बभूवुस्तौ महाभक्त्या प्रणम्य ललितेश्वरीम्
त्या दोघांनी मोठ्या भक्तीने ललितेश्वरीला वंदन करून, तसेच झाले.
व्यज्ञापयदिदं वाक्यं भक्तिनिर्भरमानसः
भक्तीने भरलेल्या मनाने त्याने हे शब्द नम्रपणे सांगितले.
तत्त्वदीयकटाक्षस्य प्रसादात्पुनरागतम्
सत्य जाणणाऱ्याच्या कृपेने तो पुन्हा परत आला.
इत्युक्ता परमेशानी तमाह मकरध्वजम्
अशी आज्ञा ऐकून, परमेश्वरीने मकरध्वजाला संबोधून सांगितले.
मत्प्रसादाज्जगत्सर्वं मोहयाव्याहताशुग
माझ्या कृपेने, हे वेगवान बाण, सर्व जगाला कुठलीही अडचण न येता मोहात टाक.
पर्वतस्य सुतां गौरीं परिणेष्यति सत्वरम्
तो लवकरच पर्वताची कन्या गौरीशी विवाह करील.
सर्वेषां देहमाविश्य दास्यन्ति रतिमुत्तमाम्
सर्वांच्या देहात प्रवेश करून, त्यांना उत्तम आनंद दे.
देहदाहं विधातुं ते न समर्थो भविष्यति
तुला देह जाळता येणार नाही.
प्रयातो ऽसौ कातरात्मा त्वद्बाणाहतमानसः
तुझ्या बाणाने मन दुखावलेले, घाबरलेले मन घेऊन तो निघून गेला.
अवश्यं क्लीबतैव स्यात्तेषां जन्मनिजन्मनि
त्यांना प्रत्येक जन्मात नपुंसकत्व येईलच.
तानगम्यासु नारीषु पातयित्वा विनाशय
ज्या स्त्रिया मिळू शकत नाहीत, त्यांच्यात त्यांना पाड आणि नष्ट कर.
तेषां कामसुखं सर्वं संपादय समीप्सितम्
त्यांच्या सर्व इच्छित कामसुखांची पूर्तता कर.
तथेति शिरसा बिभ्रत्सांजलिर्निर्ययौ ततः
'तसेच होवो' असे म्हणून, डोके वाकवून, हात जोडून तो तेथून निघून गेला.
बहवः शोभनाकारा मदना विश्वमोहनाः
अनेक सुंदर आणि जगाला मोहात टाकणारे मदन प्रकट झाले.
पुनः स्थाण्वाश्रमं प्राप चन्द्रमौलेर्जिगीषया
पुन्हा विजयाची इच्छा घेऊन, चंद्रमौळी स्थिराच्या आश्रमात तो पोहोचला.
रागेण पीठमर्देन मन्दानिलरयेण च
आसक्तीने, आसन हलवून, आणि मंद वाऱ्याच्या स्पर्शाने.
शृङ्गारवीरसंपन्नो रत्यालिङ्गितविग्रहः
शृंगाराच्या वीरतेने युक्त, रतीच्या आलिंगनात असलेले रूप होते.
मदनारेरभिमुखं प्राप्य निभय आस्थितः
मदनशत्रूच्या समोर जाऊन, निर्भयपणे तो उभा राहिला.
दूरीचकार वैराग्यं तपस्तत्त्याज दुष्करम्
त्याने वैराग्य दूर केले आणि कठीण तप सोडून दिले.
तामेव पार्वतीं ध्यात्वा भूयोभूयः स्मरातुरः
तो पुन्हा पुन्हा प्रेमाने व्याकुळ होऊन, फक्त पार्वतीचेच ध्यान करू लागला.
भूयोभूयो गिरिसुतां पूर्वदृष्टामनुस्मरन्
पुन्हा पुन्हा, पर्वतराजाच्या कन्येचं पूर्वी पाहिलेलं रूप आठवत राहिला.
न चन्द्ररेखा नो गङ्गा देहतापच्छिदे ऽभवत्
चंद्रकोर किंवा गंगेचं पाणीही त्याच्या अंगातील ताप कमी करू शकले नाही.
आहृते पुष्पशयने विलुलोठ मुहुर्मुहुः
फुलांच्या पलंगावर झोपायला दिल्यावर तो वारंवार तळमळू लागला.
पुष्पतल्पान्तरं गत्वा व्यचेष्टत मुहुर्मुहुः
फुलांच्या पलंगावर दुसऱ्या बाजूला जाऊनही तो पुन्हा पुन्हा अस्वस्थपणे हलत राहिला.
न हिमानीपयसि वा निवृत्तस्तद्वपुर्ज्वरः
बर्फाळ पाण्यात गेल्यावरही त्याच्या अंगातील ताप काही कमी झाला नाही.
भूयः शैलसुतारूपं चित्रपट्टे नखैर्लिखत्
पुन्हा एकदा, त्याने सजवलेल्या कापडावर नखांनी पर्वतराजकन्येचं रूप काढलं.
तामालिख्य ह्रिया नम्रां वीक्षमाणां कटाक्षतः
तीचं चित्र काढून, तो लाजत आणि नम्रपणे तिला कटाक्षाने पाहू लागला.
भूयसा स्मरतापेन विव्यथे विषमेक्षणः
आठवणीच्या जळजळीमुळे त्याच्या नजरेत अस्वस्थता आणि गोंधळ दिसू लागला.
तथैव संल्लपन्सार्धमुन्मादेनोपपन्नया
त्याच अवस्थेत, तो तिच्याशी जणू वेडसरपणे बोलू लागला.
तत्कथासुधया नीतसमस्तरजनीदिनः
तिच्या गोष्टींच्या अमृतात तो सर्व दिवस-रात्र घालवू लागला.