तृणबिन्दुस्ततस्तस्मात्ततजस्तृणबिन्दुतः
त्रणबिंदूपासून तटज जन्मला, तसेच त्रणबिंदूपासूनही.
जातूकर्णो भवत्तस्मात्त स्माद्द्वैपायनः स्मृतः
त्याच्यापासून जातूकरण झाला, त्याच्यापासून द्वैपायन झाला असे स्मरणात आहे.
भविष्ये द्वापरे चैव द्वोणिर्द्वैपायने ऽपि च
भविष्यात आणि द्वापारयुगात द्वैपायनापासून द्वोण होईल.
भविष्यन्ति भविष्येषु शाखाप्रमयनानि तु
भविष्यात अनेक शाखा आणि विवेचनं होतील.
तपसा कर्म च प्राप्तं कर्मणा चापि ते यशः
तू तप आणि कर्माने मिळवलंस, आणि कर्मानेच तुझे यश मिळाले.
व्याप्तं ब्रह्मामृतं शुक्रं ब्रह्मैवामृतमुच्यते
ब्रह्माचे अमृत सर्वत्र पसरले आहे; ब्रह्मालाच अमृत म्हणतात.
बृहत्वाद्बृंहणाच्चैव तद्ब्रह्मेत्यभिधीयते
त्याच्या महानतेमुळे आणि वाढविण्याच्या शक्तीमुळे त्याला ब्रह्म म्हणतात.
अथर्वऋग्यजुः साम्नि यत्तस्मै ब्रह्मणे नमः
अथर्व, ऋग्वेद, यजुर्वेद आणि सामवेद यांतील त्या ब्रह्माला नमस्कार.
महतः परमं गुह्यं तस्मै सुब्रह्मणे नमः
महानांचं परम गूढ असलेल्या त्या श्रेष्ठ ब्रह्माला नमस्कार.
संप्रकाशप्रवृत्तिभ्यां पुरुषार्थप्रयोजनम्
प्रकाश आणि कृती यांमुळे मनुष्याच्या प्रयोजनाची पूर्तता होते.
यत्तदव्यक्तमतं प्रकृतिर्ब्रह्म शाश्वतम्
जे अव्यक्त, अकल्पनीय, प्रकृती, ब्रह्म आणि शाश्वत आहे.
अविभागस्तथा शुक्रमक्षरं बहुधात्मकम्
जे अविभाज्य, शुद्ध, अक्षय आणि अनेक रूपांचं आहे.
कृते पुनः क्रिया नास्ति कुत एवाकृतक्रियाः
कृतयुगात कृतीच नसते, मग न केलेल्या कृती कुठून येतील?
श्रोतव्यं वा श्रुतं वापि तथैवासाधु साधु वा
ऐकायचं असो किंवा ऐकलं असो, चांगलं असो वा वाईट, सारखंच आहे.
द्रष्टव्यं वाथ श्रोतव्यं घ्रातव्यं वा कथञ्चन
कोणत्याही प्रकारे ते पाहिले जाऊ शकते, ऐकले जाऊ शकते किंवा वास घेता येतो.
यन्न दर्शितवानेष कस्तदन्वेष्टुमर्हति
तो जे दाखवत नाही, ते शोधण्यास कोण पात्र आहे?
यदा यत्क्रियते येन तदा तस्मो ऽभिमन्यते
जेव्हा कोणी काही करतो, तेव्हा तो ते आपलेच मानतो.
यदा च क्रियते किञ्चित्केनचिद्वा कथं क्वचित्
कोणत्याही वेळी, कुणीही, कुठेही, काहीही केले गेले,
विरिक्तं चातिरिक्तं च ज्ञानाज्ञानेप्रियाप्रिये
ते विरक्त असो किंवा अती असो, ज्ञानात असो किंवा अज्ञानात, प्रिय असो किंवा अप्रिय,
ऊर्द्ध्वं तिर्य्यगधोभावस्तस्यैवादृष्टकारिणः
वरचे, आडवे आणि खालील अवस्थाही त्या अदृश्य करणाऱ्याच्याच असतात.
प्रत्येकवेद्यंभवति त्रेतास्विह पुनः पुनः
प्रत्येकाला स्वतःला पुन्हा पुन्हा अनुभव येतो, येथे त्रेतायुगात.
ब्रह्मा चैतानुवाचादौ तस्मिन्वैवस्वते ऽन्तरे
ब्रह्मदेवांनी हे सर्व सुरुवातीला, त्या वैवस्वताच्या काळात सांगितले.
कुर्वन्ति संहिता ह्येते जायमानाः परस्परम्
हेच एकमेकांतून जन्म घेऊन संहितांचा निर्माण करतात.
अतीतेषु व्यतीतानि वर्त्तन्ते पुनः पुनः
जे पूर्वी गेले, ते पुन्हा पुन्हा घडत राहतात.
युगे युगे तु ताः शाखा व्यस्यन्ते तै पुनः पुनः
प्रत्येक युगात, त्या शाखा त्यांच्यामुळे पुन्हा पुन्हा पसरतात.
तेषां गोत्रेष्विमाः शाखा भवन्ति हि पुनः पुनः
त्यांच्या कुळांमध्ये या शाखा पुन्हा पुन्हा निर्माण होतात.
एवमेव तु विज्ञेया अतीतानागतेष्वपि
अगदी त्याचप्रमाणे, भूतकाळ आणि भविष्यकाळ यांच्याबद्दलही हे समजावे.
अतीतेषु व्यतीतानि वर्त्तन्ते सांप्रते ऽन्तरे
जे पूर्वी गेले, ते सध्याच्या काळातही घडतात.
पूर्वेण पश्चिमं ज्ञेयं वर्तमानेन चोभयम्
पूर्वीच्या आधारावर पुढचे समजावे, आणि वर्तमानावरून दोन्ही समजतात.
एवं देवाः सपितर ऋषयो मनवश्च वै
अशा प्रकारे, देव, पितर, ऋषी आणि मनू हे सर्व,