चराचरयुतं चैतत्सृजामि त्वत्प्रसादतः
तुझ्या कृपेने मी हे चराचरांनी भरलेले जग निर्माण करीन.
तदा प्रादुरभूस्त्वं हि जगन्मोहनरूपधृक्
त्या वेळी तू जगाला मोहात पाडणारे रूप धारण करून प्रकट झाला.
विजयत्वमजेयत्वं प्रादा त्प्रमुदितो हरिः
प्रसन्न झालेल्या हरिने तुला विजय आणि अजिंक्यत्व दिले.
साक्षिभूतः स्वजनतो भवान्भजतु निर्वृन्तिम्
आपल्या लोकांमध्ये साक्षीभूत होऊन तू परिपूर्णता प्राप्त कर.
मनसो निर्वृतिं प्राप्य वर्तते ऽद्यापि मन्मथ
मनाची तृप्ती मिळवूनसुद्धा मनमथ आजही अस्तित्वात आहे.
अमोघं बलवीर्यं ते न ते मोघः पराक्रमः
तुझे बळ आणि सामर्थ्य अचूक आहे; तुझा पराक्रम कधीच निष्फळ होत नाही.
ब्रह्मदत्तवरो ऽयं हि तारको नाम दानवः
तारक नावाच्या या दैत्याला ब्रह्मदेवाने वर दिला आहे.
शिवपुत्रादृते ऽन्यत्र न भयं तस्य विद्यते
शिवाच्या पुत्राशिवाय त्याला दुसऱ्या कोणाकडूनही धोका नाही.
स्वकराच्च भवेत्कार्यं भवतो नान्यतः क्वचित्
फळ नेहमी आपल्या कृतीमधूनच मिळते, दुसऱ्या कुठल्याही कारणाने नाही.
हिमाचलतले रम्ये वर्तते मुनिभिर्वृतः
हिमालयाच्या सुंदर डोंगरावर, ऋषींच्या संगतीत तो वास करतो.
ईषत्कार्यमिदं कृत्वा त्रायस्वास्मान्महाबल
हे महाबलवान, हे छोटेसे काम करून आम्हाला वाचव.
जगामात्मविनाशाय यतो हिमवतस्तटम्
तो स्वतःच्या नाशासाठी हिमालयाच्या काठी गेला.
ददर्शेशानमासीनं कुसुमषुरुदायुधः
त्याने तिथे बसलेला ईश्वर पाहिला, ज्याच्या हातात फुलांचा धनुष्य आणि बाण होते.
आरिराधयिषुश्चा गाद्बिभ्राणा रूपमद्भुतम्
त्याला प्रसन्न करण्यासाठी, ती अद्भुत रूप धारण करून जवळ गेली.
शुश्रूषणपरां तत्र ददर्शातिबलः स्मरः
तिथे, अतिशय बलवान कामदेवाने तिला सेवेत मग्न पाहिले.
सुमनोमार्गणैरग्र्यैस्स विव्याध महेश्वरम्
त्याने आपल्या उत्तम फुलांच्या बाणांनी महेश्वरावर वार केला.
गौरीं विलोकयामास मन्मथाविष्टचेतनः
प्रेमाने मन व्यापून गेलेला तो गौरीकडे पाहू लागला.
ददर्शाग्रे तु सन्नद्धं मन्मथं कुसुमायुधम्
त्याने समोर उभा असलेला, फुलांच्या धनुष्याने सज्ज कामदेव पाहिला.
तार्तीयं चक्षुरुन्मील्य ददाह मकरध्वजम्
त्याने तिसरे डोळे उघडून, ध्वजधारी कामदेवाला जाळून टाकले.
अनुज्ञया ततः पित्रोस्तपः कर्तुमगाद्वनम्
मग आईवडिलांची परवानगी घेऊन, तो तपश्चर्या करण्यासाठी जंगलात गेला.
तद्भस्मना तु पुरुषं चित्राकारं चकार सः
त्या भस्मातून त्याने एक अद्भुत रूपाचा पुरुष तयार केला.
महाबलो ऽतितेजस्वी मध्याह्नार्कसमप्रभः
तो अत्यंत बलवान, तेजस्वी आणि मध्यान्हाच्या सूर्यासारखा उजळ होता.
स्तुहि वाल महादेवं स तु सर्वार्थसिद्धिदः
बाळा, सर्व सिद्धी देणाऱ्या महादेवाची स्तुती कर.
ननाम शतशो रुद्रं शतरुद्रियमाजपन्
त्याने शंभर वेळा रुद्राला वंदन केले आणि शतरुद्रीय पठण केले.
वरेण च्छन्दयामास वरं वव्रे स बालकः
त्याने त्याला इच्छित वर मागायला सांगितले आणि त्या मुलाने आपला वर मागितला.
तदस्त्रशस्त्रमुख्यानि वृथा कुर्वन्तु नो मम
माझ्यावर सर्व अस्त्र-शस्त्र निष्प्रभ होवोत.
षष्टिवर्षसहस्राणि राज्यमस्मै ददौ पुनः
त्याला पुन्हा साठ हजार वर्षे राज्य दिले.
यदुवाच ततो नाम्ना भण्डो लोकेषु कथ्यते
तेव्हापासून तो सर्व लोकांत 'भण्ड' या नावाने ओळखला जाऊ लागला.
दत्त्वास्त्राणि च शस्त्राणि तत्रैवान्तरधाच्च सः
त्याला अस्त्रे आणि शस्त्रे दिल्यावर तो तिथेच अदृश्य झाला.
तस्माद्रौद्रस्वभावो हि दानवश्चाभवत्ततः
त्याच्यापासून एक अत्यंत क्रूर स्वभावाचा दानव जन्माला आला.