यस्माद्वाक्यमनादृत्य मम वैराग्यमास्थिताः
माझे वचन न ऐकता, तुम्ही विरक्ती स्वीकारलीत.
कर्मणां न कृतो ऽभ्यासो ह्यमृतत्वाभिकाङ्क्षया
अमृतत्वाची इच्छा ठेवून, कर्माचा सराव केला गेला नाही.
ते शप्ता ब्रह्मणा देवा जयास्तं वै प्रसादयन्
ब्रह्माच्या शापामुळे देवांनी त्याला शांत करण्याचा प्रयत्न केला.
प्रणतान्वै सानुनयं ब्रह्मा तानब्रवीत्पुनः
नम्रतेने वागून, ब्रह्माने त्यांना पुन्हा सांगितले.
मयागतं तु सर्वं हि कथमच्छन्दतो मम
माझ्याकडून जे काही आले, ते माझ्या इच्छेविरुद्ध कसे असेल?
लोके यदपि किञ्चिद्वैशं वा शं वा व्यवस्थितम्
जगात जे काही आहे, शुभ असो वा अशुभ, ते तसेच स्थिर आहे.
भूताना मीहितं यच्च यच्चाप्येषां विचिन्तितम्
सर्व जीवांना जे काही हवं असतं, किंवा जे काही त्यांच्या मनात येतं,
मया बद्धमिदं सर्वं चजगत्स्थावरजङ्गमम्
हे सगळं, स्थिर आणि चल असं जग, मीच बांधून ठेवलं आहे.
यस्माद्वहति दृप्तो वै सर्वार्थमिह नान्यथा
कारण गर्विष्ठ तो सर्व काही पेलतो; हे वेगळं कधीच होत नाही.
एवं संभाष्य तान्देवान् जयानध्यात्मचेतसः
अशा प्रकारे, विजयाच्या इच्छेने आणि एकाग्र मनाने असलेल्या त्या देवांशी मी बोललो,
यस्मान्मानभिसंधाय सन्यासादिः कृतः सुराः
म्हणून, गर्वाने ठरवून, देवांनी संन्यास वगैरे स्वीकारला,
भविता च सुखोदर्के दिव्यभावेन जायताम्
आणि त्यातून सुखाचा परिणाम होईल, दिव्य स्वरूपाने ते जन्माला येईल.
मन्वन्तरेषु संसिद्धाः सप्तस्वाविर्भविष्यथ
मन्वंतरांत, तुम्ही सात गटांत सिद्ध होऊन प्रकट व्हाल.
एवं च ब्रह्मणा तत्र श्लोको गीतः पुरातनः
आणि तिथेच, ब्रह्मदेवांनी एक प्राचीन श्लोक गायला:
एतानि नित्यैः महसा रजोभिर्भूत्वा विभुर्वसते ऽन्यत्प्रशस्तम्
हे नित्य, महान आणि रजोगुणी रूप घेऊन, प्रभू उरलेलं सर्व सोडून राहतात.
वैवस्वतेंऽतरेतीते मत्समीपमिहैष्यथ
वैवस्वत मन्वंतर संपल्यावर, तुम्ही इथे माझ्या जवळ याल.
प्रपन्नाधारणामाद्यां युक्त्वा योगबलान्विताम्
योगशक्तीने युक्त, आद्य आधार मिळवून,
जया इति समाख्याताः कृता एवं विसन्निभाः
अशा स्वरूपाने असलेले, त्यांना जय असं नाव पडलं.
पुनस्ते तुषिता देवा जाताः स्वारोचिषेंऽतरे
नंतर, स्वारोचिष मन्वंतरात, तुषित नावाचे देव पुन्हा जन्मले.
ततः सत्याः स्मृता देवा औत्तमे चान्तरे मनोः
त्याच्यानंतर, उत्तम मन्वंतरात, देवांना सत्य असं नाव पडलं.
हरयोनाम ते देवा यज्ञभाजस्तदाभवन्
मग त्या वेळी, हरि नावाचे देव यज्ञाचा भाग झाले.
विकुण्ठायां पुनस्ते वै वरिष्ठा जज्ञिरे सुराः
विकुठ मन्वंतरात पुन्हा, श्रेष्ठ देव जन्मले.
ततस्ते वै पुनर्देवा वैकुण्ठाः प्राप्य चाक्षुषम्
मग पुन्हा, त्या देवांनी वैकुंठ मिळवून, चाक्षुष मन्वंतरात प्रवेश केला.
उपस्थिते पुनः सर्गे मनोर्वैवस्वतस्य ह
मग पुन्हा, वैवस्वत मनूंच्या सृष्टीचा काळ आला,
जज्ञिरे द्वादशादित्या वर्त्तमानेन्तरं सुराः
द्वादश आदित्य आणि या वर्तमान मन्वंतरातील देवता जन्माला आले.
शप्ताः स्वयंभुवा साध्या जज्ञिरे द्वादशामराः
स्वयंभू यांनी शाप दिल्यावर साध्य लोक बाराही अमर म्हणून जन्मले.
जयानां श्रद्धया युक्तः प्रत्यध्यायं तु गच्छति
जो जयनांवर श्रद्धा ठेवतो, तो प्रत्येक अध्यायाकडे पुढे जातो.
परिक्रान्ता मया वो ऽद्या किं भूयः श्रोतुमिच्छथ
मी आजवर तुम्हाला सर्व काही सांगितले; आता अजून काय ऐकायचे आहे?
सर्पभूतापिशा चानां वसूनां पक्षिवीरुधाम्
सर्प, भूत, पिशाच, वसु, पक्षी आणि वनस्पती यांच्याबद्दल—
एवमुक्तस्तदा सूतः प्रत्युवाचर्षिसत्तमम्
असं ऐकून त्या वेळी सूताने त्या श्रेष्ठ ऋषींना उत्तर दिलं.