खड्गं फलकमादाय पुप्लुवुश्चण्डसक्तयः
ते रागी योद्धे तलवार आणि ढाली उचलून पुढे झेपावले.
निवारयन्त्यो वेत्रिण्यो व्युच्छलन्ति स्मशक्तयः
विजयी स्त्रिया वाट अडवत भाले चमकवत उभ्या राहिल्या.
सिहाङ्काश्चैव बिभ्राणाः शक्तयो व्यचलन्पुरा
काही योद्धे सिंहासारखे गर्जत भाले घेऊन पुढे सरसावले.
स्फुरत्कराः प्रचलिताः शक्तयः काश्चिदाददुः
काहींनी चमकणाऱ्या हातांनी भाले उचलून धाव घेतली.
छत्रैर्गगनमारेजे निःसंख्याशशिमण्डितम्
अगणित छत्रांनी, चंद्रासारख्या रत्नांनी सजलेले, आकाश भरून गेले.
तिमिरं नुनुदे भूयस्तत्काण्डमणिरोचिषा
त्या छत्रांच्या रत्नांच्या तेजाने अंधार नाहीसा झाला.
तालवृन्ताः शतविधाः क्रोडमुख्या बले ऽचलन्
शेकडो ताडपंखी वारे, सेनापतीच्या पुढाकाराने, सैन्यात फडफडू लागले.
ज्वलत्केशापिशङ्गाभास्तडिद्भासुरदिङ्मुखाः
ते जणू ज्वलंत केस आणि वीजेसारखा तेजस्वी देह घेऊन सर्व दिशांना तोंड देत उभे होते.
प्रचेलुर्दण्डनाथायास्सेना नासीरधाविताः
दंडनाथाच्या सैन्याने तलवारी म्यानातून काढून पुढे कूच केली.
तत्समानायुधकरास्तत्समानस्ववाहनाः
त्यांच्या हातात शत्रूंसारखीच शस्त्रे होती आणि ते तितक्याच सामर्थ्याच्या वाहनांवर होते.
तमालश्यामलाकाराः कपिलाः क्रूरलोचनाः
ते तमाळ वृक्षासारखे काळे, पिवळसर आणि भयंकर डोळ्यांचे होते.
अथ श्रीदण्डनाथा च करिचक्ररथोत्तमात्
तेव्हा सर्वोत्कृष्ट हत्ती-रथातून श्रीदंडनाथा प्रकट झाला.
वज्रघोष इति ख्यातं धूतकेसरमण्डलम्
तिचा सिंह, वज्रघोष म्हणून प्रसिद्ध, त्याच्या अयाळी वादळासारख्या हलत होत्या.
दंष्ट्राकटकटत्कारबधिरीकृतदिक्तटम्
त्याच्या दातांच्या कटकटाटाने सर्व दिशांना बहिरं केलं.
विबन्तमिव भूचक्रमापातालं निमज्जिभिः
त्या सिंहाच्या मोठ्या जबड्यांनी जणू पृथ्वीचा पृष्ठभाग गिळला जातो आहे असं वाटत होतं.
सिंहवाहनमारुह्य व्यचलद्दण्डनायिका
सिंहावर बसून दंडनायिका पुढे निघाली.
उद्वेगं बहुलं प्राप त्रैलोक्यं सचराचरम्
तीनही लोकांत, सर्व चराचरांमध्ये, मोठा भयाचा प्रसार झाला.
किं वा मुसलघातेन भूमिं द्वेधा करिष्यति
ती आपल्या गदेद्वारे पृथ्वी दोन तुकडे करणार का?
इति त्रस्तहृदः सर्वे गगने नाकिनां गणाः
अशी भीतीने भरलेली हृदये घेऊन आकाशातील सर्व देवांच्या टोळ्या थरथरत होत्या.
मुहुर्द्वादशनामानि कीर्तयन्तो नभस्तले
त्या सर्वांनी वारंवार आकाशात त्या बारा नावांचा जप केला.
अश्वानन महाप्राज्ञ येषु मे कौतुकं महत्
अश्वमुखा ज्ञानी, या नावांमध्ये मला फारच कुतूहल वाटते.
पञ्चमी दण्डनाथा च संकेता समयेश्वरी
पंचमी, दंडनाथा, संकेत आणि समयेश्वरी—
वार्ताली च महासेनाप्याज्ञा चक्रेश्वरी तथा
वार्ताली, महासेना, आज्ञा आणि चक्रेश्वरीही—
संकटे दुःखमाप्नोति न कदाचन मानवः
अडचणीच्या काळात माणसाला कधीच दुःख होत नाही.
तेषामनुग्रहार्थाय प्रचचालच सा पुनः
त्यांच्या कल्याणासाठी ती पुन्हा हलली.
निर्याणसूचनकरी दिवि दध्वान काहली
आकाशात घुमणाऱ्या काहलीने प्रस्थानाची सूचना दिली.
वीणासंयतपाणीनां शक्तीनां निर्ययौ बलम्
वीणा हातात धरलेल्या शक्तींची फौज निघाली.
वीणावेणुमृदङ्गाद्याः सविलासपदक्रमाः
वीणा, बासरी, मृदंग आणि इतर वाद्ये वाजवत, लयबद्ध पावलांनी त्या पुढे सरकत होत्या.
मयूरवाहनाः काश्चित्कतिचिद्धंसवाहनाः
काहींची वाहने मोर होती, तर काही हंसावर बसलेल्या होत्या.
सर्वाश्च श्यामलाकाराः काश्चित्कर्णीरथस्थिताः
सर्वजणी काळ्या वर्णाच्या होत्या; काहींनी हत्तीच्या रथात उभे राहिले होते.