असुराणां पुरः पात्रं सानिनाय तिरोदधे
त्याने असुरांसमोर ते भांडे आणलं आणि लगेच दडवून टाकलं.
उद्वेलं केवलं क्रोधं प्राप्ता युद्धचिकीर्षया
त्यांना प्रचंड राग आला आणि ते युद्धासाठी सज्ज झाले.
दुर्वलैरसुरैः सार्धं समयुद्ध्यन्त सायुधाः
शस्त्रांनी सज्ज होऊन ते दुर्बळ असुरांसोबत लढू लागले.
दिगन्तान्कतिचिज्जग्मुः पातालं कतिचिद्ययुः
काही जण दिशा सोडून निघून गेले, काही पाताळात उतरले.
आत्मीयां श्रियमाजह्रे श्रीकटाक्ष समीक्षितः
श्रीच्या कृपादृष्टीने त्याने आपली संपत्ती पुन्हा मिळवली.
त्रैलोक्यं पालयामास पूर्ववत्पूर्वदेवजित्
पूर्वीच्या देवांना जिंकून त्याने पुन्हा तिन्ही लोकांचं रक्षण केलं.
यथाकामं चरन्ति स्म सर्वदा हृष्टचेतसः
ते नेहमी हवे तसं वागत आणि त्यांच्या मनात नेहमी आनंद होता.
विस्मितः कामचारी तु कैलासं नारदो गतः
आश्चर्यचकित झालेला नारद, जो नेहमी फिरत असे, कैलासावर गेला.
तेन संभाव्यमानो ऽसौ तुष्टो विष्टरमास्त सः
त्याच्या स्वागताने समाधानी होऊन तो निवांत बसला.
पप्रच्छ पार्वतीजानिः स्वच्छस्फटिकसन्निभः
पार्वतीचा तेजस्वी पुत्र, जो स्वच्छ स्फटिकासारखा चमकत होता, त्याने त्याला विचारलं.
कलहप्रिय देवर्षे किं वृत्तं तत्र नाकिनाम्
हे वादप्रिय देवरषे, तिथे देवांमध्ये काय घडलं?
किं वाप्यमृतवृत्तान्तं विष्णुना वापि किं कृतम्
किंवा त्या अमृताची गोष्ट काय आहे, किंवा विष्णूने काय केलं?
उवाच विस्मयाविष्टः प्रसन्नवदनेक्षणः
आश्चर्याने भारावून, प्रसन्न चेहऱ्याने त्याने सांगायला सुरुवात केली.
तथापि परिपृष्टेन मया तद्वक्ष्यते ऽधुना
तरीसुद्धा, तू विचारल्यामुळे मी आता ते सांगतो.
आदिनारायमः श्रीमान्मोहिनीरूपमादधे
आदिपुरुष श्रीनारायणाने मोहिनीचं रूप घेतलं.
सुरासुराः समालोक्य विरताः समरोध्यमात्
हे पाहून देव आणि असुरांनी आपलं युद्ध थांबवलं.
कृत्वा तामेव मध्यस्थामर्पयामासुरञ्जसा
त्याने ती वस्तू अगदी आनंदाने मध्यभागी ठेवली आणि अर्पण केली.
देवेभ्य एव पीयूषमशेषं विततार सा
तीने ते अमृत फक्त देवांसाठी पूर्णपणे पसरवले.
ज्वलन्मन्युमुखा दैत्या युद्धाय पुनरुत्थिताः
रागाने पेटलेल्या चेहऱ्यांनी दैत्य पुन्हा युद्धासाठी उठले.
पराजिता महादैत्या नष्टाः पातालमभ्ययुः
महादैत्य पराभूत झाले, नष्ट झाले आणि पाताळात गेले.
नारदं प्रेषयित्वाशु तदुक्तं सततं स्मरन्
त्याने नारदाला पटकन पाठवले आणि नेहमी त्याचे शब्द आठवत राहिला.
पार्वतीसहितो विष्णुमाजगाम सविस्मयः
तो पार्वतीसह, आश्चर्यचकित होऊन, विष्णूकडे गेला.
भोगिभोगासनाद्विष्णुः समुत्थाय समागतः
सर्पाच्या फेऱ्यावरच्या आसनावरून विष्णू उठून समोर आला.
तं दृष्ट्वा शीघ्रमागत्य संपूज्यार्घ्यादितो मुदा
त्याला लवकर येताना पाहून, त्याने आनंदाने त्याचे स्वागत केले आणि आदरपूर्वक अर्घ्य दिले.
तदागमनकार्यं च पृष्टवान्विष्टरश्रवाः
मग त्याने त्याच्या येण्याचे कारण सविस्तर विचारले.
महायोगेश्वर श्रीमन्सर्वसौभाग्यसुन्दरम्
महायोगेश्वर, श्रीमंत, सर्व सौभाग्य आणि सौंदर्याचे मूर्तिमंत रूप,
यद्रूपं भवतोपात्तं तन्मह्यं संप्रदर्शय
भगवंत, तुम्ही घेतलेले ते रूप मला दाखवा.
अवश्यं दर्शनीयं मे त्वं हि प्रार्थितकामधृक्
तुम्ही मला नक्कीच दिसायला हवे, कारण तुम्ही प्रार्थना करणाऱ्यांच्या इच्छा पूर्ण करता.
यद्ध्यानवैभवाल्लब्धं रूपमद्वैतमद्भुतम्
ध्यानाच्या सामर्थ्याने मिळालेले ते अद्वितीय आणि अद्भुत रूप,
तथास्त्विति तिरो ऽधत्त महायोगेश्वरो हरिः
हरिने, 'तसेच होवो' असे म्हणून, आपली मूर्ती अदृश्य केली.