द्वयोः पञ्चमुखत्वेन भेदं न विविदुस्तदा
त्या वेळी, दोघांमध्ये पाच मुख असल्यामुळे कोणताही फरक त्यांना जाणवला नाही.
तेषां संवदतां मध्ये क्षिप्रमन्तर्हितः शिवः
त्यांच्या संवादात असताना, शिव अचानक अदृश्य झाला.
उभयोरपि संवादस्त्वहं ब्रह्मेत्यजायत
दोघांच्या संभाषणात, 'मीच ब्रह्मा आहे' असा विचार उत्पन्न झाला.
त्वं च रुद्रश्च मे पुत्रौ सृष्टिकर्तुरुभौ युवाम्
तू आणि रुद्र, दोघंही माझी मुलं आहात, सृष्टीचे निर्माते आहात.
प्रादुरासीन्महाज्योतिस्तंभरूपो महेश्वरः
तेव्हा एक तेजस्वी खांबासारखे दिव्य प्रकाश प्रकट झाले—तोच महेश्वर होता.
ब्रह्मणः शिरसामूर्ध्वं ज्योतिश्चक्रमभूत्पुरः
ब्रह्माच्या डोक्याच्या वर एक तेजाचा चक्र त्याच्या समोर उमटले.
ऊर्ध्वमैक्षथ भूयस्तमवमत्य वचो ऽब्रवीत्
त्याने पुन्हा पुन्हा वर पाहिले आणि वाकून असे बोलला.
विष्णुमेवं तदालोक्य क्रोधेनैव विकारतः
विष्णूला तसा पाहून तो रागाने बदलून गेला.
हाहेति तत्र सर्वे ऽपि क्रन्दन्तश्च पलायिताः
तेथे सगळेच 'हाय हाय' असे ओरडत पळून गेले.
भूयोभूयो धुनोति स्म तथापि न मुमोच तम्
त्याने पुन्हा पुन्हा आपले अंग हलवले, तरीही त्याला ते सोडता आले नाही.
पुण्यक्षेत्राणि सर्वाणि गङ्गाद्याश्च महानदीः
त्याने सर्व पुण्यस्थळे आणि गंगा व इतर मोठ्या नद्यांना भेट दिली.
चिरेण प्राप्तवान्काञ्चीं ब्रह्मणा पूर्वमोषिताम्
खूप काळानंतर तो कांजीला पोहोचला, जिथे पूर्वी ब्रह्मा राहिला होता.
पञ्चतीर्थे प्रतिदिनं स्नात्वा भूलक्षणाङ्किते
त्याने पृथ्वीच्या चिन्हांनी युक्त अशा पंचतीर्थांमध्ये दररोज स्नान केले.
काञ्चीक्षेत्रनिवासेन क्रमेण प्रयताशयः
कांचीच्या पवित्र भूमीत राहिल्याने त्याचे मन हळूहळू शुद्ध झाले.
उत्तरे सेवितुं लक्ष्म्या वासुदेवेन दक्षिणे
त्याने उत्तर दिशेला लक्ष्मीची आणि दक्षिणेला वासुदेवाची सेवा केली.
आदिलक्ष्मीपदध्यानमाततान यतात्मवान्
स्वतःवर नियंत्रण ठेवून त्याने आदिलक्ष्मीच्या पायांचे ध्यान सर्वत्र पसरवले.
तथान्तर्वायुरोधेन न चचाला चलेश्वरः
अशा प्रकारे, श्वास आत रोखून, चलाचा स्वामी हलला नाही.
न ब्रह्मा नैव विष्णुर्वा न सिद्धः कपिलो ऽपि वा
ना ब्रह्मा, ना विष्णू, ना सिद्ध कपिल—even तोही हे करू शकला नाही.
तया समाधिनिष्ठायां न समर्थाः कथञ्चन
ती समाधीत स्थिर असताना, कोणत्याही प्रकारे कोणीही समर्थ नव्हते.
अर्धरात्रे पुरः स्थित्वा वाचं प्रोवाच वाङ्मयी
मध्यरात्री, तिच्या समोर उभी राहून वाणीने असे शब्द सांगितले.
मद्रूपस्त्वं कथं देहः सेयं लोकविडम्बना
तू माझ्या स्वतःच्या रूपात असूनही हे शरीर कसे घेतलेस? हे जगासाठी एक भ्रम आहे.
इत्युक्त्वान्तर्दधे तत्र महासिंहासनेश्वरी
असे म्हणून, ती महा सिंहासनावरून तिथेच अदृश्य झाली.
विनीय तं निशाशेषं श्रीध्यानैकपरायणः
ती संपूर्ण रात्र श्रीदेवीच्या ध्यानात पूर्णपणे मग्न होऊन त्याने घालवली.
पुनः पुनर्धूनुते स्म करलग्नं कपालकम्
त्याच्या हातात असलेली कवटी तो पुन्हा पुन्हा हलवत होता.
स्वप्नः किमेष माया वा मानसभ्रान्तिरेव वा
हे स्वप्न आहे का, माया आहे का, की मनाचा गोंधळ आहे?
स्वयमेव निगृह्याथ शोकं धीराग्रणीः शिवः
मग स्वतःच आपला दुःख आवरून, धीराचा आद्य पुरुष शंकराने
निगृहीतेन्द्रियग्रामः समाधिस्थो ऽभवत्पुनः
आपली सर्व इंद्रिये आवरून पुन्हा समाधीत गेला.
अलं समाधिना शम्भो निमज्जात्र सरोवरे
'शंभो, आता समाधी पुरे; या सरोवरात बुडून जा.'
इयं च माया स्वप्नो वा किं कर्त्तव्यं मयाथ वा
'हीही माया किंवा स्वप्न असू शकते—मग मी काय करावे?'
इत्युक्तं श्रीपरादेव्या यामातीतमिदं दिनम्
श्रीपरादेवीने गेल्या दिवसाबद्दल असे सांगितले.