एतद्दृष्ट्वा तु दैत्येन्द्रो विषण्मः स्वपुरं ययौ
हे पाहून दैत्यांचा राजा खचून आपल्या नगरात परत गेला.
भयाद्विव्यथिरे देवा विमुक्तसकलक्रियाः
भीतीने देव घाबरले आणि त्यांनी सर्व विधी सोडून दिले.
अशक्यः समरे योद्धुमस्माभिरखिलैरपि
आपण सर्व मिळूनही युद्धात त्याच्याशी लढू शकत नाही.
कुण्डं योजनविस्तारं सम्यक्कृत्वा तु शोभनम्
एका योजन रुंदीचे सुंदर कुंड नीट तयार केले.
यजामः परमां शाक्तिं महामासैर्वयं सुराः
आम्ही सर्व देव मोठ्या यज्ञांनी ती सर्वोच्च शक्ती पूजणार आहोत.
एवमुक्तास्तु ते सर्वेदेवाः सेन्द्रपुरोगमाः
असे सांगितल्यावर, इंद्रासह सर्व देव तसेच वागले.
हुतेषु सर्वमांसेषु पादेषु च करेषु च
सर्व मांस, पायांवर आणि हातांवरही, यज्ञात समर्पित केले.
प्रादुर्बभूव परमन्तेजः पुञ्जो ह्यनुत्तमः
तेव्हा एक अतुलनीय, सर्वोच्च तेजाचा समूह प्रकट झाला.
तन्मध्ये तु महादेवीमुदयार्कसमप्रभाम्
त्या मध्ये महादेवी उगवत्या सूर्यासारखी तेजस्वी दिसत होती.
सौन्दर्यसारसीमां तामानन्दरससागराम्
ती सौंदर्याची परिसीमा होती, आणि आनंदाच्या साराचा अथांग सागर होती.
सर्वाभरणसंयुक्तां शृङ्गारैकरसालयाम्
ती सर्व अलंकारांनी सजलेली होती आणि प्रेमाच्या एकमेव रसाचे निवासस्थान होती.
पाशाङ्कुशेक्षुकोदण्डपञ्चबाणलसत्कराम्
तिच्या हातात पाश, अंकुश, ऊसाचा धनुष्य आणि पाच बाण शोभत होते.
प्रणेमुर्मुदितात्मानो भूयोभूयो ऽखिलात्मिकम्
सर्वांनी आनंदी मनाने, पुन्हा पुन्हा सर्वत्र व्यापलेल्या तिला वंदन केले.
तुष्टुवुश्च महादेवीमंबिकामखिलार्थदाम्
त्यांनी सर्वार्थदायिनी महादेवी अंबिकेचे स्तुतीगीत गायले.
जय कल्याणनिलये जय कामकलात्मिके
जय हो, कल्याणाचे निवासस्थान! जय हो, कामशक्तीच्या मूर्ती!
जयाखिलसुराराध्ये जय कामेशि मानदे
जय हो, सर्व देवांनी पूजिलेली! जय हो, कामेश्वरी, मान देणारी!
जय नारायणि परे नन्दिताशेषविष्टपे
जय हो, नारायणी, परात्पर, सर्व लोकांना आनंद देणारी!
जय श्रीविजये देवि विजय श्रीसमृद्धिदे
जय हो, श्रीविजये देवी! जय हो, श्रीसमृद्धी देणारी!
नमस्तस्यै त्रिजगतां पालयित्र्यै परात्परे
तीनही जगांचे रक्षण करणाऱ्या, परात्पर देवीस नमस्कार!
नमः सहस्रशीर्षायै सहस्रमुखलोचने
सहस्त्र डोकी, सहस्त्र तोंड आणि डोळे असलेल्या देवीस नमस्कार!
अणोरणुतरे देवि महतो ऽपि महीयसि
हे देवी, सर्वात सूक्ष्मांपेक्षा सूक्ष्म आणि सर्वात मोठ्यांपेक्षा मोठी!
अतलं तु भवेत्पादौ वितलं जानुनी तव
अतल तुझे पाय आहेत, वितल तुझे गुडघे आहेत.
हृदयं तु भुवर्लोकः स्वस्ते मुखमुदाहृतम्
भुवर्लोक तुझे हृदय आहे, आणि स्वः तुझे मुख आहे असे म्हटले जाते.
मरुतस्तु तवोच्छ्वासा वाचस्ते श्रुतयो ऽखिलाः
वारे तुझा श्वास आहेत, आणि सर्व वेद तुझे वचन आहेत.
आहारस्ते सदानन्दो वासस्ते हृदये सताम्
तुझे अन्न म्हणजे शाश्वत आनंद, आणि सज्जनांच्या हृदयातच तुझे वास्तव्य आहे.
शिरोरुहा घनास्ते तु तारकाः कुसुमानि ते
तुझे केस म्हणजे मेघ, आणि तारे म्हणजे तुझी फुले.
यमाश्च नियमाश्चैव करपादरुहास्तथा
यम आणि नियम हे तुझेच, तसेच बोटे आणि पायाची बोटे ह्याही तुझ्याच आहेत.
प्राणायामस्तु ते नासा रसना ते सरस्वती
प्राणायाम म्हणजे तुझी नाक, आणि जीभ म्हणजे सरस्वती आहे.
मनस्ते धारणाशक्तिर्हृदयं ते समाधिकः
तुझे मन म्हणजे एकाग्रतेची शक्ती, आणि तुझे हृदय म्हणजेच सर्वोच्च समाधी.
भूतं भव्यं भविष्यच्च नित्यं च तव विग्रहः
भूतकाळ, वर्तमान, भविष्य आणि जे नित्य आहे, ते सर्व तुझ्या स्वरूपात आहे.