अपरेण च देवर्षिर्महता तेजसा मुहुः
दुसऱ्या बाजूने दिव्य ऋषींनी वारंवार मोठी शक्ती लावली.
तेजसा पुनरन्येन बलात्कारसहेन सः
पुन्हा दुसऱ्या एका शक्तीने, जोरदार बळाने तो कृती करू लागला.
मथ्यमाने ततस्तस्मिन्क्षीरब्धौ देवदानवैः
तेव्हा देव आणि दैत्य यांनी त्या क्षीरसागराचे मंथन सुरू केले.
मुदं जग्मुस्तदा देवा दैतेयाश्च तपोधन
त्या वेळी, तपश्चर्येच्या खजिन्या, देव आणि दैत्य आनंदित झाले.
किमेतदिति सिद्धानां दिवि चिन्तयतां तदा
त्या वेळी, स्वर्गातील सिद्ध लोक विचार करू लागले, 'हे काय घडते आहे?'
असुराणां पुरस्तात्सा स्मयमाना व्यतिष्ठत
असुरांच्या समोर ती हसत उभी राहिली.
सुरा न विद्यते येषां तेनैवासुरशब्दिताः
ज्यांच्याकडे अमृत नाही, त्यांना 'असुर' असे म्हणतात.
सुराग्रहणतो ऽप्येते सुरशब्देन कीर्तिताः
आणि ज्यांनी अमृत मिळवले, त्यांना 'सुर' असे गौरवाने संबोधले जाते.
आविरासीत्सुंगधेन परितो वासयञ्जगत्
गोड सुगंधाने संपूर्ण जग दरवळून गेले.
आविर्भूताश्च देवर्षे सर्वलोकमनोहराः
देवतांमधील ऋष्या, सर्व लोकांना मोहून टाकणाऱ्या विभूती प्रकट झाल्या.
विषजातं तदुत्पन्नं जगृहुर्नागजातयः
उत्पन्न झालेले विष नागांच्या वंशाने उचलून घेतले.
विजया नाम संजज्ञे भैरवस्तामुपाददे
विजया नावाची एक विभूती जन्मली आणि भैरवाने तिला स्वीकारले.
उपस्थितः करे बिभ्रदमृताढ्यं कमण्डलुम्
तो अमृताने भरलेला कमंडलू हातात घेऊन प्रकट झाला.
मुनयश्चाभवंस्तुष्टास्तदानीं तपसां निधे
त्या वेळी, तपश्चर्येच्या खजिन्या, ऋषी संतुष्ट झाले.
उत्थिता पद्महस्ता श्रीस्तस्मात्क्षीरमहार्मवात्
त्या महाक्षीरसागरातून, कमळहस्त श्री प्रकट झाली.
तुष्टुवुस्तुष्ट हृदया गन्धर्वाश्च जगुः परम्
आनंदाने त्यांच्या हृदयात तिने स्तुती केली आणि गंधर्वांनी सुरेख गीते गायली.
गङ्गाद्याः पुण्यनद्यश्च स्नानार्थमुपतस्थिरे
गंगा आणि इतर पवित्र नद्या तिच्या स्नानासाठी आल्या.
आदाय स्नापयाञ्चक्रुस्तां श्रियं पद्मवासिनीम्
पाणी घेऊन, त्यांनी कमळात वास करणाऱ्या श्रीचे स्नान घातले.
पद्ममालां ददौ तस्यै मूर्तिमान्क्षीरसागरः
स्वतः क्षीरसागराने तिला कमळांची माळ दिली.
ययौ वक्षस्थलं विष्णोः सर्वेषां पश्यतां रमा
सर्वांनी पाहात असताना, रमा विष्णूच्या छातीवर गेली.
देवान्दयार्द्रया दृष्ट्या सर्वलोकमहेश्वरी
सर्व देवतांवर दयाळूपणानं भरलेली नजर टाकून, सर्व लोकांची महेश्वरी त्या सर्वांवर कृपा करत होती.
अङ्गीकृता महाधीराः प्रमोदं परमं ययुः
ज्यांना तिने स्वीकारलं, ते महान बुद्धिमान लोक अत्यंत आनंदित झाले.
संत्यक्ताश्च श्रिया देव्या भृशमुद्वेगमागताः
आणि ज्या लोकांना देवीने सोडलं, त्यांना मोठा दुःख आणि अस्वस्थता जाणवू लागली.
अथासुराणां देवानामन्योन्यं कलहो ऽभवत्
मग देवता आणि असुरांमध्ये एकमेकांशी भांडण सुरू झालं.
सम्यगाराधयामासललितां स्वैक्यरूपिणीम्
त्यांनी एकतेचं रूप असलेल्या, सुंदर आणि कोमल देवीची भक्तीभावाने पूजा केली.
ब्रह्मा निजपदं प्राप शंभुः कैलासमास्थितः
ब्रह्मा आपल्या स्थानावर परत गेले; शंभू कैलासावर विराजमान झाले.
असुरैश्च सुराः सर्वे सांपरायमकुर्वत
सर्व देवता आणि असुरांनी एकमेकांवर युद्ध केलं.
तदेकध्यानयोगेन तद्रूपः समजायत
एकाग्र ध्यानाने त्या देवीचं तेच स्वरूप प्रकट झालं.
सर्वशृङ्गारवेषाढ्या सर्वाभरणभूषिता
ती सर्व प्रकारच्या अलंकारांनी आणि सुंदर वस्त्रांनी सजलेली होती.
मन्दस्मितेन दैतेयान्मोहयन्ती जगद ह
तिने हलक्या हास्याने दैत्यांना आणि संपूर्ण जगाला मोहात पाडलं.