अचष्ट कृपया तुष्टा ध्यायन्तं निश्चलं शिवम्
त्याच्या भक्तीने तृप्त होऊन, दयाळूपणे तिने ध्यानस्थ शिवाला आपली ओळख दिली.
अङ्गीकुरुष्व कन्दर्पं भूयो मच्छासने स्थितम्
माझ्या आज्ञेवर असलेल्या कामदेवाला पुन्हा स्वीकार.
गौरीमनुगृहाण त्वं कंपानीरनिवासिनीम्
गौरी, कांचीमध्ये राहणाऱ्या हिला तू कृपा कर.
इत्युक्त्वान्तर्दधे तस्य हृदये परमा रमा
असं सांगून, ती परमेश्वरी त्याच्या हृदयात विलीन झाली.
तस्या अनुग्रहं लब्ध्वा सर्वदेवनिषेवितः
तिचं आशीर्वाद मिळाल्यावर, सर्व देवांनी त्याचा सन्मान केला.
यद्विलासात्समुत्पन्नं लयं याति च यत्र वै
जिच्या खेळातून सर्व काही निर्माण होतं आणि शेवटी तिच्यातच विलीन होतं.
भूषयन्तीं शिवां कम्पामनुकंपार्द्रमानसाम्
दया आणि करुणेने भरलेलं मन घेऊन, ती शिवा कंपीवर प्रकाशली.
आदाय वृषमारुह्य कैलासशिखरं ययौ
वृषभावर बसून, ती कैलासाच्या शिखरावर गेली.
आदिलक्ष्म्याः प्रभावं तु कथयामि तवानघ
हे पावन, आता मी तुला आदिलक्ष्मीचं सामर्थ्य सांगतो.
दिक्पालाश्च सुराः सर्वे सनकाद्याश्च योगिनः
दिशांचे रक्षक, सर्व देव, आणि सनकादी योगी,
द्वयोः पञ्चमुखत्वेन भेदं न विविदुस्तदा
त्या वेळी, दोघांमध्ये पाच मुख असल्यामुळे कोणताही फरक त्यांना जाणवला नाही.
तेषां संवदतां मध्ये क्षिप्रमन्तर्हितः शिवः
त्यांच्या संवादात असताना, शिव अचानक अदृश्य झाला.
उभयोरपि संवादस्त्वहं ब्रह्मेत्यजायत
दोघांच्या संभाषणात, 'मीच ब्रह्मा आहे' असा विचार उत्पन्न झाला.
त्वं च रुद्रश्च मे पुत्रौ सृष्टिकर्तुरुभौ युवाम्
तू आणि रुद्र, दोघंही माझी मुलं आहात, सृष्टीचे निर्माते आहात.
प्रादुरासीन्महाज्योतिस्तंभरूपो महेश्वरः
तेव्हा एक तेजस्वी खांबासारखे दिव्य प्रकाश प्रकट झाले—तोच महेश्वर होता.
ब्रह्मणः शिरसामूर्ध्वं ज्योतिश्चक्रमभूत्पुरः
ब्रह्माच्या डोक्याच्या वर एक तेजाचा चक्र त्याच्या समोर उमटले.
ऊर्ध्वमैक्षथ भूयस्तमवमत्य वचो ऽब्रवीत्
त्याने पुन्हा पुन्हा वर पाहिले आणि वाकून असे बोलला.
विष्णुमेवं तदालोक्य क्रोधेनैव विकारतः
विष्णूला तसा पाहून तो रागाने बदलून गेला.
हाहेति तत्र सर्वे ऽपि क्रन्दन्तश्च पलायिताः
तेथे सगळेच 'हाय हाय' असे ओरडत पळून गेले.
भूयोभूयो धुनोति स्म तथापि न मुमोच तम्
त्याने पुन्हा पुन्हा आपले अंग हलवले, तरीही त्याला ते सोडता आले नाही.
पुण्यक्षेत्राणि सर्वाणि गङ्गाद्याश्च महानदीः
त्याने सर्व पुण्यस्थळे आणि गंगा व इतर मोठ्या नद्यांना भेट दिली.
चिरेण प्राप्तवान्काञ्चीं ब्रह्मणा पूर्वमोषिताम्
खूप काळानंतर तो कांजीला पोहोचला, जिथे पूर्वी ब्रह्मा राहिला होता.
पञ्चतीर्थे प्रतिदिनं स्नात्वा भूलक्षणाङ्किते
त्याने पृथ्वीच्या चिन्हांनी युक्त अशा पंचतीर्थांमध्ये दररोज स्नान केले.
काञ्चीक्षेत्रनिवासेन क्रमेण प्रयताशयः
कांचीच्या पवित्र भूमीत राहिल्याने त्याचे मन हळूहळू शुद्ध झाले.
उत्तरे सेवितुं लक्ष्म्या वासुदेवेन दक्षिणे
त्याने उत्तर दिशेला लक्ष्मीची आणि दक्षिणेला वासुदेवाची सेवा केली.
आदिलक्ष्मीपदध्यानमाततान यतात्मवान्
स्वतःवर नियंत्रण ठेवून त्याने आदिलक्ष्मीच्या पायांचे ध्यान सर्वत्र पसरवले.
तथान्तर्वायुरोधेन न चचाला चलेश्वरः
अशा प्रकारे, श्वास आत रोखून, चलाचा स्वामी हलला नाही.
न ब्रह्मा नैव विष्णुर्वा न सिद्धः कपिलो ऽपि वा
ना ब्रह्मा, ना विष्णू, ना सिद्ध कपिल—even तोही हे करू शकला नाही.
तया समाधिनिष्ठायां न समर्थाः कथञ्चन
ती समाधीत स्थिर असताना, कोणत्याही प्रकारे कोणीही समर्थ नव्हते.
अर्धरात्रे पुरः स्थित्वा वाचं प्रोवाच वाङ्मयी
मध्यरात्री, तिच्या समोर उभी राहून वाणीने असे शब्द सांगितले.