तत्तन्नियमयूपायै तस्यै देव्यै नमोनमः
जी सर्व नियमांची मूळ आहे त्या देवीस वारंवार नमस्कार.
तत्त्वोपदेशरूपायै तस्यैदृ
जी सत्याच्या उपदेशाचे मूर्त रूप आहे, तिला नमस्कार.
तत्तद्रूपेण या भाति तस्यैदृ
जी प्रत्येक रूपात प्रकट होते, तिला नमस्कार.
विश्वोत्तीर्णेति चाख्याता तस्यैदृ
जिला विश्वापलीकडची म्हणतात, तिला नमस्कार.
भूयोभूयो नमस्कृत्य सहसा शरणं गतः
त्याने पुन्हा पुन्हा नमस्कार करून, अचानक तिच्या शरण गेला.
वरदा सर्वलोकानां वृणीष्व वरमित्यशात्
सर्व लोकांना वर देणारी ती म्हणाली, 'एक वर माग.'
तथापि प्रार्थये किञ्चिल्लोकानुग्रहकाम्यया
तरीही, लोकांचे कल्याण व्हावे म्हणून मी काहीतरी मागतो.
तेषामनुग्रहार्थाय नित्यं कुर्वत्र संनिधिम्
त्यांच्या कल्याणासाठी, तू नेहमी येथे उपस्थित राहो.
अथ धाता पुनस्तस्या देव्या वासमकल्पयत्
मग धाता देवीनसाठी पुन्हा एक निवासस्थळ तयार केले.
तत्सांनिध्यं सदा काञ्च्यां प्रार्थयामास चादृतः
तो नेहमी आदराने तिचे कांजीमध्ये असणे इच्छित असे.
अथ तुष्टो जगद्धाता पुनः प्राह महेश्वरीम्
मग जगाचा सृष्टीकर्ता प्रसन्न होऊन पुन्हा महेश्वरीला बोलला.
अथ श्रीत्रिपुरादक्षभागात्कामेश्वरः परः
मग श्रीत्रिपुरेच्या अंशातून परम कामेश्वर प्रकट झाले.
आविरासीन्महादेवः साक्षाच्छृङ्गारनायकः
महादेव, स्वतः श्रींगारनायक, तेथे प्रत्यक्ष प्रकट झाले.
काचिद्बाला प्रादुरासीन्महागौरा महोज्ज्वला
तेव्हा एक सुंदर, तेजस्वी आणि गौरवर्णी कन्या प्रकट झाली.
अथ श्रीपुण्डरीकाक्षो ब्रह्मणा सह सादरम्
मग श्रीपुण्डरीकाक्ष, ब्रह्मासोबत, आदराने तेथे आले.
आखण्डलादयो देवा वसुरुद्रादिदेवताः
आखंडल वगैरे देवता, तसेच वसु, रुद्र आणि इतर देवता,
योगीन्द्राः सनकाद्याश्च नारदाद्याः सुरर्षयः
सनक वगैरे योगी, नारदासारखे दिव्य ऋषी,
यक्षकिन्नर गन्धर्वसिद्धविद्याधरोरगाः
यक्ष, किन्नर, गंधर्व, सिद्ध, विद्याधर आणि नाग,
या यास्तु देवताः प्रोक्तास्ताः सर्वाः परमेश्वरीम्
ज्या ज्या देवता सांगितल्या आहेत, त्या सर्व परमेश्वरीकडे आल्या.
मनसा निर्मितं धात्रा मध्ये नगरमद्भुतम्
मधोमध धात्याने आपल्या मनाने अद्भुत असे एक नगर निर्माण केले.
श्रीमता वासुदेवेन सोदरेम महेश्वरः
श्रीमंत वासुदेव आणि महेश्वर त्या नगरात प्रवेशले.
देवदुन्दुभयो नेदुः पुष्पवृष्टिः पपात ह
दैवी डमरू वाजले आणि फुलांचा वर्षाव झाला.
को वा वर्णयितुं शक्तो यदि जिह्वासहस्रवान्
जरी कुणाकडे हजार जिह्वा असल्या, तरीही हे वर्णन करणे अशक्य आहे.
विस्तृतं भुवनश्रेष्ठं कल्पितं परमेष्ठिना
परमेश्वराने निर्माण केलेले ते विशाल आणि श्रेष्ठ नगर,
इत्थं ता देवतास्तत्र तिस्रः सन्निहिताः सदा
अशा प्रकारे त्या तिन्ही देवता तेथे नेहमी उपस्थित असत.
प्राप्तौ सभावनागारं तदा विधिजनार्दनौ
त्यावेळी ब्रह्मा आणि जनार्दन सभागृहात गेले.
संस्कारं वैदिकैर्मन्त्रैः कथयामासतुर्मुदा
वैदिक मंत्रांनी आनंदाने संस्कार केला.
विरञ्चिं दक्षिणेनाक्ष्णा वामेन हरिमैक्षत
त्याने उजव्या डोळ्याने ब्रह्माला आणि डाव्या डोळ्याने हरिला पाहिले.
प्रादुर्भूते प्रभापुञ्जे पञ्जरान्त इव स्थिते
ते तेजस्वी प्रकाश प्रकट झाला आणि पिंजऱ्यात असल्यासारखा उभा राहिला.
जय कामाक्षिकामाक्षीत्यूचतुस्तां प्रणेमतुः
ते दोघे वाकून म्हणाले, 'कामाक्षीला जय असो, कामाक्षीला जय असो!'