सेलुकाझल्लरीराङ्घाहुहुकाहुण्डुकाघटाः
सेलुका, झलरी, रांघा, हुहूका, हुंडुका, घटा—
यवमध्या मुष्टिमध्या मर्द्दलाडिण्डिमा अपि
यवमध्य, मुष्टिमध्य, मृदंग आणि डिंडिम हेही,
उद्धकाश्चैतुहुण्डाश्च निःसाणा बर्बराः परे
उद्धका, चैतुहुंडा, निःसाणा आणि बर्बरा, असे इतरही,
दध्वनुः शक्तिसेनाभिराहताः समरोद्यमे
शक्तींच्या सैन्यांनी वाजवलेल्या ढोलांचा आवाज युद्धाच्या जोशात घुमत होता.
संपत्करी नाम देवी चचाल सह शक्तिभिः
संपत्करी नावाची देवी आपल्या शक्तींसह पुढे सरसावली.
सेविता तरुणादित्यपाटला संपदीश्वरी
तिची सेवा, ताज्या सूर्यासारखी तेजस्वी आणि लालबुंद असलेल्या संपदीश्वरीने केली.
रणकोलाहलं नाम सारुरोह मतङ्गजम्
तिने रणकोलाहल नावाच्या हत्तीवर आरूढ होऊन प्रवेश केला.
लोलाभिः केतुमालाभिरुल्लिखन्ती धनाधनात्
तिच्या चंचल, ध्वजधारी सेविकांसह तिने धन-दारिद्र्याच्या प्रदेशावर झेप घेतली.
कण्टको घनसंनाहो रुरुचे वक्षसिस्थितः
घनदाट आणि मोठा काटा तिच्या छातीवर चमकत होता.
कुटिला कालनाथस्य भृकुटीव भयङ्करा
तो काटा काळनाथाच्या भुवईसारखा वाकडा आणि भीतीदायक होता.
तामन्वगा ययुः कोटिसंख्याकाः कुञ्जरोत्तमाः
कोट्यवधी हत्ती तिच्या मागे चालले होते.
अतित्वरितविक्रान्तिरश्वारूढाचलत्पुरः
वेगवान घोड्यांवर आरूढ होऊन ते अगदी पुढे पुढे धावू लागले.
व्यचरत्खुरकुद्दालविदारितमहीतलम्
ती पृथ्वीच्या पृष्ठभागावरून फिरत होती, जिथे घोड्यांच्या खुरांनी आणि फावड्यांनी जमीन फोडली गेली होती.
टङ्कणाः पर्वतीयाश्च पारसीकास्तथा परे
तेथे पर्वतीय प्रदेशातील, पारस देशातील आणि इतर दूरदेशातील घोडे होते.
वाल्मीकयावनोद्भूता गान्धर्वाश्चाथ ये हयाः
काही घोडे वारुळांतून आणि गवताळ प्रदेशांतून जन्मलेले होते, तसेच काही गंधर्वांचे घोडेही होते.
विनीताः साधुवोढारो वेगिनः स्थिरचेतसः
ते घोडे उत्तम प्रकारे शिकवलेले, सज्जन, वेगवान आणि स्थिर मनाचे होते.
लक्षणैर्बहुभिर्युक्ता जितक्रोधा जितश्रमाः
त्यांच्यात अनेक शुभ चिन्हे होती, त्यांनी राग आणि थकवा जिंकला होता.
पञ्चधारासु शक्षढ्या विनीताश्च प्लवान्विताः
पाच चालांमध्ये आणि सहा वेगांमध्ये पारंगत, ते शिस्तबद्ध आणि उड्या मारण्यात कुशल होते.
देवपद्मं देवमणिं देवस्वस्तिकमेव च
त्यांच्यावर दिव्य कमळ, दिव्य रत्ने आणि दिव्य स्वस्तिकांची चिन्हे होती.
वहन्तो वातजवना वाजिनस्तां समन्वयुः
त्या वाऱ्यासारख्या वेगवान घोड्यांनी तिला, ती चिन्हे घेऊन, वाहून नेले.
अत्यन्तोत्तुङ्गवर्ष्माणं कविकाविलसन्मुखम्
ती अत्यंत उंच बांध्याची होती, तिचे मुख चंद्रासारखे तेजस्वी होते.
स्थूलवालधिविक्षेपक्षिप्यमाणपयोधरम्
तिचा मोठा, लहरता शेपूट हलताना ढगांना उडवत होता.
वादयन्तमिवोच्चण्डैः खुरनिष्ठुरकुट्टनैः
ती घोड्यांच्या जोरदार, कठोर खुरांच्या आवाजाने जणू काही वाद्य वाजवत होती.
घोषमाणं प्रति मुहुः संदर्शितगतिक्रमम्
ती पुन्हा पुन्हा घुमत होती आणि तिच्या हालचालींची मालिका दाखवत होती.
भाण्डैर्मनोहरैर्युक्तं घर्घरीजालमण्डितम्
ती मनमोहक दागिन्यांनी आणि घुंगरांच्या जाळ्याने सजलेली होती.
अश्वारूढा महादेवी समारूढा हयं ययौ
ती महादेवी घोड्यावर आरूढ होऊन पुढे गेली.
हयवल्गां च दधती बहुविक्रमशोभिनी
घोड्याची वल्गा हातात धरून, ती अनेक पराक्रमांनी उजळून निघाली.
सञ्चचाल हयारूढा नर्तयन्तीव वाजिनम्
ती घोड्यावर बसून हलू लागली, जणू काही घोड्याला नाचवत होती.
उद्दण्डसिन्धुनिस्वानश्चकार बधिरं जगत्
सिंधू नदीच्या प्रचंड गडगडाटाने संपूर्ण जग बहिरं झालं.
अन्युद्धतभुजाश्मानः शक्तयः काश्चिदुच्छ्रिताः
काही शस्त्रे उंच उचललेली होती, काहींनी दगडाच्या भुजा दाखवत ती शस्त्रे फिरवली.