महामहो महादंष्ट्रो दुर्गतिः स्वर्गमेजयः
महाभयंकर, मोठ्या दातांचा, दुर्दैव आणणारा, स्वर्ग जिंकणारा—
दुःशठो दुर्विनीतश्च छिन्नकर्णश्च मूषकः
दुष्ट, वाईट वागणारा, कान तुटलेला, उंदीरासारखा—
कुम्भोत्कचः कुम्भनासः कुम्भग्रीवो घटोदरः
मोठ्या पोटाचा, मोठ्या नाकाचा, मोठ्या गळ्याचा, घड्यासारख्या पोटाचा—
पूतिदन्तः पूतिचक्षुः पूत्यास्यः पूतिमेहनः
किळसवाणे दात, घाणेरड्या डोळ्यांचा, घाण तोंडाचा, घाण गुप्तांगाचा—
हिरण्याक्ष समाश्चैव मम पुत्रा महाबलाः
हिरण्याक्षासारखेच, माझे बलवान पुत्र—
सेनान्यो मे मदोदुवृत्ता मम पुत्रैरनुद्रुताः
माझे सेनापती, गर्वाने माजलेले, माझ्या मुलांनी पाठलाग केलेले—
भस्मशेषा भवेयुस्तै हा हन्त किमुताबला
त्यांच्या हातून फक्त राखच उरेल; अरे बापरे, मग दुर्बळांनी काय करावं?
महामायाविनोदाश्च कुप्युस्ते भस्मसाद्बलम्
जे मोठे मायावी आहेत, ते रागावले की सैन्य राखेत बदलतात.
इत्यक्त्वा भण्डदैत्येन्द्रः समुत्थाय नृपासनात्
असं म्हणून, भांड्यांचा राजा सिंहासनावरून उठला.
उत्तिष्ठ रे बलं सर्वं संनाहय समन्ततः
उठ! सगळं सैन्य एकत्र कर; सर्व बाजूंनी तयारी कर.
दुर्गाणि संगृहाण त्वं कुरुक्षेपणिकाशतम्
किल्ले गोळा कर; हल्ल्यासाठी शंभर तुकड्या मांड.
सज्जीकुरु त्वं शस्त्राणि युद्धमेतदुपस्थितम्
शस्त्र सज्ज कर; हे युद्ध जवळ आलं आहे.
अनेकबलसंघातसहितं घोरदर्शनम्
अनेक सैन्याच्या गटांसह, पाहायला भयंकर—
केशेष्वाकृष्य तां मूढां देवसत्त्वे न दर्पिताम्
त्या मूर्खाला केसांनी ओढून, जी देवांमध्ये गर्विष्ठ नव्हती—
कुटिलाक्षं महासत्त्वं स्वयं चान्तः पुरं ययौ
वाकड्या डोळ्यांचा, मोठ्या ताकदीचा, तो स्वतःच आतल्या शहरात गेला.
अश्रूयन्त च दैत्येन्द्रैरतिकर्णज्वरावहाः
दैत्यराजांकडून कान दुखवणारे आवाज ऐकू आले.
उच्चचालसुरेन्द्राणां योद्धतो दुन्दुभिध्वनिः
देवताधिपती युद्धासाठी सज्ज होत असताना, नगाऱ्यांचा गजर घुमला.
बधिरीकृतलोकेन चकम्पे जगतां त्रयी
सगळ्या लोकांना बहिरे करणाऱ्या त्या आवाजाने तीनही लोकं थरथरली.
पुप्रोथे गगनाभोगे दैत्य निःसाणनिस्वनः
त्या दैत्याने आकाशात मोठ्या गर्जनेने युद्धाचा गजर केला.
विरसं विररासोच्चैर्विबुधद्वेषिझल्लरी
त्याने देवांना नकोशी वाटावी अशी कठोर आणि कर्णकर्कश आरोळी ठोकली.
समनह्यन्त संक्रुद्धाः प्रति तां परमेश्वरीम्
ते सर्व रागाने एकत्र जमले आणि परमेश्वरीवर चाल करून गेले.
चकाशे जङ्गम इव प्रोत्तुङ्गो रोहणाचलः
रोहण पर्वत जणू काही जिवंत होऊन उभा राहिला आणि वर उंचावला.
अधुनीत भटः कश्चिदतिधौतां कृपाणिकाम्
एका सैनिकाने चमकदार तलवार जोरात फिरवली.
आरूढतुरगो वीथ्यां चारिभेदं चकार ह
घोड्यावर बसून तो रस्त्यावरून शत्रूंच्या फळी फोडून गेला.
उत्पात वातसंपातप्रेरितानिव पर्वतान्
अपशकुनी वाऱ्यांनी ढकलल्यासारखे पर्वत उडताना दिसले.
द्रुहणैश्च भुशुण्डीभिः कुठारैर्मुसलैरपि
काठ्या, गोफण, कुऱ्हाडी आणि मुसळ यांनी त्यांनी आक्रमण केले.
अर्धचक्रैर्महाचक्रैर्वक्राङ्गैरुरगाननैः
अर्धचाक, मोठी चाकं, वाकडी अंगं आणि सर्पाच्या जबड्यांनी त्यांनी हल्ला केला.
दण्डैः क्षेपणिकाशस्त्रैर्वज्रबाणैर्दृषद्वरैः
दंड, फेकायची शस्त्रं, वज्रबाण आणि मोठ्या दगडांनी त्यांनी लढाई केली.
कटारैः कोणमध्यैश्च फणिदन्तैः परःशतैः
तीक्ष्ण धारदार शस्त्रं, कोपऱ्याच्या पात्या आणि असंख्य सर्पदंत यांनी त्यांनी हल्ला केला.
एवमादिभिरत्युग्रैरायुधैर्जीवहारिभिः
अशा अत्यंत भयंकर आणि जीव घेणाऱ्या शस्त्रांनी त्यांनी आक्रमण केले.