जप्यं महापर्वसु चैतदग्र्यं दुःखापशान्तिप्रदमायुषीयम्
महत्वाच्या सणांमध्ये हे श्रेष्ठ जप केल्याने दुःख दूर होते आणि आयुष्य वाढते.
ममापि विख्यापयतः समासात्सिद्धिं प्रजेशाः प्रदिशन्तु युक्ताः
मी हे संक्षेपाने सांगत असताना, संततीचे अधिपती एकत्र येऊन मला सिद्धी द्यावी अशी माझी इच्छा आहे.
विस्तरेणानुपूर्व्या च भूयः किं वर्णयाम्यहम्
आता मी अजून विस्ताराने आणि क्रमाने काय सांगावे?
मन्वन्तराधिपांश्चैव शक्रदेवपुरोगमान्
मन्वंतरांचे अधिपती आणि इंद्रासह देवांचे श्रेष्ठ लोक यांचा उल्लेख करतो.
समासा द्विस्तराच्चैव ब्रुवतो मे निबोधत
मी हे दोनदा संक्षिप्तपणे सांगतो, ते लक्षपूर्वक ऐका.
उत्तमस्तामसश्चैव रैवतश्चाक्षुषस्तथा
उत्तम, तामस, रैवत आणि अक्षुष या मनूंची नावे आहेत.
सावर्णिश्चैव रौच्यश्च भौत्यो वैवस्वतस्तथा
सावरर्णि, रौच्य, भौत्य आणि वैवस्वत हे देखील मनू आहेत.
मनवः पञ्च ये ऽतीता मानसांस्तान्निबोधत
जे पाच मनू गेले, जे मनातून उत्पन्न झाले, त्यांची माहिती ऐका.
अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि मनाः स्वारोचिषस्य ह
आता मी स्वारोचिष मनूच्या काळातील मनूंबद्दल सांगणार आहे.
आसन्वै तुषिता देवा मनोः स्वारोचिषे ऽन्तरे
स्वारोचिष मनूच्या काळात तुषित देवता अस्तित्वात होत्या.
तुषितायां समुत्पन्नाः क्रतोः पुत्राः स्वरोचिषः
तुषित देवांमध्ये क्रतूचे पुत्र, स्वारोचिष, जन्मले.
छन्दजाश्च चतुर्विंशद्देवास्ते वै तदा स्मृताः
त्या काळी चोवीस चंदज देवांची आठवण ठेवली जात असे.
अजश्च भगवाश्चैव द्रविणश्य महा बलः
अज, भगव आणि महान बलशाली द्रविण हे होते.
चिकित्वान्विश्रुतो यस्तु चांशो यश्चैव पठ्यते
चिकित्वान, जो प्रसिद्ध आहे, आणि अंश, यांचा देखील उल्लेख केला जातो.
इत्येते क्रतुपुत्रास्तु तदासन्सोमपायिनः
या सर्व क्रतूचे पुत्र होते, आणि त्या काळी त्यांनी सोमपान केले होते.
समञ्जो विश्रुतो यस्तु ह्यजिह्मश्चारिमर्द्दनः
समान्जस हा प्रसिद्ध आणि सरळ होता, तो शत्रूंना पराभूत करणारा होता.
अजेयश्च महाभागो यवीयांश्च महाबलः
अजेय हा फार भाग्यवान, वयाने लहान आणि अत्यंत बलवान होता.
इत्येता देवता ह्यासन्मनोः स्वारोचिषान्तरे
या सर्व देवता स्वारोचिष मनूच्या काळात होत्या.
तेषामिन्द्रस्तदा ह्यासीद्विपश्चिल्लोकविश्रुतः
त्या वेळी त्यांच्या मध्ये इंद्राचे नाव विपश्चित होते, जो सर्व लोकांत प्रसिद्ध होता.
भार्गवश्च तधा प्राम ऋषभोंऽङ्गिरसस्तथा
भृगु, प्राम, ऋषभ आणि आंगिरस हे होते.
पौलहो ऽथार्वरीवांश्च एते सप्तर्षयस्तथा
पौलह, अथर्वरी आणि हेच सात ऋषी होते.
बृहदुक्थो नवः सेतुः श्रुतश्चेति नव स्मृताः
बृहदुक्त, नव, सेतु आणि श्रुत हे नऊ म्हणून ओळखले जातात.
पुराणे परिसंख्याता द्वितीयं वै तदन्तरम्
पुराणात यांची मोजणी केली आहे, हे दुसरे मन्वंतर आहे.
मूलं मन्वन्तरस्यैते तेषां चैवान्वयाः प्रजाः
हे मन्वंतराचे मूळ आहेत आणि त्यांच्यापासूनच सर्व लोकांची उत्पत्ती झाली.
ऋषयो देवपुत्राश्च इति शास्त्रे विनिश्चयः
ऋषी आणि देवपुत्र हे शास्त्रानुसार निश्चित मानले गेले आहेत.
एतन्मन्वन्तरं प्रोक्तं समासाच्च न विस्तरात्
हे मन्वंतर थोडक्यात सांगितले आहे, विस्ताराने नाही.
न शक्यो विस्तरस्तस्य वक्तुं वर्षशतैरपि
त्याचा पूर्ण विस्तार शेकडो वर्षांनीही सांगता येणार नाही.
तृतीये त्वथ पर्याये उत्तमस्यान्तरे मनोः
तिसऱ्या पर्यार्यात, उत्तम मनूच्या काळात.
सुधामानश्च ये देवा ये चान्ये वशवर्त्तिनः
सुधामान आणि इतर देव, तसेच जे आज्ञाधारक आहेत.
सत्यो धृतिर्दमो दान्तः क्षमः क्षामो ध्वनिः शुचिः
सत्य, धृति, दम, दांत, क्षमा, क्षाम, ध्वनी, शुचि.