिसत्तमम्
असं ऐकून त्या वेळी सूताने त्या श्रेष्ठ ऋषींना उत्तर दिलं.
कश्यपस्यात्मजौ तौ तु सर्वेभ्यः पूर्वजौ स्मृतौ
कश्यपाचे ते दोन पुत्र सर्वांत मोठे म्हणून ओळखले जातात.
हिरण्यकशिपुर्नाम प्रथितं पृथगासनम्
हिरण्यकशिपू नावाचा, प्रसिद्ध असलेला, वेगळ्या आसनावर बसला होता.
हिरण्य कशिपुस्तस्मात् कर्मणा तेन स समृतः
त्या कर्मामुळे त्याला हिरण्यकशिपू हे नाव मिळालं.
प्रभावं चैव दैत्यस्य विस्ताराद्ब्रूहि नः प्रभो
हे प्रभो, त्या दैत्याची शक्ती सविस्तर सांगावी.
ऋषिभिदेंवताभिश्च गन्धर्वैरुपशोभितः
तो ऋषी, देवता आणि गंधर्व यांनी शोभून गेला होता.
आसनान्युपकॢप्तानि सौवर्णानि तु पञ्च वै
पाच सोन्याची आसने तयार केली होती.
मुख्यर्त्विजस्तु चत्वारस्तेषां तान्युपकल्पयन्
मुख्य चार ऋत्विजांनी त्यांच्यासाठी ती आसने मांडली.
निषसाद सगर्भो ऽत्र तत्रासीनः शशंस च
तो आपल्या पत्नीसमवेत तिथे बसला आणि बसल्यावर बोलू लागला.
तं दृष्ट्वा ऋषयस्तस्य नाम कुर्वन्ति वर्द्धितम्
त्याला पाहून ऋषींनी त्याला 'वर्धित' हे नाव दिलं.
हिरण्यक्षो ऽनुजस्तस्य सिंहिका तस्य चानुजा
हिरण्याक्ष हा त्याचा लहान भाऊ आणि सिंहिका त्याची लहान बहीण होती.