सर्वैरनुगतो देवैः पलायनपरो ऽभवत्
सर्व देवता त्याच्या मागे लागले आणि तो पळून जाण्याचा प्रयत्न करू लागला.
यथावत्कथयामास निखिलं दैत्यचेष्टितम्
त्याने दैत्यांनी केलेल्या सर्व कृती नीट सांगितल्या.
हतश्रीकं हरिहयमालोक्येदमुवाच ह
हरीचा तेज हरवलेला घोडा पाहून त्याने असे शब्द उच्चारले.
दैत्यारातिर्जगत्कर्ता स ते श्रेयो विधास्यति
दैत्यांचा शत्रू आणि जगाचा कर्ता तोच तुझ्या कल्याणाची व्यवस्था करील.
समस्तदेवसहितः क्षीरोदधिमुपाययौ
सर्व देवतांसह तो क्षीरसागराकडे गेला.
तुष्टुवुर्वाग्वरिष्ठाभिः सर्वलोकमहेश्वरम्
त्यांनी सर्व जगाचा प्रभू असलेल्या महादेवाची उत्तम शब्दांनी स्तुती केली.
जगाद स कलान्देवाञ्जगद्रक्षणलंपटः
जगाचे रक्षण करण्यात कुशल असलेला तो देवांना बोलला.
यदुच्यते मयेदानीं युष्माभिस्त द्विधीयताम्
आता मी जे सांगतो, ते तुम्ही सर्वांनी अमलात आणा.
असुरैरपि संधाय सममेव च तैरिह
असुरांशी संधि करा आणि त्यांच्यासोबत येथे एकत्र कार्य करा.
मयि स्थिते सहाये तु मथ्यताममृतं सुराः
मी तुमचा मदतीला आहे, हे देवांनो, अमृतासाठी समुद्र मथा.
सामान्यमेव युष्माकमस्माकं च फलं त्विति
त्याचा लाभ तुम्हा सर्वांना आणि आम्हालाही सारखाच मिळेल.
तत्पानाद्बलिनो यूयममर्त्याश्च भविष्यथ
ते अमृत प्यायल्यावर तुम्ही बलवान आणि अमर व्हाल.
केवलं क्लेशवन्तश्च करिष्यामि तथा ह्यहम्
मी असुरांवर फक्त त्रासच येईल, अशी व्यवस्था करीन.
नानाविधौषधिगणं समानीय सुरासुराः
देव आणि असुरांनी अनेक प्रकारची औषधी वनस्पती गोळा केल्या.
प्रारेभिरे प्रयत्नेन मन्थितुं यादसां पतिम्
सर्वांनी प्रयत्नपूर्वक समुद्राच्या अधिपतीला मथायला सुरुवात केली.
शिरोभागे तु दैतेया नियुक्तास्तत्र शौरिणा
शक्तिमानाने दैत्यांना डोंगराच्या डोक्याजवळ ठेवले.
निर्दग्धवपुषः सर्वे निस्तेजस्कास्तदाभवन्
सर्वजण जळून गेले आणि त्यांची शक्ती संपली.
अनुकूलेन वातेन विष्णुना प्रेरितेन तु
विष्णूने पाठवलेल्या अनुकूल वाऱ्यामुळे,
भ्रमतो मन्दराद्रेस्तु तस्या धिष्टानतामगात्
मंदार पर्वत फिरताना योग्य जागी पोहोचला.
चकर्ष वासुकिं वेगाद्दैत्यमध्ये परेण च
वसुकीला एका बाजूने दैत्यांच्या मध्ये जोरात ओढण्यात आले.
अपरेण च देवर्षिर्महता तेजसा मुहुः
दुसऱ्या बाजूने दिव्य ऋषींनी वारंवार मोठी शक्ती लावली.
तेजसा पुनरन्येन बलात्कारसहेन सः
पुन्हा दुसऱ्या एका शक्तीने, जोरदार बळाने तो कृती करू लागला.
मथ्यमाने ततस्तस्मिन्क्षीरब्धौ देवदानवैः
तेव्हा देव आणि दैत्य यांनी त्या क्षीरसागराचे मंथन सुरू केले.
मुदं जग्मुस्तदा देवा दैतेयाश्च तपोधन
त्या वेळी, तपश्चर्येच्या खजिन्या, देव आणि दैत्य आनंदित झाले.
किमेतदिति सिद्धानां दिवि चिन्तयतां तदा
त्या वेळी, स्वर्गातील सिद्ध लोक विचार करू लागले, 'हे काय घडते आहे?'
असुराणां पुरस्तात्सा स्मयमाना व्यतिष्ठत
असुरांच्या समोर ती हसत उभी राहिली.
सुरा न विद्यते येषां तेनैवासुरशब्दिताः
ज्यांच्याकडे अमृत नाही, त्यांना 'असुर' असे म्हणतात.
सुराग्रहणतो ऽप्येते सुरशब्देन कीर्तिताः
आणि ज्यांनी अमृत मिळवले, त्यांना 'सुर' असे गौरवाने संबोधले जाते.
आविरासीत्सुंगधेन परितो वासयञ्जगत्
गोड सुगंधाने संपूर्ण जग दरवळून गेले.
आविर्भूताश्च देवर्षे सर्वलोकमनोहराः
देवतांमधील ऋष्या, सर्व लोकांना मोहून टाकणाऱ्या विभूती प्रकट झाल्या.