मुहुर्जयजयेत्येवं स्तुवाना ललितेश्वरीम्
अशी पुन्हा पुन्हा ललितेश्वरीचे गुणगान करत, त्यांनी तिची भक्तिभावाने पूजा केली.
सप्तर्षयो वशिष्ठाद्या ऋग्यजुः सामरूपिभिः
वसिष्ठादी सात ऋषी, ऋग्वेद, यजुर्वेद आणि सामवेदाचे आचार करणारे सर्वजण,
हविषेव महावह्निशिखामत्यन्तपाविनीम्
ते अत्यंत पवित्र, मोठ्या ज्वाळेसारख्या हवनांनी तिची आराधना करत होते.
तैः स्तूयमाना ललिता राजमाना रथोत्तमे
त्यांच्या स्तुतीने ललिता आपल्या उत्तम रथावर तेजाने झळकत होती.
भण्डासुरं विनिर्जेतुमुद्दण्डैः सह सैनिकैः
ती आपल्या बलाढ्य सैनिकांसह भंडासुराचा पराभव करण्यासाठी निघाली.
महान्तं क्षोभमायाता भण्डासुरपुरालयाः
भंडासुराच्या नगरातील लोकांमध्ये मोठा गोंधळ निर्माण झाला.
महेन्द्रपर्वतोपान्ते महार्णवतटे पुरम्
ते नगर महेंद्र पर्वताच्या कड्यावर, विशाल समुद्राच्या किनारी वसले होते.
विषङ्गाग्रजदैत्यस्य सदावासः किलाभवत्
ते नेहमी विषंगाचा मोठा भाऊ असलेल्या दैत्याचेच निवासस्थान होते.
वित्रेसुर सुराः सर्वे श्रीदेव्यागमसंभ्रमात्
श्रीदेवीच्या आगमनामुळे निर्माण झालेल्या घाईमुळे सर्व देवता तिथून पळून गेले.
धूमैरिवावृतमभूदुत्पातजनितैर्मुहुः
पुन्हा पुन्हा नगरावर अशुभ घटनांनी निर्माण झालेला धूर पसरत होता.
धूर्णमाना पतन्ति स्म महोल्का गगनस्थलात्
आकाशातून मोठ्या उल्का वेगाने खाली पडत होत्या.
मही जज्वाल सकला तत्र शून्यकपत्तने
त्या ओस पडलेल्या नगरात संपूर्ण पृथ्वी जणू जळू लागली.
ध्वजाग्रवर्तिनः कङ्कगृध्राश्चैव बकाः खगाः
ध्वजांच्या टोकांवर गिधाडे, कांग आणि बगळे बसलेले दिसत होते.
क्रव्यादा बहवस्तत्र लोचनैर्नावलोकिताः
तिथे अनेक मांसाहारी प्राणी होते, जे स्वतःच्या डोळ्यांनीही दिसत नव्हते.
सर्वतो दिक्षुदृश्यन्ते केतवस्तु मलीमसाः
सर्व दिशांना मळकट ध्वजच फडफडताना दिसत होते.
दैत्यस्त्रीणां च विभ्रष्टा अकाले भूषणस्रजः
दैत्य स्त्रियांच्या दागिन्यांच्या आणि हारांच्या गाठी वेळेआधीच सुटून पडल्या होत्या.
दपणानां वर्मणां च ध्वजानां खड्गसंपदाम्
आरशे, कवच, ध्वज आणि तलवारींच्या राशी,
सौधेषु चन्द्रशालासु केलिवेश्मसु सर्वतः
राजवाड्यांमध्ये, चांदण्यांनी उजळलेल्या दालनांमध्ये आणि सर्व खेळाच्या घरांमध्ये,
चतुष्किकास्वलिङ्गेषु प्रग्रीवेषु वलेषु च
चौकोनी चिन्हांमध्ये, गळ्यावरील खुणांमध्ये आणि रेषांमध्ये,
स्वस्तिकेषु च सर्वेषु गर्भागारपुटेषु च
सर्व स्वस्तिक चिन्हांमध्ये आणि गर्भगृहाच्या खोल्यांमध्ये,
वातायनेषु कक्ष्यासु धिष्ण्येषु च खलेषु च
खिडक्यांमध्ये, खोल्यांमध्ये, मांडवांमध्ये आणि खड्ड्यांमध्ये,
अश्रूयन्त महाघोषाः परुषा भूतभाषिताः
तेथे मोठा गोंधळ ऐकू येत होता, कठोर आणि भूतांनी बोललेली वाक्ये होती.
आराविषु करोटीनां कोटयश्चापतन्भुवि
मंदिरांमध्ये कवट्यांचे ढीग जमिनीवर पडले.
केशौघकाश्च निष्पेतुः सर्वतो धूमधूसराः
सर्वत्र धूर आणि धुळीने माखलेले केसांचे पुंजके बाहेर पडले.
निवेदयामासुरमी भण्डाय प्रथितौजसे
ही सर्व गोष्टी त्यांनी प्रसिद्ध तेजस्वी भंडाला सांगितल्या.
असंजातधृतिभ्रंशो मन्त्र स्थानमुपागमत्
त्याचा धीर ढळला आणि मन स्थिर राहिले नाही, मग तो मंत्रांच्या स्थळी गेला.
अध्यासामास दैत्येन्द्रः सिंहासनमनुत्तमम्
दैत्यांचा राजा त्या अद्वितीय सिंहासनावर बसला.
दीपयन्नखिलाशान्तानद्युतद्दानवेश्वरः
दानवांचा स्वामी तेजाने झळकत सर्व अशांती दूर करीत होता.
तुङ्गसिंहासनस्थं तं सिषेवाते तदानुजै
तो उंच सिंहासनावर बसला असताना त्याचे अनुयायी त्याची सेवा करीत होते.
त्रैलोक्यकण्टकीभूतभुजदण्डभयङ्करौ
त्याचे हात भीतीदायक होते आणि तीनही लोकांचा काटा बनले होते.