तुषितायां समुत्पन्नाः क्रतोः पुत्राः स्वरोचिषः
तुषित देवांमध्ये क्रतूचे पुत्र, स्वारोचिष, जन्मले.
छन्दजाश्च चतुर्विंशद्देवास्ते वै तदा स्मृताः
त्या काळी चोवीस चंदज देवांची आठवण ठेवली जात असे.
अजश्च भगवाश्चैव द्रविणश्य महा बलः
अज, भगव आणि महान बलशाली द्रविण हे होते.
चिकित्वान्विश्रुतो यस्तु चांशो यश्चैव पठ्यते
चिकित्वान, जो प्रसिद्ध आहे, आणि अंश, यांचा देखील उल्लेख केला जातो.
इत्येते क्रतुपुत्रास्तु तदासन्सोमपायिनः
या सर्व क्रतूचे पुत्र होते, आणि त्या काळी त्यांनी सोमपान केले होते.
समञ्जो विश्रुतो यस्तु ह्यजिह्मश्चारिमर्द्दनः
समान्जस हा प्रसिद्ध आणि सरळ होता, तो शत्रूंना पराभूत करणारा होता.
अजेयश्च महाभागो यवीयांश्च महाबलः
अजेय हा फार भाग्यवान, वयाने लहान आणि अत्यंत बलवान होता.
इत्येता देवता ह्यासन्मनोः स्वारोचिषान्तरे
या सर्व देवता स्वारोचिष मनूच्या काळात होत्या.
तेषामिन्द्रस्तदा ह्यासीद्विपश्चिल्लोकविश्रुतः
त्या वेळी त्यांच्या मध्ये इंद्राचे नाव विपश्चित होते, जो सर्व लोकांत प्रसिद्ध होता.
भार्गवश्च तधा प्राम ऋषभोंऽङ्गिरसस्तथा
भृगु, प्राम, ऋषभ आणि आंगिरस हे होते.
पौलहो ऽथार्वरीवांश्च एते सप्तर्षयस्तथा
पौलह, अथर्वरी आणि हेच सात ऋषी होते.
बृहदुक्थो नवः सेतुः श्रुतश्चेति नव स्मृताः
बृहदुक्त, नव, सेतु आणि श्रुत हे नऊ म्हणून ओळखले जातात.
पुराणे परिसंख्याता द्वितीयं वै तदन्तरम्
पुराणात यांची मोजणी केली आहे, हे दुसरे मन्वंतर आहे.
मूलं मन्वन्तरस्यैते तेषां चैवान्वयाः प्रजाः
हे मन्वंतराचे मूळ आहेत आणि त्यांच्यापासूनच सर्व लोकांची उत्पत्ती झाली.
ऋषयो देवपुत्राश्च इति शास्त्रे विनिश्चयः
ऋषी आणि देवपुत्र हे शास्त्रानुसार निश्चित मानले गेले आहेत.
एतन्मन्वन्तरं प्रोक्तं समासाच्च न विस्तरात्
हे मन्वंतर थोडक्यात सांगितले आहे, विस्ताराने नाही.
न शक्यो विस्तरस्तस्य वक्तुं वर्षशतैरपि
त्याचा पूर्ण विस्तार शेकडो वर्षांनीही सांगता येणार नाही.
तृतीये त्वथ पर्याये उत्तमस्यान्तरे मनोः
तिसऱ्या पर्यार्यात, उत्तम मनूच्या काळात.
सुधामानश्च ये देवा ये चान्ये वशवर्त्तिनः
सुधामान आणि इतर देव, तसेच जे आज्ञाधारक आहेत.
सत्यो धृतिर्दमो दान्तः क्षमः क्षामो ध्वनिः शुचिः
सत्य, धृति, दम, दांत, क्षमा, क्षाम, ध्वनी, शुचि.
इत्येते द्वादश प्रोक्ताः सुधामानस्तु नामभिः
अशी ही बारा नावे सांगितली आहेत, त्यांना सुधामान म्हणतात.
विश्वधा विश्वकर्मा च मानसस्तु विराजसः
विश्वधा, विश्वकर्मा, मानस आणि विराजस.
अवध्यो ऽवरतिर्देवो वसुर्धिष्ण्यो विभावसुः
अवध्य, अव्रतिर, देव, वसुर, धिष्ण्य आणि विभावसु हे देव आहेत.
रथोर्मिः केतुमाञ्छ्चैव कीर्त्तितास्तु प्रतर्दनाः
रथोर्मी, केतुमान आणि प्रतर्दन यांचीही नावे घेतली आहेत.
सुदानो वसुदानश्च सुमञ्जसविषावुभौ
सुदान, वसुदान, तसेच सुमंजस आणि विषाव हे दोघेही आहेत.
शिवा ह्येते तु विज्ञेया यज्ञिया द्वादशापराः
हे सर्व शुभ आणि यज्ञासाठी योग्य असे बारा अतिरिक्त देव समजावे.
दिक्पतिर्वाक्पतिश्चैव विश्वः शंभुस्तथैव च
दिक्पती, वाक्पती, विश्व आणि शंभू हे देखील आहेत.
अश्वश्चैव सदश्वश्च क्षेमानन्दौ तथैव च
अश्व आणि सदश्व, तसेच क्षेम आणि आनंद हेही आहेत.
इत्येता देवता ह्यासन्नौत्तमस्यान्तरे मनोः
हे सर्व देव उत्तम मनुच्या काळात होते.
पुत्रास्त्तवङ्गिरसस्ते वै उत्तमस्य प्रजापतेः
अंगिरसांचे पुत्र हे उत्तम प्रजापतीचे संतती होते.