नानारत्नविचित्राङ्गो नानामाल्यानुलेपनः
त्याचं रूप विविध रत्नांनी सजलेलं, अनेक माळा आणि उटणं लावलेलं आहे.
व्यालय ज्ञोपवीती च सुराणामभयङ्करः
सर्पांचा जानवे घातलेला, देवांच्या शत्रूंना भय दाखवणारा.
मुक्तो हासस्तदा तेन सर्वमापूरयञ्जगत्
तेव्हा त्याच्या हास्याने सगळं जग भरून गेलं.
अथोवाच महादेवः प्रीतो ऽहं सुरसत्तमौ
मग महादेव म्हणाले: मला तुमच्यावर समाधान आहे, हे श्रेष्ठ देवांनो.
युवां प्रसूतौ गात्रेभ्यो मम पूर्वं सनातनौ
पूर्वीच्या काळी, माझ्या अंगांपासून तुम्हा दोघांचा जन्म झाला.
वामो बाहुश्च मे विष्णुर्नित्यं युद्धेष्वनिर्जितः
माझा डावा हात म्हणजे विष्णू, जो युद्धात कधीही हरत नाही.
ततः प्रहृष्टमनसौ प्रणतौ पादयोः प्रभोः
मग दोघेही आनंदित मनाने प्रभूच्या पायांवर वाकले.
भक्तिर्भवतु नौ नित्यं त्वयि देव सुरेश्वर
हे देव, देवांचा स्वामी, आमची भक्ती तुझ्यावर नेहमी राहो.
एवमुक्त्वा स भगवांस्तत्रैवातरधाद्विभुः
असं म्हणून, तो भगवंत तिथेच अदृश्य झाला.
एतद्धि परमं ज्ञानमव्यक्तं शिवसंज्ञितम्
हेच ते सर्वोच्च ज्ञान, सूक्ष्म आणि शिव नावाने ओळखलं जाणारं.
महादेव नमस्ते ऽस्तु महेश्वर नमो ऽस्तु ते
हे महादेव, तुला नमस्कार असो; हे महेश्वर, तुला नमस्कार असो.
नमस्कारं प्रकुर्वाणाः शङ्कराय महात्मने
शंकर या महात्म्याला नमस्कार करत आहेत.
कामांश्च लभते सर्वान् पापेभ्यश्च प्रमुच्यते
तो सर्व इच्छा पूर्ण करतो आणि सर्व पापांपासून मुक्त होतो.
एतद्वः सर्वमाख्यातं मया माहेश्वरं बलम्
मी तुम्हाला हे सर्व महेश्वराचे सामर्थ्य सांगितले.
महादेवस्य माहात्म्यं श्रोतुं कौतूहलं च नः
महादेवाची महती ऐकण्याची आम्हाला उत्सुकता आहे.
चकार वेषं विकृतं येन बुद्धा महर्षयः
त्याने असा विचित्र वेष घेतला की मोठे ऋषीही गोंधळले.
आराधयन्प्रसादार्थं नैषां तुष्टः पुनर्भवः
त्याच्या कृपेकरिता त्यांनी त्याची उपासना केली, पण तो त्यांच्यावर प्रसन्न झाला नाही.
तत्सर्वं कथयस्वेह त्वं नो बुद्धिमतां वरः
हे सर्व आम्हाला येथे सांग, तू बुद्धिमानांमध्ये श्रेष्ठ आहेस.
निर्म्मितं देवदेवेन भक्तानामनुकंपया
देवतांच्या देवाने भक्तांवर दया करून हे निर्माण केले.
देवदारुवनं रम्यं नानाद्रुमलताकुलम्
देवदारुचे रम्य वन, विविध झाडे आणि वेलींनी भरलेले होते.
शैवाल भोजनाः केचित्केचिदन्तर्जलेशयाः
काही जण शैवाल खात होते, काही पाण्यातच राहत होते.
दन्तोलूखलिनश्चान्ये त्वश्मकुट्टास्तथा परे
काही दातांनी ओखळासारखे वापरत, तर काही दगडांनी कूटत.
कालं नयन्ति तपसा तीव्रेण च महाधियः
महान बुद्धीचे लोक कठोर तप करून आपला काळ घालवीत.
भस्मपाण्डुरदिग्धाङ्गो नग्नो विकृतलक्षणः
त्याचे अंग फिकट भस्माने माखलेले, नग्न आणि विचित्र चिन्हांनी युक्त होते.
उल्मुकव्यग्रहस्तश्च रक्तपिङ्गललोचनः
त्याच्या हातात जळती मशाल होती, डोळे लालसर आणि पिंगट होते.
मुखमङ्गारवर्णेन शुक्लेन च विभूषितम्
त्याचे मुख कधी काळ्या तर कधी पांढऱ्या रंगाने सजवलेले होते.
क्वचिन्नृत्यति शृङ्गारी क्वचिद्रौति मुहुर्मुहुः
कधी तो प्रेमाने नाचत असे, कधी पुन्हा पुन्हा ओरडत असे.
आश्रमे ऽभ्यागतो ऽभीक्ष्णं या चते च पुनः पुनः
तो वारंवार आश्रमात येई आणि पुन्हा पुन्हा भिक्षा मागे.
वृषनादं प्रगर्जन्वै खरनादं ननाद च
तो वृषभासारखा गर्जना करीत असे आणि गाढवासारखे मोठ्याने ओरडत असे.
ततस्ते मुनयः क्रुद्धाः क्रोधेन कलुषीकृताः
तेव्हा ते ऋषी रागावले आणि त्यांच्या मनात क्रोध भरला.