अग्राय चैव चोग्राय विप्रायानेकचक्षुषे
सर्वात श्रेष्ठ, उग्र, ज्ञानी आणि अनेक नेत्र असलेल्या तुला नमस्कार.
नित्याय चैवानित्याय नित्यानित्याय वै नमः
शाश्वत, अशाश्वत आणि शाश्वत-अशाश्वत अशा तुला नमस्कार.
चिन्त्याय चैवाचिन्त्याय चिन्त्याचिन्त्याय वै नमः
विचार करता येईल अशा, विचार करता न येणाऱ्या आणि दोन्ही स्वरूप असलेल्या तुला नमस्कार.
उमाप्रियाय शर्वाय नन्दिवक्त्राङ्किताय च
उमाप्रिय, शर्व आणि नंदीच्या मुखाची छाप असलेल्या तुला नमस्कार.
बहुरूपाय मुण्डाय दण्डिने च वरूथिने
अनेक रूपे असणाऱ्या, मुंडित डोक्याच्या, दंड धरणाऱ्या आणि कवच घातलेल्या तुला,
धन्विने रथिने चैव यमिने ब्रह्मचारिणे
धनुष्य बाळगणाऱ्या, रथावर बसणाऱ्या, संयम करणाऱ्या आणि ब्रह्मचर्य पाळणाऱ्या तुला,
एवं स्तुत्वा ततो ब्रह्मा प्रणिपत्य वरानने
अशा प्रकारे स्तुती करून, मग ब्रह्मदेवाने सुंदर मुख असलेल्या तुझ्या चरणी वंदन केले.
सूक्ष्मो ऽसि योगातिशयादचिन्त्यो न हि प्रभो व्यक्तिमुफैषि रुद्रः
तू अत्यंत सूक्ष्म आहेस, श्रेष्ठ योगामुळे तुझा विचार करणं अशक्य आहे; प्रभो रुद्र, खऱ्या अर्थाने तू प्रकट रूप धारण करत नाहीस.
स्तुतो ऽहं विविधैः स्तोत्रैर्वेदवेदाङ्गसंभवैः
माझी विविध स्तोत्रांनी, वेद आणि त्यांच्या शाखांमधून निर्माण झालेल्या स्तुत्यांनी स्तुती झाली आहे.
भूतभव्यभवन्नाथ लोकनाथ जगत्पते
भूत, भविष्य आणि वर्तमानाचा स्वामी, लोकांचा अधिपती, जगाचा प्रभु,
श्रुत्वा वाक्यं ततो ब्रह्मा प्रत्युवाचांबुजेक्षणः
ही वाक्ये ऐकून, मग कमळासारख्या डोळ्यांच्या ब्रह्मदेवाने उत्तर दिले.
सुरासुरैर्मथ्यमाने पयोधौ पङ्कजेक्षण
देव आणि दैत्य समुद्र मंथन करत असताना, कमळासारख्या डोळ्यांनो,
प्रादुर्भूतं विषं घोरं संवर्त्ताग्निसमप्रभम्
तेव्हा एक भयंकर विष प्रकट झालं, जे संहारक अग्नीप्रमाणे प्रज्वलित होतं.
तत्पिबस्व महादेव लोकानां हितकाम्यया
हे महादेव, लोकांच्या कल्याणासाठी ते विष तू पिऊन टाक.
त्वदृते ऽन्यो महादेव वेगं सोढुं न विद्यते
तुझ्याशिवाय, हे महादेव, त्या विषाचा वेग सहन करण्यास दुसरा कोणीही समर्थ नाही.
बाढ मित्येव तद्वाक्यं प्रतिगृह्य वरानने
'तसं होईल' असं म्हणून, सुंदर मुख असलेल्या तुझ्या त्या वचनाला मी मान्यता दिली.
पिबतो मे महाघोरं विषं सुरभयप्रदम्
मी ते अत्यंत भयंकर, देवांना भीती वाटवणारं विष प्यायलो.
तं दृष्ट्वोत्पलपत्राभं कण्ठसक्तमिवोरगम्
तेव्हा, कमळाच्या पाकळीप्रमाणे दिसणारं, गळ्याला सापासारखं लटकलेलं ते पाहून,
अथोवाच महातेजा ब्रह्मा लोकपितामहः
मग तेजस्वी ब्रह्मदेव, लोकांचे पितामह, बोलू लागले.
ततस्तस्य वचःश्रुत्वा मया गिरिवरात्मजे
मग त्याचं वचन ऐकून, मी, हे गिरिराजकन्ये,
यक्षगन्धर्वभूतानां पिशाचोरगरक्षसाम्
यक्ष, गंधर्व, भूत, पिशाच, नाग आणि राक्षस यांच्या
निवेश्यमानं सुरदैत्यसंघो दृष्ट्वा परं विस्मयमाजगाम
देव आणि दैत्यांच्या समूहाने ते स्थापन होताना पाहिलं, तेव्हा त्यांना मोठा आश्चर्य वाटलं.
ऊचुः प्राञ्जलयो भूत्वा मत्तमातङ्गगामिनि
त्यांनी दोन्ही हात जोडून, गर्विष्ठ आणि मदमस्त हत्तीच्या चालीसारखी चालणाऱ्या देवीला नम्रतेने म्हटले.
अहोबलं वीर्यपराक्रमस्ते त्वहो वपुर्योगबलं तवेश
अहो, तुझी शक्ती, शौर्य आणि पराक्रम किती अद्भुत आहे! प्रभु, तुझे रूप आणि योगाची ताकदही किती विलक्षण आहे.
त्वमेव विष्णुश्चतुराननस्त्वं त्वमेव मृत्युर्वरदस्त्वमेव
तूच विष्णू आहेस, तूच चतुर्मुख ब्रह्मा आहेस, तूच मृत्यू आहेस, आणि तूच वर देणारा आहेस.
त्वमेव वह्निः पवनस्त्वमेव त्वमेव भूमिः सलिलं त्वमेव
तूच अग्नी आहेस, तूच वारा आहेस, तूच पृथ्वी आहेस, आणि तूच पाणी आहेस.
गता विमानैरनिलोपवेगैर्महानगं मेरुमुपेत्य सर्वे
सर्वजण वाऱ्याच्या वेगाने जाणाऱ्या विमानांमध्ये बसून, महान मेरू पर्वतावर पोहोचले.
इत्येतत्परमं गुह्यं पुण्यात्पुण्यतमं महत्
हे अत्यंत गूढ आणि सर्वात पवित्र असे महान रहस्य आहे.
स्वयंभुवा स्वयं प्रोक्ता कथा पापप्रणाशिनी
स्वयंभूने स्वतः सांगितलेली ही कथा पापांचा नाश करणारी आहे.
तस्याहं संप्रवक्ष्यामि फलं सुविपुलं महत्
मी आता या कथेमुळे मिळणारे मोठे आणि विपुल फळ सांगतो.