ततस्ते ऋषयः सर्वे परस्परमथाब्रुवन्
मग ते सगळे ऋषी एकमेकांशी बोलू लागले.
ब्रह्मचर्य रतानां च वने वा वनवासिनाम्
ब्रह्मचर्य पाळणाऱ्यांमध्ये किंवा वनात राहणाऱ्या तपस्व्यांमध्ये,
अनयस्तु महानेष येनायं मोहितो द्विजाः
हीच ती मोठी चूक आहे, ज्यामुळे हे द्विज मोहात पडले.
वदस्व वाचा मधुरं वस्त्रमेकं समाश्रय
गोड शब्द बोल आणि एकच वस्त्र धारण कर.
ऋषीणां तद्वचः श्रुत्वा भगवान्भगनेत्रहा
ऋषींचं ते बोलणं ऐकून, भगाचे डोळे नष्ट करणारा भगवंत,
न शक्यमिदमस्मा कं लिङ्गं पातयितुं बलात्
आपल्यापैकी कुणालाही हे लिंग जबरदस्तीने खाली पाडता येणार नाही.
पातयेयमहं चैतल्लिङ्गं भो द्विजसत्तमाः
पण मी हे लिंग खाली पाडीन, हे श्रेष्ठ द्विजांनो.
एवमुक्तो महादेवः प्रत्दृष्टेन्द्रियचेष्टितः
असं म्हटल्यावर, महादेवांनी त्यांची इच्छा आणि कृती ओळखली.
अन्तर्हिते भगवति तथा लिङ्गे कृते भवे
भगवान अंतरध्यान पावले आणि लिंगरूप धारण केले.
व्याकुलं च तदा सर्वं न प्रकाशेत किञ्चन
तेव्हा सगळीकडे गोंधळ उडाला आणि काहीच स्पष्ट दिसेना.
नक्षत्राणि ग्रहाश्चैव विपरीता विजज्ञिरे
तारे आणि ग्रह उलट दिशेने फिरू लागले.
क्रतवो न व्यवर्त्तन्त ऋतुकालाभिगामिनाम्
यज्ञ योग्य ऋतूत होत नव्हते.
नष्टप्रभाववीर्याश्च नष्टतेजस एव च
त्यांची शक्ती, सामर्थ्य आणि तेज हरवले.
ते तुसर्वे समागम्य ब्रह्मलोकमुपागताः
ते सर्वजण एकत्र येऊन ब्रह्मलोकात गेले.
पादयोः पतिताः सर्वे शिववृत्तान्तमूचिरे
सर्वांनी त्याच्या पायांवर डोके ठेवून शिवाचे घडलेले सांगितले.
उलूकव्यग्रहस्तश्च रक्तपिङ्गललोचनः
त्याच्या हातात घुबड होते आणि डोळे लालसर व तीक्ष्ण होते.
स्नुषाणां च दुहितॄणां पुत्रीणां च विशेषतः
विशेषतः सून, मुली आणि नातवंडांबद्दल.
उन्मत्त इति विज्ञाय सो ऽस्माभिरवमानितः
तो वेडा आहे असे समजून आम्ही त्याचा अपमान केला.
तस्य क्रोधप्रसादार्थं वयं ते शरणं गताः
त्याचा राग शांत व्हावा म्हणून आम्ही तुझ्या आश्रयाला आलो आहोत.
ऋषीणां तद्वचः श्रुत्वा ध्यानाद्विज्ञाय चेश्वरम्
ऋषींचे ते शब्द ऐकून आणि ध्यानातून जाणून प्रभूने—
एष देवो महादेवो विज्ञेयस्तु महेश्वरः
हा देव महादेव आहे, त्याला महेश्वर म्हणून ओळखावे.
देवानां च ऋषीणां च पितृणां चैव स प्रभुः
तो देव, ऋषी आणि पितरांचा स्वामी आहे.
संहरत्येष भगवान् कालो भूत्वा महेश्वरः
हा भगवान महेश्वर काळरूप होऊन सर्वांचा संहार करतो.
एष चिक्री च वक्षोजश्रीवत्सकृतलक्षणः
त्याच्या छातीवर वक्र केस, श्रीवत्स आणि यज्ञोपवीताची खूण आहे.
द्वापरे चैव कालाग्निर्धर्मकेतुः कलौ स्मृतः
द्वापरयुगात तो काळाग्नी, कलियुगात धर्मकेतू म्हणून ओळखला जातो.
तमो ह्यग्नी रजो ब्रह्मा सत्त्वं विष्णुः प्रकाशकः
अंधार म्हणजे अग्नी, रज म्हणजे ब्रह्मा आणि सत्त्व म्हणजे प्रकाश देणारा विष्णु.
यत्र तिष्ठन्ति तद्ब्रह्मयोगेन तु समन्वितम्
जिथे ते ब्रह्मयोगाने एकरूप झालेले राहतात.
आराधयत विप्रेन्द्रा जितक्रोधा जितेन्द्रियाः
ते क्रोधावर आणि इंद्रियांवर विजय मिळवून, श्रेष्ठ ब्राह्मणांनो, भक्तीने पूजा करीत होते.
तादृक्प्रतिकृतिं कृत्वा शूलपाणिं प्रपद्यत
अशा प्रकारची प्रतिमा तयार करून, त्यांनी त्रिशूळधारी शरण घेतला.
यं दृष्ट्वा सर्वमज्ञानमधर्मश्च प्रमश्यति
ज्यांना पाहिल्यावर सर्व अज्ञान आणि अधर्म नष्ट होतो.