निष्ठुरैः किं वृथालापैः कण्ठशोषणहेतुभिः
कठोर आणि निरर्थक बोलून काय उपयोग? असे शब्द फक्त घसा कोरडा करतात.
यूयं तथामी नितरामत्र हि क्लेशभागिनः
तुम्ही आणि हे सगळे इथे खरोखरच दुःख भोगायला नक्कीच तयार आहात.
मम हस्ते प्रदातव्यं सुधापात्रमनुत्तमम्
सर्वोत्तम अमृताचा कलश माझ्या हातात द्यायलाच हवा.
पीयूषकलशं तस्यै ददुस्ते मुग्धचेतसः
गोंधळलेल्या मनाने त्यांनी तिला अमृताचा कलश दिला.
सुराणामसुराणां च वृथक्पङ्क्तिं चकार ह
तिने देवता आणि असुरांसाठी खोटी रांग लावली.
तूष्णीं भवन्तु सर्वे ऽपि क्रमशो दीयते मया
सर्वांनी गप्प बसावं, मी सगळ्यांना एकामागोमाग देईन.
सा तु संमोहिताश्लेषलोका दातुं प्रचक्रमे
तिने आपल्या मोहिनीने सगळ्या लोकांना गुंग करून अमृत वाटायला सुरुवात केली.
कमनीयविभूषाढ्या कला सा परमा बभौ
मोहक अलंकारांनी सजलेली ती परम कला अत्यंत तेजस्वी दिसत होती.
सुधां तां देवतापङ्क्तौ पूर्वं दर्व्या तदादिशत्
त्या देवतांच्या मंडळात आधीच त्या अमृताचा भाग मोठ्या कावडीतून ओतायला सांगितलं.
पीतामृतशिरोमात्रं तस्य व्योम जगाम च
पिवळ्या अमृताचा फक्त एक डोक्याएवढा भाग आकाशात पोहोचला.
असुराणां पुरः पात्रं सानिनाय तिरोदधे
त्याने असुरांसमोर ते भांडे आणलं आणि लगेच दडवून टाकलं.
उद्वेलं केवलं क्रोधं प्राप्ता युद्धचिकीर्षया
त्यांना प्रचंड राग आला आणि ते युद्धासाठी सज्ज झाले.
दुर्वलैरसुरैः सार्धं समयुद्ध्यन्त सायुधाः
शस्त्रांनी सज्ज होऊन ते दुर्बळ असुरांसोबत लढू लागले.
दिगन्तान्कतिचिज्जग्मुः पातालं कतिचिद्ययुः
काही जण दिशा सोडून निघून गेले, काही पाताळात उतरले.
आत्मीयां श्रियमाजह्रे श्रीकटाक्ष समीक्षितः
श्रीच्या कृपादृष्टीने त्याने आपली संपत्ती पुन्हा मिळवली.
त्रैलोक्यं पालयामास पूर्ववत्पूर्वदेवजित्
पूर्वीच्या देवांना जिंकून त्याने पुन्हा तिन्ही लोकांचं रक्षण केलं.
यथाकामं चरन्ति स्म सर्वदा हृष्टचेतसः
ते नेहमी हवे तसं वागत आणि त्यांच्या मनात नेहमी आनंद होता.
विस्मितः कामचारी तु कैलासं नारदो गतः
आश्चर्यचकित झालेला नारद, जो नेहमी फिरत असे, कैलासावर गेला.
तेन संभाव्यमानो ऽसौ तुष्टो विष्टरमास्त सः
त्याच्या स्वागताने समाधानी होऊन तो निवांत बसला.
पप्रच्छ पार्वतीजानिः स्वच्छस्फटिकसन्निभः
पार्वतीचा तेजस्वी पुत्र, जो स्वच्छ स्फटिकासारखा चमकत होता, त्याने त्याला विचारलं.
कलहप्रिय देवर्षे किं वृत्तं तत्र नाकिनाम्
हे वादप्रिय देवरषे, तिथे देवांमध्ये काय घडलं?
किं वाप्यमृतवृत्तान्तं विष्णुना वापि किं कृतम्
किंवा त्या अमृताची गोष्ट काय आहे, किंवा विष्णूने काय केलं?
उवाच विस्मयाविष्टः प्रसन्नवदनेक्षणः
आश्चर्याने भारावून, प्रसन्न चेहऱ्याने त्याने सांगायला सुरुवात केली.
तथापि परिपृष्टेन मया तद्वक्ष्यते ऽधुना
तरीसुद्धा, तू विचारल्यामुळे मी आता ते सांगतो.
आदिनारायमः श्रीमान्मोहिनीरूपमादधे
आदिपुरुष श्रीनारायणाने मोहिनीचं रूप घेतलं.
सुरासुराः समालोक्य विरताः समरोध्यमात्
हे पाहून देव आणि असुरांनी आपलं युद्ध थांबवलं.
कृत्वा तामेव मध्यस्थामर्पयामासुरञ्जसा
त्याने ती वस्तू अगदी आनंदाने मध्यभागी ठेवली आणि अर्पण केली.
देवेभ्य एव पीयूषमशेषं विततार सा
तीने ते अमृत फक्त देवांसाठी पूर्णपणे पसरवले.
ज्वलन्मन्युमुखा दैत्या युद्धाय पुनरुत्थिताः
रागाने पेटलेल्या चेहऱ्यांनी दैत्य पुन्हा युद्धासाठी उठले.
पराजिता महादैत्या नष्टाः पातालमभ्ययुः
महादैत्य पराभूत झाले, नष्ट झाले आणि पाताळात गेले.