भूयोभूयो गिरिसुतां पूर्वदृष्टामनुस्मरन्
पुन्हा पुन्हा, पर्वतराजाच्या कन्येचं पूर्वी पाहिलेलं रूप आठवत राहिला.
न चन्द्ररेखा नो गङ्गा देहतापच्छिदे ऽभवत्
चंद्रकोर किंवा गंगेचं पाणीही त्याच्या अंगातील ताप कमी करू शकले नाही.
आहृते पुष्पशयने विलुलोठ मुहुर्मुहुः
फुलांच्या पलंगावर झोपायला दिल्यावर तो वारंवार तळमळू लागला.
पुष्पतल्पान्तरं गत्वा व्यचेष्टत मुहुर्मुहुः
फुलांच्या पलंगावर दुसऱ्या बाजूला जाऊनही तो पुन्हा पुन्हा अस्वस्थपणे हलत राहिला.
न हिमानीपयसि वा निवृत्तस्तद्वपुर्ज्वरः
बर्फाळ पाण्यात गेल्यावरही त्याच्या अंगातील ताप काही कमी झाला नाही.
भूयः शैलसुतारूपं चित्रपट्टे नखैर्लिखत्
पुन्हा एकदा, त्याने सजवलेल्या कापडावर नखांनी पर्वतराजकन्येचं रूप काढलं.
तामालिख्य ह्रिया नम्रां वीक्षमाणां कटाक्षतः
तीचं चित्र काढून, तो लाजत आणि नम्रपणे तिला कटाक्षाने पाहू लागला.
भूयसा स्मरतापेन विव्यथे विषमेक्षणः
आठवणीच्या जळजळीमुळे त्याच्या नजरेत अस्वस्थता आणि गोंधळ दिसू लागला.
तथैव संल्लपन्सार्धमुन्मादेनोपपन्नया
त्याच अवस्थेत, तो तिच्याशी जणू वेडसरपणे बोलू लागला.
तत्कथासुधया नीतसमस्तरजनीदिनः
तिच्या गोष्टींच्या अमृतात तो सर्व दिवस-रात्र घालवू लागला.
तन्मयत्वमनुप्राप्तस्ततापातितरां शिवः
तिच्या आठवणीत पूर्णपणे रंगून, शिव तिच्या प्रेमाच्या तापाने अधिकच व्याकुळ झाला.
अवलोक्य विवाहाय भृशमुद्यमवानभूत्
हे पाहून, तो लग्नासाठी फारच आतुर झाला.
अथ तां पर्वतसुतामाशुगैरभ्यतापयत्
मग त्याने आपली प्रेमाची जाणीव पर्वतराजकन्येकडे वेगाने पोहोचवली.
शुष्यमाणाधरदलो भृशं पाण्डुकपोलभूः
तिचे ओठ कोरडे पडले आणि गाल फारच फिकट झाले.
मखीसहस्रैः सिषिचे नित्यं शीतोपचारकैः
त्याने तिला हजारो शीतल उपचारांनी नेहमीच शिंपडले.
न जगाम रुजाशान्ति मन्मथाग्नेर्महीयसः
तरीही, कामाग्नीच्या तीव्र ज्वाळेमुळे होणारा वेदना कमी झाली नाही.
स्वतनोस्तापनेनासौ पितुः खेदमवर्धयत्
स्वतःच्या शरीराच्या तापाने त्याने वडिलांचं दुःख वाढवलं.
अवलोक्य स शैलेन्द्रो महादुःखमवाप्तवान्
हे पाहून, पर्वतराजाला फार मोठं दुःख झालं.
भार्तारं तं समृच्छेति पित्रा सम्प्रेरिताथ सा
तेव्हा वडिलांनी सांगितल्यावर ती त्याच्याकडे नवऱ्याकरता गेली.
वकार पतिलाभाय पार्वती दुष्करं तपः
पार्वतीने इच्छित पती मिळावा म्हणून कठोर तप केला.
अर्के निविष्टदृष्टिश्च सुघोरं तप आस्थिता
तिने सूर्याकडे नजर लावून अत्यंत कठीण तपास साधना केली.
अङ्गीचकार तां भार्यां वैवाहिकविधानतः
त्याने योग्य विवाहविधीने तिला पत्नी म्हणून स्वीकारले.
सप्तर्षिद्वारतः पूर्वं प्रार्थितामुदवोढ सः
सप्तर्षींच्या मध्यस्थीने मागणी झालेली ती त्याने वरण केली.
ओषधीप्रस्थनगरे श्वशुरस्य गृहे ऽवसत्
ओषधीप्रस्थ या शहरात सासऱ्याच्या घरी तो राहिला.
पार्वतीमानिनायाद्रिनाथस्य प्रीतिमावहत्
पार्वतीला घेऊन गेल्याने गिरिराजाला आनंद झाला.
विन्ध्याद्रौ हेमशैले च मलये पारियात्रके
विंध्य, हेमशैल, मलय आणि पारियात्र या पर्वतांवर,
अथ तस्यां ससर्जोग्रं वीर्यं सा सोढुमक्षमा
मग त्याने तिच्यात प्रचंड तेज निर्माण केले, जे ती सहन करू शकली नाही.
ताश्च गङ्गाजले ऽमुञ्चन्सा चैव शरकानने
ते तेज काहींनी गंगेत सोडले, तर तिने ते सरकांच्या अरण्यात टाकले.
गङ्गायाश्चान्तिकं नीतो धूर्जटिर्वृद्धि मागमत्
धूर्जटी गंगेच्या जवळ नेण्यात आला आणि तिथे वाढ झाली.
शिक्षितो निजतातेन सर्वा विद्या अवाप्तवान्
त्याच्या स्वतःच्या वडिलांनी त्याला सर्व विद्या शिकवल्या.