तानगम्यासु नारीषु पातयित्वा विनाशय
ज्या स्त्रिया मिळू शकत नाहीत, त्यांच्यात त्यांना पाड आणि नष्ट कर.
तेषां कामसुखं सर्वं संपादय समीप्सितम्
त्यांच्या सर्व इच्छित कामसुखांची पूर्तता कर.
तथेति शिरसा बिभ्रत्सांजलिर्निर्ययौ ततः
'तसेच होवो' असे म्हणून, डोके वाकवून, हात जोडून तो तेथून निघून गेला.
बहवः शोभनाकारा मदना विश्वमोहनाः
अनेक सुंदर आणि जगाला मोहात टाकणारे मदन प्रकट झाले.
पुनः स्थाण्वाश्रमं प्राप चन्द्रमौलेर्जिगीषया
पुन्हा विजयाची इच्छा घेऊन, चंद्रमौळी स्थिराच्या आश्रमात तो पोहोचला.
रागेण पीठमर्देन मन्दानिलरयेण च
आसक्तीने, आसन हलवून, आणि मंद वाऱ्याच्या स्पर्शाने.
शृङ्गारवीरसंपन्नो रत्यालिङ्गितविग्रहः
शृंगाराच्या वीरतेने युक्त, रतीच्या आलिंगनात असलेले रूप होते.
मदनारेरभिमुखं प्राप्य निभय आस्थितः
मदनशत्रूच्या समोर जाऊन, निर्भयपणे तो उभा राहिला.
दूरीचकार वैराग्यं तपस्तत्त्याज दुष्करम्
त्याने वैराग्य दूर केले आणि कठीण तप सोडून दिले.
तामेव पार्वतीं ध्यात्वा भूयोभूयः स्मरातुरः
तो पुन्हा पुन्हा प्रेमाने व्याकुळ होऊन, फक्त पार्वतीचेच ध्यान करू लागला.
भूयोभूयो गिरिसुतां पूर्वदृष्टामनुस्मरन्
पुन्हा पुन्हा, पर्वतराजाच्या कन्येचं पूर्वी पाहिलेलं रूप आठवत राहिला.
न चन्द्ररेखा नो गङ्गा देहतापच्छिदे ऽभवत्
चंद्रकोर किंवा गंगेचं पाणीही त्याच्या अंगातील ताप कमी करू शकले नाही.
आहृते पुष्पशयने विलुलोठ मुहुर्मुहुः
फुलांच्या पलंगावर झोपायला दिल्यावर तो वारंवार तळमळू लागला.
पुष्पतल्पान्तरं गत्वा व्यचेष्टत मुहुर्मुहुः
फुलांच्या पलंगावर दुसऱ्या बाजूला जाऊनही तो पुन्हा पुन्हा अस्वस्थपणे हलत राहिला.
न हिमानीपयसि वा निवृत्तस्तद्वपुर्ज्वरः
बर्फाळ पाण्यात गेल्यावरही त्याच्या अंगातील ताप काही कमी झाला नाही.
भूयः शैलसुतारूपं चित्रपट्टे नखैर्लिखत्
पुन्हा एकदा, त्याने सजवलेल्या कापडावर नखांनी पर्वतराजकन्येचं रूप काढलं.
तामालिख्य ह्रिया नम्रां वीक्षमाणां कटाक्षतः
तीचं चित्र काढून, तो लाजत आणि नम्रपणे तिला कटाक्षाने पाहू लागला.
भूयसा स्मरतापेन विव्यथे विषमेक्षणः
आठवणीच्या जळजळीमुळे त्याच्या नजरेत अस्वस्थता आणि गोंधळ दिसू लागला.
तथैव संल्लपन्सार्धमुन्मादेनोपपन्नया
त्याच अवस्थेत, तो तिच्याशी जणू वेडसरपणे बोलू लागला.
तत्कथासुधया नीतसमस्तरजनीदिनः
तिच्या गोष्टींच्या अमृतात तो सर्व दिवस-रात्र घालवू लागला.
तन्मयत्वमनुप्राप्तस्ततापातितरां शिवः
तिच्या आठवणीत पूर्णपणे रंगून, शिव तिच्या प्रेमाच्या तापाने अधिकच व्याकुळ झाला.
अवलोक्य विवाहाय भृशमुद्यमवानभूत्
हे पाहून, तो लग्नासाठी फारच आतुर झाला.
अथ तां पर्वतसुतामाशुगैरभ्यतापयत्
मग त्याने आपली प्रेमाची जाणीव पर्वतराजकन्येकडे वेगाने पोहोचवली.
शुष्यमाणाधरदलो भृशं पाण्डुकपोलभूः
तिचे ओठ कोरडे पडले आणि गाल फारच फिकट झाले.
मखीसहस्रैः सिषिचे नित्यं शीतोपचारकैः
त्याने तिला हजारो शीतल उपचारांनी नेहमीच शिंपडले.
न जगाम रुजाशान्ति मन्मथाग्नेर्महीयसः
तरीही, कामाग्नीच्या तीव्र ज्वाळेमुळे होणारा वेदना कमी झाली नाही.
स्वतनोस्तापनेनासौ पितुः खेदमवर्धयत्
स्वतःच्या शरीराच्या तापाने त्याने वडिलांचं दुःख वाढवलं.
अवलोक्य स शैलेन्द्रो महादुःखमवाप्तवान्
हे पाहून, पर्वतराजाला फार मोठं दुःख झालं.
भार्तारं तं समृच्छेति पित्रा सम्प्रेरिताथ सा
तेव्हा वडिलांनी सांगितल्यावर ती त्याच्याकडे नवऱ्याकरता गेली.
वकार पतिलाभाय पार्वती दुष्करं तपः
पार्वतीने इच्छित पती मिळावा म्हणून कठोर तप केला.