चतुर्वक्त्रं महायोगं पुरुषं काञ्चनप्रभम्
चार तोंडांचा, महान योगी, सोन्यासारख्या कांतीने चमकणारा पुरुष.
निमेषान्तरमात्रेण प्राप्तो ऽसौ पुरुषोत्तमः
डोळ्याच्या पापणी लवायच्या आतच तो परम पुरुष तेथे आला.
कस्त्वं कुतो वा कि चेह तिष्ठसे वद मे विभो
तू कोण आहेस? कुठून आला आहेस? आणि इथे का उभा आहेस? मला सांग, प्रभो.
एवमुक्तस्तदा तेन ब्रह्मणाहमुवाच तम्
त्याने असे विचारल्यावर ब्रह्मदेवाने त्याला उत्तर दिले.
एवं संभाषमाणौ तु परस्परजयैषिणौ
ते दोघेही एकमेकांवर विजय मिळवायची इच्छा ठेवून बोलत होते.
ज्वालां ततस्तामालोक्य विस्मितौ च तदानघाः
मग त्यांनी ती ज्वाला पाहिली आणि दोघेही आश्चर्यचकित झाले.
वर्द्धमानां तदा ज्वालामत्यन्तपरमाद्भुताम्
ती ज्वाला सातत्याने वाढत होती आणि अतिशय अद्भुत होती.
दिवं भूमिं च निर्भिद्य तिष्ठन्तं जवालमण्डलम्
ती ज्वाळांची वलय स्वर्ग आणि पृथ्वी भेदून उभी होती.
प्रादेशमात्रमव्यक्तं लिङ्गं परमदीप्तिमत्
त्या ज्वाळांमध्ये एक अस्पष्ट, अत्यंत तेजस्वी, एक हातभर लहान लिंग होते.
अनिर्देश्यमचिन्त्यं च लक्ष्यालक्ष्यं पुनः पुनः
ते वर्णन करता येणार नाही असे, विचारात न येणारे, कधी दिसणारे तर कधी अदृश्य असे होते.
महता तेजसायुक्तं वर्दभमानंभृशन्तथा
ते प्रचंड तेजाने भरलेले आणि सतत वाढणारे होते.
घोररूपिणमत्यर्थं भिन्दं तमिव रोदसी
ते अतिशय भयंकर रूपाचे होते, जणू काही आकाश आणि पृथ्वी फाडणारे.
अन्तमस्य विजानीवो लिङ्गस्य तु महात्मनः
या महान लिंगाचा शेवट शोधू या.
तदा तु समयं कृत्वा गत उर्द्ध्वमधश्च हि
मग त्यांनी ठरवून एक वर आणि एक खाली गेला.
न पश्यामि च तस्यान्तं भीतश्चाहं ततो ऽभवम्
मला त्याचा शेवट दिसला नाही आणि त्यामुळे मी घाबरलो.
समागतो मया सार्द्ध तत्रैव च महाभसि
मग मी परत येऊन त्या महान समुद्राजवळ पोहोचलो.
मायया मोहितौ तेन नष्टसंज्ञै व्यवस्थितौ
त्याच्या मायेमुळे ते दोघेही भ्रमित झाले, आणि त्यांची जाणीव हरवली.
प्रभवं निधनं चैव लौकानां प्रभुमव्ययम्
तो सर्व जगांचा आरंभ आणि अंत आहे, आणि कधीही नष्ट न होणारा प्रभू आहे.
अव्यक्तायाथ महते नमस्कारं प्रकुर्वहे
आम्ही त्या महान, अप्रकटाला वंदन करतो.
नमो ऽस्तु ते शाश्वतसिद्धयोगिने नमोस्तु ते सर्वजगत्प्रतिष्ठित
शाश्वत सिद्धयोगी, सर्व जगाचा आधार, तुला नमस्कार असो.
ज्येष्ठस्त्वं वामदेवश्च रुद्रः स्कन्दः शिवः प्रभुः
तू ज्येष्ठ आहेस, वामदेव, रुद्र, स्कंद, शिव आणि प्रभू आहेस.
स्वाहाकारो नमस्कारः संस्कारः सर्वकर्मणाम्
तूच स्वाहा, नमस्कार आणि सर्व कर्मांचा संस्कार आहेस.
वेदा लोकाश्च देवाश्च भगवानेव सर्वशः
वेद, लोक, देव हे सर्व, भगवंत, तुझ्याच रूपात आहेत.
भूमौ गन्धो रसश्चाप्सु तेजोरूपं महेश्वरः
पृथ्वीवर सुगंध, पाण्यात चव, आणि अग्नीत रूप—हे सर्व, महेश्वरा, तुझ्यातच आहे.
वायोः स्पर्शश्च देवेश वपुश्चन्द्रमसस्तथा
वाऱ्यात स्पर्श, आणि चंद्रात रूप—हेही, देवाधिदेव, तुझ्यातच आहे.
बुद्धौ ज्ञानं च देवेश प्रकृतेर्बीजमेव च
बुद्धीत ज्ञान आणि प्रकृतीचे बीज, हे सर्व, देवाधिदेव, तुझ्यातच आहे.
त्वं धारयसि लोकांस्त्रींस्त्वमेव सृजसि प्रभो
तू तीनही लोकांना धरून ठेवतोस; प्रभू, तूच त्यांची निर्मिती करतोस.
दक्षिणेन तु वक्त्रेण लोकान्संक्षिपसे पुनः
दक्षिण मुखाने तू पुन्हा लोकांना आपल्यात सामावून घेतोस.
उत्तरेण तु वक्त्रेण सोमस्त्वं देवसत्तमः
उत्तर मुखाने तू सोम आहेस, देवांमध्ये श्रेष्ठ आहेस.
आदित्या वसवो रुद्रा मरुतश्च सहाश्विनः
आदित्य, वसु, रुद्र, मरुत आणि अश्विनी कुमार—